Geplaatst: 28 februari 2025

Nieuwetijdskinderen en ADHD: de boodschappers van een nieuwe tijd verkeerd begrepen

Is de diagnose AD(H)D bij jou of je kind vastgesteld? Dan kan het zo zijn dat jij of je kind een nieuwetijdskind is. Nieuwetijdskinderen horen, voelen en zien alles wat er gebeurt en verwerken deze indrukken door bijvoorbeeld druk te reageren. “Het teveel aan indrukken leidt tot een permanente overbelasting: ze krijgen bijna onafgebroken veel meer binnen dan ze aankunnen, ” zegt Hans Stolp, auteur van De levensopdracht van nieuwetijdskinderen.

Laten we ophouden om het probleem bij de nieuwetijdskinderen neer te leggen, en laten we de moed opbrengen om onder ogen te zien wat er allemaal niet klopt in onze  samenleving, en wat we daar zelf aan kunnen doen

Nieuwetijdskinderen zijn spiegels

Nieuwetijdskinderen spiegelen ons: ze laten als in een spiegel zien wat er van ons uitgaat. Zijn wij druk, dan worden zij druk. Hebben wij geen harmonie vanbinnen, dan raken zij uit balans. Hebben wij verdriet, dan huilt het  nieuwetijdskind ’s nachts, zonder te weten waarom. Ze laten ons dus zien wat we voelen, wat we eigenlijk denken of wat we nog niet verwerkt hebben. Ze voelen immers haarscherp aan wat er in ons leeft en nemen dat onbewust over.

Voor ouders en andere opvoeders van nieuwetijdskinderen is dat niet eenvoudig. Neem bijvoorbeeld de stress en het verdriet die wij soms bij ons dragen: die houden de kinderen ons vervolgens als in een spiegel voor doordat ze datzelfde gedrag, vaak zelfs uitvergroot, aan ons laten zien. Dat is vooral ook daarom lastig, omdat deze spiegelreactie van de kinderen de problemen vaak versterkt: als moeder gestrest is en het kind wordt in een spiegelreactie daarop onhandelbaar, wordt de stress nog groter. Het vraagt een groot (zelf)inzicht om uit deze negatieve spiraal te komen: je moet als ouder of opvoeder doorhebben hoe het zit, je moet jezelf bewust maken dat jij eerst zelf tot rust moet komen, en dat je kind dan als vanzelf ook weer tot rust komt.

Lees ook: Hoe de energie van een nieuwetijdskind op jou als ouder inwerkt

Nieuwetijdskinderen hebben een gevoelige antenne

Nieuwetijdskinderen fungeren ook als een antenne. Ze vangen de emoties van anderen op en voelen die als hun eigen emotie. Komen ze een kamer binnen waar een aantal mensen samen zijn, dan vangen ze ogenblikkelijk alles op wat onderhuids tussen de verschillende aanwezigen speelt. Meestal hebben ze zelf niet door dat ze dat doen en dat ze als een antenne allerlei gevoelens van anderen oppikken. Daardoor kan het gebeuren dat ze boos zijn, of verdriet hebben, of teleurgesteld zijn, zonder dat ze weten waarom. Juist dat laatste, dat de kinderen zelf niet weten waar hun gevoelens vandaan komen, laat zien dat het gaat om emoties die ze opgepikt hebben van anderen.

Een bombardement van gevoelens

Als we nu deze laatste beelden (die van de spiegel en van de antenne) in het achterhoofd houden en we stellen ons dan voor hoe een nieuwetijdskind zich moet voelen als hij zich in een grotere groep mensen – bijvoorbeeld in een schoolklas – bevindt, welk beeld komt dan op? Bij mij en anderen komt dan het beeld van een bombardement naar voren. Want nieuwetijdskinderen horen alles wat er gebeurt: als iemand niest of fluistert in de groep, als er een vliegtuig hoog boven de wolken overvliegt, als een bromvlieg zoemend rondvliegt tegen het vensterglas zonder een open raam te vinden en ga zo maar door.

Daarnaast zien ze ook alles wat er gebeurt. En behalve dat (alsof het nog niet genoeg is) voelen ze ook alles wat er speelt: als iemand in de groep hoofdpijn heeft, krijgen ze zelf hoofdpijn. Vaak weten ze niet eens dat die hoofdpijn niet van henzelf is, maar van een ander komt.

Ze voelen haarscherp aan dat iemand niet zo goed in haar of zijn vel zit. Ze voelen het meteen als er onuitgesproken (negatieve of positieve) gevoelens tussen twee mensen heen en weer gaan. Ze voelen ogenblikkelijk dat er in een groep geen harmonie bestaat, maar er allerlei onderhuidse en onuitgesproken gevoelens leven, en ze reageren meestal direct, intuïtief en spontaan, op wat ze voelen.

Lees ook: Ben jij een volwassen nieuwetijdskind? Dit zijn de 6 kenmerken

AD(H)D en nieuwetijdskinderen

De eerste reactie op het bombardement: druk, druk, druk en dus ADHD

Nieuwetijdskinderen leven onder de druk van een voortdurend bombardement van indrukken die ze dag in, dag uit ondergaan. Het teveel aan indrukken leidt tot een permanente overbelasting: ze krijgen bijna onafgebroken veel meer binnen dan ze aankunnen. Daarom zoeken ze (onbewust natuurlijk) als vanzelf naar manieren om het ‘teveel’ af te voeren, zodat ze er niet aan onderdoor gaan.

Druk verlichten door druk te worden

Om de druk te verlichten worden sommige kinderen heel druk, beweeglijk en onrustig in een poging om het teveel aan indrukken door die beweeglijkheid af te reageren. Ze praten veel en kunnen nog geen vijf minuten hun mond houden: als je meteen praat over de dingen die je meemaakt, laat je die dingen niet naar binnen komen, maar breng je ze naar buiten en reageer je ze af.

Ook kunnen nieuwetijdskinderen niet of nauwelijks stilzitten, maar zijn ze voortdurend in beweging om het ‘teveel’ kwijt te raken. Ze kunnen zich niet concentreren, maar zijn meteen afgeleid. Vandaar dat men dit gedrag nogal eens samenvat met de verzuchting: ze zijn zo druk, druk, druk en nog eens druk.

Het drukke gedrag van nieuwetijdskinderen is een van de meest opvallende kenmerken van deze kinderen. Dit gedrag leidt nogal eens tot het stempel ADD of ADHD: je bent ziekelijk actief en hebt een stoornis in je vermogen om ergens aandacht aan te geven. Ook ben je bijzonder impulsief. Je leeft een beetje van de hak op de tak, en hebt de behoefte alles aan te raken wat op jouw weg komt.

Kinderen met dit gedrag worden wel vergeleken met een motor die nooit zonder benzine komt te staan. ADD legt de nadruk op het tekort aan aandacht (Attention Deficit Disorder), ADHD voegt daar nog hyperactiviteit aan toe (Attention Deficit Hyperactive Disorder).

Ziekelijk gedrag?

Dit etiket betekent dat men het (drukke) gedrag van het (nieuwetijds)kind als ziekelijk beschouwt en dat het kind derhalve genezen moet worden. Maar gezien in het licht van het bovenstaande is het duidelijk dat hun gedrag in wezen (hoe lastig misschien ook) eigenlijk helemaal niet ziekelijk is, maar beschouwd moet worden als een gezonde reactie van de ziel om het teveel aan indrukken af te reageren.

Nieuwetijdskinderen zijn nu eenmaal (veel) gevoeliger dan vorige generaties en nemen daardoor veel meer waar en in zich op. Niet medicijnen moeten dit probleem oplossen, maar een totale omvorming van onze samenleving, samen met een andere opvoeding en een ander onderwijs (dat niet gericht is op prestatie en leren, maar spelenderwijs op de vorming van de ziel).

Extreem gevoelige kinderen in een tijd vol prikkels

Juist op dit punt zien we een botsing die zich tussen twee belangrijke hedendaagse ontwikkelingen voltrekt. De eerste is deze: de kinderen van de nieuwe tijd worden steeds gevoeliger en dus ook gevoeliger voor indrukken. Daarom hebben nieuwetijdskinderen stilte nodig, creativiteit, duidelijkheid, rust en structuur. Maar juist die ontbreekt meestal in onze tijd, want – en dat is de tweede ontwikkeling – we zien hoe onze samenleving zich meer en meer ontwikkelt tot een maatschappij waarin een permanente stroom van prikkels, emoties en informatie op ons afkomt.

Het levenstempo wordt steeds hoger en de mensen hebben steeds sterkere prikkels nodig om emotioneel verzadigd te raken. Dat betekent dat de nieuwetijdskinderen van nu geboren worden in een maatschappij die steeds minder kans en ruimte biedt aan hun eigenheid.

Wie is er nu eigenlijk ziek: het nieuwetijdskind of de samenleving?

Laat mij in alle duidelijkheid de vraag nog eens zó stellen: wie is er nu eigenlijk ziek: het kind of de samenleving? Voor mij is het antwoord duidelijk: de gevoeligheid van het nieuwetijdskind is (in het algemeen gesproken) zeker geen ziekte, maar een groot geschenk, ook al is het voor de betrokkenen zelf vaak een lastig geschenk, zeker in deze samenleving. Maar kennelijk is onze samenleving er nog lang niet aan toe om een veilige en passende woonplek te bieden aan mensen met deze uitgesproken gevoeligheid. En dus probeert onze samenleving deze kinderen met behulp van medicijnen en een stempeltje of etiket aan te passen aan de huidige samenleving, in plaats van de samenleving aan te passen aan dit nieuwe type kind.

Want als je het stempel ADD of ADHD krijgt, nou, dan moet er toch wel iets met je aan de hand zijn! En klaar zijn we: nu hoeven de deskundigen zich niet meer te buigen over de vraag of onze samenleving misschien wel ziek is, in plaats van het kind … Niet het kind is ziek, maar de samenleving is ziek!

Naar ik hoop ten overvloede nog dit: natuurlijk vertonen veel nieuwetijdskinderen door de sfeer waarin ze opgroeien, allerlei tekenen van geestelijke scheefgroei. En natuurlijk hebben sommigen van hen last van hun eigen drukte. In zoverre zou je sommigen (heus niet allemaal!) van hen misschien ziek kunnen noemen en hebben zij behandeling nodig. Maar ook dan is het van groot belang om te beseffen dat die scheefgroei vooral veroorzaakt werd doordat dit kind met deze uitgesproken gevoeligheid moet leven in een samenleving die daar geen enkel respect en begrip voor heeft.

Tips: zo kun je je nieuwetijdskind ondersteunen

• Begin met een duidelijke uitleg: dat je kind (en andere nieuwetijdskinderen) nu eenmaal zo gemakkelijk dingen overnemen zonder door te hebben hoe of wat.
• Je kind mag leren zich af te vragen: waarom voel ik deze emotie? Als ze dat niet vanuit zichzelf kunnen verklaren, is het waarschijnlijk overgenomen van een ander.
• Je kind mag leren om stevig geworteld te staan in zichzelf, zodat de afgrenzing van het eigen ik tegenover dat van anderen, vanuit een groter zelfbewustzijn duidelijker wordt. Dat betekent dat ze mogen leren om ‘nee’ te zeggen, wanneer ze zélf iets niet willen, en alleen ‘ja’ mogen zeggen, wanneer ze zélf wel iets willen. Dus geen nee of ja omdat een ander dit verwacht, maar omdat het van binnenuit komt. Zo leren ze om zich bewust te worden van wat ze nu eigenlijk zelf voelen, willen en denken!

Fragment uit: De levensopdracht van nieuwetijdskinderen

Lees verder over nieuwetijdskinderen:

• Waarom Nieuwetijdskinderen geen gemakkelijke taak hebben op aarde
• Welk type nieuwetijdskind ben jij?
• Hoe de energie van een nieuwetijdskind op jou als ouder inwerkt
• Waarom ben je nú op aarde? Wat je moet weten over de grote shift die nu gaande is

Tags: add, ADHD, nieuwetijdskind, nieuwetijdskinderen, Starseed, sterrenkinderen

Geplaatst:

Ontwaken in 5D: wat kan je buiten de vijfde dimensie houden?

Steeds meer mensen maken momenteel de stap van de derde naar de vijfde dimensie. In de derde dimensie zitten we nog vast in oude patronen en denkwijzen, maar in de vijfde dimensie ontwaken we in een wereld vol liefde en mogelijkheden. Iedereen heeft 5D al eens ervaren. Denk maar aan dat moment dat alles klopte en iedereen perfect met elkaar samenwerkte: dat is 5D.

Voor sommigen is de overgang naar deze nieuwe dimensie plotseling en heftig, maar voor de meesten van ons gaat de verandering geleidelijk. Maureen St Germain, auteur van Ontwaken in 5D, legt je uit welke factoren je buiten de vijfde dimensie kunnen houden.

Wat kan je buiten de vijfde dimensie houden?

1. Slecht slapen

Alle zoekers mogen begrijpen wat je uit de vijfde dimensie kan houden. Een van de belangrijkste omstandigheden is dat je niet genoeg slaap krijgt. Sterker nog: het is heel waarschijnlijk dat je veel meer slaap nodig hebt dan je nu denkt. Langer slapen brengen je steeds dieper en dieper in de vijfde dimensie. Dit komt omdat je tijdens deze diepere rustperioden in staat bent om opnieuw te kalibreren met je Hogere Zelf, waardoor je in staat bent om je vijfdimensionale zelf in stand te houden als je wakker bent.

2. Energetische blokkades en verstoorders

Er zijn veel factoren van buitenaf die je vermogen om in 5D te blijven kunnen verstoren. Dit zijn bijvoorbeeld de chemtrails van hoogvliegende vliegtuigen, die chemische stoffen bevatten die een schadelijk effect hebben op het leven op aarde en op alles wat direct of indirect op trillingsniveau invloed uitoefent. Directe beïnvloeding komt onder andere van mobiele telefoons, draadloos internet en allerlei andere elektronische apparaten. Indirecte beïnvloeding wordt veroorzaakt door onder meer genetisch gemodificeerd voedsel. Als je je Hogere Zelf-verbinding eenmaal hebt geactiveerd, zul je deze energieën en frequenties opmerken en ze gelijktijdig ervaren. Dit biedt je de mogelijkheid om je onderscheidingsvermogen te trainen.

Op een gegeven moment voelde ik dat het energieveld van onze draadloze router me letterlijk tot aan mijn bed toe en tot in mijn oor achtervolgde. Het voelde alsof er een elektrische draad onder spanning in mijn gehoorgang werd geduwd. Ik ben meteen opgestaan om de draadloze router uit te zetten. Vervolgens heb ik een tijdklok gekocht en op de router aangesloten. Hoe voelt de energie van zo’n router aan? Misschien heb je je mobiel weleens tegen je oor gehouden en voelde je toen pijn in je gehoorgang. Dat is precies dezelfde energie. Waarom zou je gaan slapen met de draadloze router aan? Je doet toch ook de lichten uit, waarom zou je je router dan niet uitzetten?

3. Kijk niet om

Misschien denk je terug aan een situatie uit het verleden en probeer je erachter te komen of dat een 5D- of een 3D-ervaring was. Je verlangen om dit te weten is op zich prijzenswaardig, maar toch werkt dit averechts. Dat komt doordat de behoefte aan kennis over je verleden om het te kunnen interpreteren je juist gevangen houdt in de derde dimensie. Waarom? Onderzoek je beweegredenen. Evalueer en oordeel je over jezelf ? Zelfreflectie is vanzelfsprekend een belangrijk onderdeel op weg naar meesterschap over jezelf. Maar als je erachter probeert te komen of bepaald gedrag vijf- of driedimensionaal was, gebruik je je hoofd en niet je hart. Iets vaststellen enkel en alleen om het te kunnen evalueren, is een driedimensionale handeling, gebonden aan het ego. Doe jezelf een plezier en schenk je aandacht aan het nu. Doe je dit, dan zorgt de vijfde dimensie voor de rest.

Weet dat je ego je vriend is, die zijn werk goed doet maar niet altijd gelijk heeft. Je ego zorgt voor je. Het wil dat je je veilig en gelukkig voelt. Dit doet het door het verleden te gebruiken om de keuzes die voor je liggen te evalueren. Al je tijd besteden aan onderscheid maken tussen wat goed en slecht is, was mogelijk nuttig in de driedimensionale versie van de werkelijkheid, omdat dit is gebaseerd op polariteit. Maar nu we allemaal gestaag opschuiven richting 5D, voorkomt die oude manier van indelen van je ervaringen gebaseerd op de invloed die ze in het verleden op je hebben gehad dat je in het huidige moment bent. Hierdoor blijf je in de greep van de polariteit die hoort bij 3D. Als je aanwezig bent in het heden, dan zorgen je 5D-handelingen en -energieen ervoor dat je hierop afgestemd blijft.

4. De behoefte om oude overtuigingen te vervangen

Als je de toekomst niet in eigen hand neemt, dan doet iemand anders het wel voor je. Onze toekomst is ooit al eens van ons weggekaapt, door wezens die dachten dat ze het beter wisten. In veel beschrijvingen van de prehistorie van de aarde die ter lering aan ons zijn doorgegeven, vinden we dit terug. Twee versies hiervan staan in de boeken Entangled van Graham Hancock en Confessions of a Rebel Angel van Timothy Wyllie. Beide bronnen gaan over een buitenaardse wereld en bij het geweld dat erin voorkomt voel ik me allerminst op mijn gemak (meestal sla ik deze passages over). Maar ze werpen van verschillende kanten een blik op onze prehistorie en nodigen ons uit om met iets meer mededogen naar ons verleden te kijken.

Maar dat was heel lang geleden en er is heel veel gebeurd sinds die tijd. Alleen is een klein aantal van die wezens hier blijven rondhangen en die proberen nog altijd om macht over je te hebben met behulp van angst en manipulatie. Maar je kunt je schrap zetten tegenover hen als je nu voor eens en voor altijd besluit dat je een lichtwezen bent en dat niets je ooit nog zal kunnen tegenhouden.

Omarm je volledige potentieel

Het wordt hoog tijd dat we ons volledige potentieel omarmen. Kijkend naar het verleden zoals dat in deze boeken wordt beschreven, kunnen we zien dat dit potentieel enorm is. Werkelijk enorm! Als we spreken over ‘ontwaken’ in onze volledige, vijfdimensionale expressievorm, dan hebben we het ook over een niveau van ontdekken. Een bezoeker vroeg aan Gautama Boeddha: ‘Bent u een god?’ ‘Nee, ik ben alleen ontwaakt,’ was zijn liefdevolle antwoord. Ben je een god als je ontwaakt in de vijfde dimensie? Nee, je bent gewoon ontwaakt.

Deze ontdekkingen noem ik hier met een reden. Ik doe dit om je te laten inzien dat alles wat je al weet niet genoeg is. Ik wil laten zien dat je nieuwe en andere overtuigingen kunt verwachten die je gekoesterde geloofsovertuigingen uit het verleden zullen vervangen. Dit kan alleen gebeuren als je beseft dat je huidige overtuigingen zijn gebaseerd op een 3D-werkelijkheid, die nagenoeg geen referentiepunten heeft in de 5D-werkelijkheid. Simpel gezegd kun je het vergelijken met het leren van een nieuwe taal. Eerst leer je enkele woordjes en denk je dat je de taal spreekt, tot je beseft dat je de manier waarop je gewend bent zinsconstructies te maken helemaal moet loslaten. Vervolgens werk je aan je vocabulaire. Terwijl je leert ontdek je enige overeenkomsten, al zijn dit er soms maar heel weinig. Mogelijk kom je erachter dat sommige 5D-gewoonten gewoonweg niet te verklaren zijn met het driedimensionale denken.

Lees ook deze artikelen van Maureen St. Germain:

• Kosmische energie: wat betekent de verschuiving van de 3e naar 5e dimensie?

• Van de 3e naar de 5e dimensie: waarom slaan we de vierde dimensie over?

• Draken als gids: zo roep je de eeuwenoude wijsheid van draken op

Tags: 5D, energetische blokkades, ontwaken, overgang, slecht slapen, vijfde dimensie

Geplaatst: 26 februari 2025

Dysthymie: de verborgen sluier van jouw chronische somberheid

Stel je voor dat je wakker wordt onder een grijze lucht. Niet een storm, geen stortbui, maar een doffe, sombere hemel die nooit echt opklaart. Dat is hoe leven met dysthyme stoornis – ook wel dysthymie genoemd – voor velen voelt. Een voortdurende sluier over je dagen, een gevoel van zwaarte dat je nooit helemaal loslaat. Holistisch therapeut Daniëlla van der Zande vertelt over dysthymie in dit artikel.

Het lastige aan dysthymie is dat het niet altijd zichtbaar is voor anderen.

Wat is dysthymie?

Dysthymie is een chronische vorm van depressie. Het is geen diepe, allesverlammende wanhoop zoals bij een zware depressie, maar een sluimerend gevoel van somberheid dat jaren kan duren. Je functioneert wel, je gaat naar je werk, je lacht op feestjes, maar vanbinnen voelt alles vlak, alsof je leven in zwart-wit wordt afgespeeld.

Een chronisch depressieve stemming gedurende het grootste deel van de dag die tenminste twee jaar aanhoudt is kenmerkend voor dysthymie.

Binnen het sjamanisme zien we dysthymie als een disbalans in de energiehuishouding van de ziel. In veel sjamanistische tradities wordt aangenomen dat langdurige somberheid voortkomt uit een verlies van verbinding. Met jezelf, de natuur en/of je spirituele pad. Dit kan worden veroorzaakt door trauma, onderdrukte emoties of een leven dat niet in lijn ligt met je ware essentie.

Een onzichtbare strijd

Het lastige aan dysthymie is dat het niet altijd zichtbaar is voor anderen. Omdat de symptomen minder heftig lijken dan bij een ernstige depressie, krijgen mensen met dysthymie vaak te horen: “Ach, iedereen heeft weleens een baaldag.” Maar het verschil is dat die ‘baaldag’ nooit ophoudt. Je raakt gewend aan het gevoel van leegte, tot het bijna je normale staat van zijn wordt.

Het masker dat velen dragen

Veel mensen met dysthymie denken dat ze gewoon “een niet zo’n blij persoon” zijn. Ze zijn goed in het dragen van een masker, lachen op het juiste moment, doen wat er van hen verwacht wordt. Maar achter dat masker schuilt vaak vermoeidheid, leegte en onzekerheid. Het kan jaren duren om te begrijpen dat deze gevoelens geen persoonlijkheidstrekje zijn, maar een verstoring in het systeem waarvoor heling beschikbaar is.

Symptomen dysthyme stoornis

Bij dysthyme stoornis spreken we van een sombere stemming waarbij je de belangstelling en het plezier in het leven bent verloren. Daarnaast zijn er vaak ook andere klachten, zoals:  

• Gevoelloosheid, bedroefd en angstig voelen
• Geen ondernemingslust
• Gewichtstoename of gewichtsverlies
• Slapeloosheid of juist veel slapen
• Rusteloosheid of passiviteit
• Vermoeidheid, zowel fysiek als mentaal
• Schuldgevoelens en machteloosheid ervaren
• Negatief zelfbeeld
• Besluiteloosheid
• Suïcidale gedachtes
• Depressie

Oorzaken van dysthymie

Dysthymie ontstaat niet zomaar. Vaak is het een combinatie van biologische, sociale en psychische factoren die bijdragen aan de ontwikkeling ervan.

1. Biologische factoren

Soms zit dysthymie in de familie. Erfelijkheid speelt een belangrijke rol: als depressies vaker voorkomen binnen een gezin, is de kans groter dat iemand er ook mee te maken krijgt. Daarnaast kunnen hormonale veranderingen, bepaalde medicijnen, overmatig alcoholgebruik en drugsgebruik een negatieve invloed hebben. Ook lichamelijke aandoeningen zoals schildklierproblemen, diabetes en hart- en vaatziekten kunnen bijdragen aan een sombere stemming.

2. Sociale factoren

Levensgebeurtenissen kunnen een diepgaande invloed hebben op het emotioneel welzijn. Heftige ervaringen zoals verlies van een dierbare, een scheiding of ontslag kunnen stress veroorzaken en de kans op dysthymie vergroten. Maar zelfs positieve veranderingen, zoals een promotie of de geboorte van een kind, kunnen gevoelens van druk en onzekerheid oproepen. Daarnaast speelt een sterk sociaal netwerk een belangrijke rol: mensen met hechte vriendschappen, een stabiele relatie en bevredigend werk herstellen doorgaans sneller van depressieve gevoelens.

3. Psychische factoren

Hoe iemand met stress en tegenslagen omgaat, kan ook invloed hebben op de ontwikkeling van dysthymie. Mensen die moeite hebben met het verwerken van verdriet, geen hulp durven vragen of zichzelf voortdurend bekritiseren, lopen een groter risico. Ook perfectionisme, faalangst en een laag zelfbeeld kunnen ervoor zorgen dat negatieve gevoelens zich opstapelen en langdurig aanwezig blijven.

Dysthymie vanuit sjamanistisch perspectief

Vanuit het sjamanisme benaderen we dysthymie niet als een psychische aandoening, maar als een verstoring in de energiebalans van de ziel.

Een langdurig gevoel van zwaarte en leegte kan dan ook het gevolg zijn van een verlies van zielsdelen. Dit gebeurt door trauma, emotionele pijn of levensgebeurtenissen die diepe sporen achterlaten.

Sjamanen weten dat zielsdelen kunnen verdwijnen bij intense emotionele ervaringen en dat deze fragmenten worden teruggewonnen door rituelen, zoals Soul Retrieval (zielsherstel). Dit proces helpt jou om opnieuw contact te maken met verloren delen van jezelf en jouw innerlijke kracht te herstellen.

Daarnaast wordt dysthymie vaak in verband gebracht met blokkades in de levensenergie, ook wel ‘qi’ of ‘prana’ genoemd. Door middel van sjamanistische heling, zoals Chakra Illuminatie, Power Extraction, klanktherapie, Conscious Breathwork en het werken met natuurkrachten, wordt deze energie weer in balans gebracht.

Daarnaast kan dysthymie worden gezien als een roep van de ziel om transformatie. Het ervaren van langdurige somberheid is een uitnodiging om oude patronen los te laten, verborgen emoties te verkennen en een nieuw pad in te slaan dat meer in harmonie is met jouw Spirit.

Praktische tips voor omgaan met dysthymie

Voor jezelf

• Blijf niet alleen met je gevoelens rondlopen. Zoek hulp en praat erover met iemand die je vertrouwt.
• Erken je sombere gevoelens, maar besef dat je stemming beïnvloedbaar is – ook al voelt dat niet zo.
• Zorg voor structuur in je dag: sta op tijd op, eet gezond en probeer op vaste tijden te slapen.
• Kom in beweging: maak dagelijks een wandeling of fiets een stukje. Beweging helpt je stemming te verbeteren en kan je slaap ondersteunen.
• Probeer sociale contacten te onderhouden, ook als het moeilijk voelt. Kleine, laagdrempelige ontmoetingen kunnen helpen.
• Sta stil bij mogelijke oorzaken van je somberheid, bespreek ze met een therapeut of healer.
• Voel je niet schuldig over je gevoelens. Dysthymie is een veelvoorkomende aandoening en je bent niet alleen.

Voor de omgeving

• Probeer iemand met dysthymie niet op te vrolijken met goedbedoelde adviezen; luisteren en begrip tonen werkt vaak beter.
• Wees geduldig en blijf betrokken, ook als je niet direct een reactie krijgt.
• Onderneem samen eenvoudige activiteiten, zoals een wandeling of een kop koffie drinken, zonder druk om te ‘moeten genieten’.
• Laat weten dat je er bent, ook als je niet altijd weet wat je moet zeggen. Je aanwezigheid kan al veel betekenen.
• Lees je in over dysthymie. Begrip en kennis helpen om iemand beter te ondersteunen.
• Help met praktische zaken als boodschappen of huishoudelijke taken als dat nodig is.
• Als iemand zich extreem somber uit of suïcidale gedachten heeft, aarzel dan niet om professionele hulp in te schakelen

De kracht van begrip

Als je je herkent in deze gevoelens, weet dan dat je niet zwak of lui bent. Zie dysthymie als een spirituele uitdaging. Een uitnodiging om dieper in jezelf te kijken, jouw ware essentie te ontdekken en verloren delen van je ziel terug te halen.

In sjamanistische tradities wordt dit proces omarmd als een kans tot groei en transformatie. Door rituelen, verbinding met de natuur en innerlijk werk kun je stap voor stap de weg terugvinden naar een leven met meer licht en balans. Je reis is uniek, en je mag erop vertrouwen dat je niet alleen bent.

Heb jij of ken jij iemand die last heeft van dysthymie? Aarzel niet om hulp te zoeken, zowel in de reguliere zorg als in spirituele of sjamanistische benaderingen. Je verdient het om je beter te voelen en je innerlijke kracht te herontdekken!

Lees verder:

• Perfect verborgen depressie: verstop jij jouw ware gevoelens?
• Heb jij een perfect verborgen depressie? Kom erachter door middel van deze checklist
• De vijf fasen van heling bij een perfect verborgen depressie
• Een verrassende kijk op depressie: wat willen de sombere gevoelens jou vertellen?

Tags: chronische depressie, depressie, dysthyme stoornis, dysthymie, emotionele disbalans, energiebalans, langdurige somberheid, sjamanisme

Geplaatst: 23 februari 2025

Overprikkeld brein: de connectie tussen laaggradige ontstekingen en mentale klachten

Heb je (ongemerkt) veel stress, ben je vaak overprikkeld en moe? Dan kan het zo zijn dat je veel laaggradige ontstekingen in je lichaam hebt. Overprikkeling, verkeerde voeding en stress kunnen de oorzaak van laaggradige ontstekingen zijn en die ontstekingen kunnen vervolgens weer stress en overprikkeling opleveren. In dit artikel vertelt breinexpert Charlotte Labee je over deze vicieuze cirkel en wat je eraan kunt doen.

Wanneer we continu in de overlevingsstand staan en de verkeerde voeding binnenkrijgen, vergroot de kans op het ontstaan van ontstekingen aanzienlijk.

De connectie tussen ontstekingen en mentale klachten

Ik kijk naar het lichaam en brein vanuit een holistische visie. In deze zienswijze is niets opzichzelfstaand en is alles met elkaar verbonden. Zo blijkt uit steeds meer onderzoeken dat ontstekingen een oorzaak kunnen zijn van mentale klachten. Dit kan komen doordat ontstekingen een verminderde connectie veroorzaken tussen de amygdala en prefrontale cortex. Hierdoor wordt de prefrontale cortex niet meer betrokken bij impulsieve en emotionele reacties zoals angst, stress, overbelasting en overprikkeling.

Wanneer we continu in de overlevingsstand staan en de verkeerde voeding binnenkrijgen, vergroot de kans op het ontstaan van ontstekingen aanzienlijk. Als mens zijn we immers een biochemische fabriek. Wanneer er maar een klein percentage van onze biochemische reacties niet goed functioneert, verhogen onze ontstekingswaarden als signaal dat we het rustiger aan moeten doen. In de huidige maatschappij hebben we helaas niet geleerd naar deze signalen te luisteren en blijven we maar doorgaan.

Checklist: is jouw brein overprikkeld? Dit zijn de kenmerken

Onze bescherming tegen indringers

Het lichaam heeft natuurlijke barrières als oplossing om pathogenen en toxinen buiten te houden. Een belangrijke barrière is niet alleen de huid, maar ook de slijmvliezen. Samen vormen de slijmvliezen de eerste verdedigingslinie van het immuunsysteem.

Onder normale omstandigheden kan het lichaam er dan ook heel goed voor zorgen dat de buitenwereld ook echt buiten blijft. De micro-organismen die via voedsel en drinken binnenkomen, worden door het maagzuur onschadelijk gemaakt.

Chronische ontstekingen door stress

Stresshormonen zoals adrenaline en cortisol, bepaalde voedingsmiddelen of pathogenen kunnen de lichaamsbarrières openzetten, waardoor bacteriën en bacterieresten zich kunnen verplaatsen naar de bloedbaan. Het immuunsysteem heeft dit in de gaten en reageert hierop. Als gevolg hiervan ontstaat laaggradige ontsteking, die ten grondslag ligt aan vele ziekten. Bij een disbalans in de darmflora zijn er in verhouding meer ziekte veroorzakende bacteriën (gramnegatieve bacteriën). Via de darmwand kunnen deze het lichaam binnenkomen en dit is potentieel gevaarlijk.

Het immuunsysteem reageert hierop met het aanbrengen van extra vetcellen om de openingen in de darmwand te dichten. Hiermee hoopt het immuunsysteem ervoor te zorgen dat er niet nog meer bacteriën uit de ontlasting in de bloedbaan kunnen komen. De afvalstoffen van deze bacteriën zijn echter giftig en veroorzaken een tijdelijke ontstekingsreactie. Blijft deze situatie te lang duren, dan ontstaat er een chronische en laaggradige ontsteking. Dit wordt op de lange termijn onder andere gelinkt aan overgewicht, hart- en vaatziekten en depressie.

Lees ook: Somber, angstig of zorgelijk? Zó eet je jezelf blij!

Het verschil tussen hooggradige en laaggradige ontstekingen

Er kunnen ook andere zaken zijn die een ontsteking uitlokken, maar te zwak zijn voor een echte ontstekingsreactie met een duidelijk begin en einde. Denk hierbij aan verkeerde vetten, ontstekingsstofjes uit te veel buikvet, bewerkt voedsel, toxinen en psycho-emotionele stress die het immuunsysteem activeert. De onmiskenbare signalen van een ‘hete’ ontsteking met koorts of verhoging zijn er dan niet, waardoor we spreken van een ‘koude’ of laaggradige ontsteking. Hoe het immuunsysteem bij een ontsteking precies reageert, heeft onder andere te maken met de kwaliteit van je voeding, darmflora en hoe vaak je eet.

Een laaggradige ontsteking (lgi, lagegraadinflammatie) kan maanden- of jarenlang duren en kost het lichaam heel veel energie. Het immuunsysteem krijgt als primaire overlevingsfunctie in het lichaam immers altijd voorrang als het gaat om de energieverdeling.

De energie die een overactief immuunsysteem gebruikt, gaat ten koste van andere processen in het
lijf. Als deze situatie heel lang duurt, raakt ook de dorsale vagus overactief en kan er ziekte en een overprikkeld brein ontstaan.

De gevolgen van laaggradige ontstekingen

Systemen die als eerste opgeofferd worden én waarschuwingssignalen van een overprikkeld brein zijn:

• Het bindweefsel (huid, pezen en banden): doffe huid.
• De spijsvertering: verstoorde spijsvertering.
• Voortplanting: moeilijk zwanger raken, omdat jouw brein bij een energietekort redeneert dat het niet handig is om in deze onzekere en onveilige omgeving nieuw leven voort te brengen.
• Mentale processen: hersenprocessen kosten veel energie, maar die gaat bij lgi grotendeels naar het immuunsysteem om de schade te beperken. Het gevolg is bijvoorbeeld dat je hersenmist krijgt en niet meer zo snel kunt schakelen. Ook is je besluitvorming minder dan normaal en krijg je het gevoel dat je je wilt terugtrekken uit sociale situaties. Dit spaart energie en is dan ook heel natuurlijk gedrag bij een infectie. De infectie krijgt prioriteit en de rest is bijzaak voor het brein.

Heb je last van laaggradige ontstekingen? Doe de zelftest!

Disbalans tussen omega 3- en omega 6-vetzuren

Een belangrijke oorzaak van lgi is de disbalans tussen omega 3- en omega 6-vetzuren in het westerse voedingspatroon. Omega 6 (ontstekingsbevorderend) kun je zien als de pyromaan die in het lichaam een brandje sticht in de vorm van een ontsteking. Omega 3 (ontstekingsremmend) is de brandweer die vervolgens wordt opgeroepen om deze brand te blussen.

Over het algemeen hebben we meer omega 3 nodig dan omega 6, maar helaas ligt de verhouding in ons moderne voedingspatroon precies andersom. Bij een verhoudingsgewijs te lage inname van omega 3 zijn er in het lichaam te weinig brandweerlieden aanwezig om de verschillende ontstekingshaarden te blussen. De vuurtjes of ontstekingen blijven dan constant zachtjes doorsmeulen.

Lees verder: Omega 3: een sterke ontstekingsremmer + 10 voedingstips

Een vicieuze cirkel van overprikkeling

Zoals genoemd is ook psycho-emotionele stress een van de oorzaken (en tegenwoordig wellicht wel de belangrijkste oorzaak) van laaggradige ontstekingen. Een overprikkeld brein werkt dus een laaggradige ontsteking in de hand. Andersom zorgt een laaggradige ontsteking ook weer voor een overprikkeld brein, doordat de meeste energie naar het immuunsysteem gaat en dus niet naar het brein. Zo ontstaat er een vicieuze cirkel van overprikkeling. In Overprikkeld brein ga ik dan ook dieper in op tools en handvatten om ontstekingen tegen te gaan en op een natuurlijke manier op te lossen.

De belangrijkste oorzaken van lgi op een rijtje:
• chronische stress
• overprikkeld brein
• doorlaatbare barrières
• disbalans van de darmflora
• slechte vetten, een teveel aan omega 6
• tekort aan omega 3
• suiker
• te veel buikvet
• toxinen
• medicatie
• alcohol
• roken
• slecht slapen

De invloed van voedingskeuzes

De enorme opmars van mentale ziektebeelden dwingt ons om met een meer holistische blik naar mentale klachten te gaan kijken. Een fundamentele pijler in deze holistische visie is de rol van voeding. Wat we eten, beïnvloedt onze prefrontale cortex en het ontstaan van ontstekingen in het lichaam. Daarmee bepalen onze voedingskeuzes voor een belangrijk deel ook onze vatbaarheid voor overprikkeling.

Ons eeuwenoude breinsysteem hunkert naar zoete en suikerrijke voeding, omdat zoetheid in de prehistorie betekende dat het fruit rijp was en goed was om te eten. Dit betekende dat we het fruit aten op de piek van de voedingswaarde. Hierdoor konden we in de zomer een vetlaagje opbouwen, wat ons in de winter hielp om te overleven. In de huidige maatschappij is deze natuurlijke balans verstoord doordat suiker overal om ons heen beschikbaar is. Hiermee bedoel ik niet alleen fruitsuikers, maar ook chemisch bewerkte suikers en zoetstoffen. Helaas hebben zoetstoffen op het brein hetzelfde effect als reguliere suikers. Ze activeren namelijk het beloningssysteem in het brein door de dopamineaanmaak te verhogen, waardoor we er steeds meer van nodig hebben om de beloning nog te incasseren. Dit resulteert in enorme suikercravings en een overactief dopaminesysteem. Hierdoor vermindert de connectie met de prefrontale cortex en kunnen we spreken van een verslaving.

Zo programmeren we ons brein met ongezonde gewoonten, waarmee we de voedingsindustrie in de kaart spelen. Hoe verslaafder wij immers zijn en hoe meer suikerrijke producten wij kopen, hoe hoger de winst voor de industrie. Laten dit nu net allemaal ontstekingsbevorderende producten zijn, die onze verslaving alleen maar versterken en ons steeds slechter laten voelen.

Lees ook:
Aandacht voor je zuur-base balans: langdurige verzuring zorgt voor ontstekingen
Acht voedingstips om chronische ontstekingen tegen te gaan

Dit is een fragment uit Overprikkeld brein van Charlotte Labee.

Lees verder over overprikkeld zijn:

• Overprikkeld? Zo maak je van je huis een energetische oplaadplek

• De introverte (of HSP) moeder & overprikkeld

• Hooggevoelig: 4 dingen die je kunt doen als je overprikkeld bent

Tags: depressie, laaggradige ontstekingen, overprikkeld brein, stress, voeding

Geplaatst:

12 tekenen dat je mentale inzinking in werkelijkheid een emotionele doorbraak is

Een mentale inzinking, depressief moment of er even hélemaal doorheen zitten is heel vervelend. In veel gevallen is een mentale inzinking óók een emotionele doorbraak en een transformatief moment. Want, zegt Brienna Wiest: “Mensen hebben geen instorting tenzij ze aan de rand van een doorbraak staan.”.

Een inzinking, of elk soort hevige mentale en emotionele verwarring, is altijd een teken dat dingen aan het veranderen zijn. Anders zouden ze gewoon ‘normaal’ zijn.

12 tekenen dat je mentale inzinking in werkelijkheid een emotionele doorbraak is

1 Je trekt alles in twijfel.

Je gelooft niet meer dat de dingen zijn zoals ze lijken of dat wat je van huis uit hebt meegekregen de juiste zienswijze voor alles is. Je verkent nieuwe filosofische, spirituele en politieke ideeën en komt erachter dat je niet wist wat je niet wist.

2 Je beseft dat er een verschil is tussen gelukkige gedachten en gelukkige gevoelens.

Je probeert jezelf al tijden te vullen met blije gedachten, alleen om erachter te komen dat je je bent gaan hechten aan een bepaald resultaat (dat er niet komt) en dat je je nu nog ongelukkiger voelt. Je beseft dat er een verschil is tussen ‘een manier van denken waarbij je van het moment kunt genieten’ en ‘een manier van denken die je blij maakt over potentieel, mogelijkheden en alle andere dingen dan die nu daadwerkelijk gebeuren’.

3 Je begint patronen te zien.

Je beseft dat veel van de dingen die steeds naar boven blijven komen in je leven (relaties, banen, ideeën, gevoelens) het product zijn van wat jij denkt dat ze zijn of zouden moeten zijn. Het zijn patronen, en als je zou kunnen bedenken hoe je ze zou kunnen veranderen, zou misschien ook de manier waarop ze opduiken veranderen.

4 Je voelt je onredelijk boos.

Boosheid is een goede emotie; in elk geval wanneer je eindelijk ontdekt dat je niet boos bent op de wereld, maar op jezelf. Dit gebeurt meestal net voordat er veranderingen plaatsvinden. De kleine broertjes en zusjes van woede, zoals ontevredenheid, wrevel, irritatie en zelfmedelijden, zijn onprettig, maar niet verontrustend genoeg om je tot actie aan te zetten. Woede dwingt je tot handelen. Het zet je in vuur en vlam en brengt je naar een nieuwe plek.

5 Je vraagt je af: is dit alles?

Je begint je af te vragen of alleen maar slapen, eten, werken en dan doodgaan nu echt de bedoeling van je leven is. Je begint je af te vragen of dat alles is wat er bestaat of dat er een kleine opening is voor een veel grotere werkelijkheid.

6 Je hebt het gouden idee gehad, de liefde van je leven gevonden, de grote kans benut en ineens voel je je verlamd.

Hier is onze oude vriend weerstand in het spel. Wanneer we geluk voelen, voelen we evenveel angst. Het is niet zo dat je weerstand biedt tegen je nieuwe leven, maar je bent heel duidelijk aan het bepalen wat je wilt (en ervaart daarbij een natuurlijke en evenwichtige hoeveelheid angst).

7 Het lijkt of je emotionele toestand onterecht is.

Je zou je niet bezorgd en depressief moeten voelen, maar dat doe je wel. Er is geen enkele reden voor je emotionele angsten, maar ze zijn er toch. Je snapt niet helemaal wat je voelt, en je beseft dat dit komt doordat je deze vaardigheid nog aan het ontwikkelen bent.

8 Je weet niet zeker wie je echt bent.

Je hebt vrede gesloten met het feit dat je jezelf hebt gedefinieerd op basis van hoe mensen je zien of hoe je denkt dat je zou moeten zijn, en er zit nog enig verschil tussen wat je denkt dat je wilt en wat je daadwerkelijk wilt.

9 Je ervaart gevoelens en angsten die je als kind had.

Het komt allemaal terug naar de oppervlakte en je beseft dat het eigenlijk nooit weg is geweest. De gedachten, ideeën, overtuigingen en gevoelens die je had weggestopt, hebben stilletjes je leven gestuurd. Je wist het alleen niet.

10 Je bent op dit moment ongelooflijk bang voor verlies.

Dat wil zeggen, je bent nu superbang om een bepaald iets te verliezen waarvan je denkt dat het je op een of andere manier zal redden (misschien alleen emotioneel). Dit gevoel duikt op wanneer je begint te beseffen dat er niets is dat dat voor je kan doen. Je bent niet bang iets te verliezen, je bent bang om die realiteit te accepteren voordat je denkt dat je daar klaar voor bent.

11 Je geeft dingen op die je op moet geven.

Je geeft je dromen niet op. Je geeft je relatie niet op. Je geeft alleen het idee op dat die dingen meer zullen worden dan ze zijn. Je geeft op wat niet goed voor je is. Je gaat inzien dat ‘opgeven’ een ontzettend negatieve term is voor iets wat heel gezond is als het nodig is.

12 Je hebt besloten dat je niet meer het slachtoffer van je eigen geest gaat zijn.

Mensen hebben geen instorting tenzij ze aan de rand van een doorbraak staan. Een inzinking, of elk soort hevige mentale en emotionele verwarring, is altijd een teken dat dingen aan het veranderen zijn. Anders zouden ze gewoon ‘normaal’ zijn.

Je bent klaar met het accepteren van je oude ‘normaal’ en op weg naar grotere, betere, lichtere en gelukkigere dingen.

Dit is een fragment uit: 101 essays die je denkwijze zullen veranderen

Boekentip: 101 essays die je denkwijze zullen veranderen

Worstel je weleens met jezelf, relaties of je kijk op het leven? Brianna Wiest helpt je in 101 essays die je denkwijze zullen veranderen op weg in de zoektocht naar jezelf en een nieuw begin. De uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd vormen een kans om je manier van denken te veranderen en persoonlijk te groeien.

Bestel nu jouw exemplaar met gratis verzending of koop het e-book.

Lees ook deze artikelen over groei en ontwikkeling:

• Spiritueel ontwaken: lichamelijke klachten die je kunt ervaren

• Het proces van ontwaken volgens Eckhart Tolle

• Van pijn naar groei: worden wie je bent (als je niet jezelf kon zijn vroeger)

• Van oude pijn naar vreugde: hoe jij je levensverhaal kunt veranderen

Tags: Brienna Wiest, groei, ontwikkeling, transformatie

Geplaatst: 22 februari 2025

Ga jij vaak over je eigen grenzen? Deze eerste stap wordt vaak vergeten

Voordat je écht je eigen grenzen kunt zetten en bewaren is het belangrijk om jezelf te centreren. “In je centrum zijn betekent jezelf voelen, contact hebben met jezelf, zijn waar je bent: in je lichaam. Als je niet in je centrum bent, ben je elders. Je bent overal en nergens, maar in elk geval niet bij jezelf en op jouw vierkante meter.” Rolf Sellin, expert op het gebied van grenzen, legt je het belang van centreren uit én geeft je 5 fijne en makkelijke methoden om jezelf te centreren.

Wanneer je niet in je centrum kunt zijn en geen lichaamsbewustzijn hebt, is grenzen stellen niet mogelijk.

In je centrum leven

In je centrum zijn betekent jezelf voelen, contact hebben met jezelf, zijn waar je bent: in je lichaam. Als je niet in je centrum bent, ben je elders. Je bent overal en nergens, maar in elk geval niet bij jezelf en op jouw vierkante meter. In het uiterste geval ben je energetisch zelfs bij de persoon voor wie je eigenlijk een grens wilt stellen. Het behoeft geen betoog dat pogingen om je grenzen aan te geven dan vaak vergeefse moeite zijn.

Wanneer je niet in je centrum kunt zijn en geen lichaamsbewustzijn hebt, is grenzen stellen niet mogelijk. Het ontbreken van deze twee is vaak de oorzaak waarom methoden om grenzen te stellen geen resultaat opleveren.

De eerste stap naar grenzen stellen is dus centreren (aarden, gronden). Sterker nog, het is de eerste stap om orde en helderheid in je leven te brengen. Alleen dat brengt al een verandering teweeg in de omgang met jezelf, het contact met anderen en de verhouding tot de wereld. Waar ben ik? Waar hou ik op? Hoe sterk ben ik? Wat kan ik realiseren? Hoever reikt mijn invloed? Hoeveel verantwoordelijkheid kan ik dragen? Waar ben jij? Hoe ver ga je? Hoe dichtbij laat ik je komen?

Heel concreet betekent dit: begin bij alles wat je doet niet meer bij stap 3, 18 of 389, maar echt bij stap 1: centreren. Van daaruit kun je stap voor stap verder, zonder te struikelen. Je brengt jezelf niet meer ten val omdat je jezelf niet meer wilt inhalen.

In contact met je lichaam, in contact met jezelf

Wie bij zichzelf is, voelt zichzelf. We nemen niet alleen storende elementen waar, maar ons hele lichaam. We kunnen ervan genieten om op de wereld te zijn, te leven, ademen, bewegen, de energie in ons te voelen stromen. Deze staat van bij jezelf zijn gaat gewoonlijk samen met vreugde. We registreren elk signaal dat op een verandering duidt en kunnen op die manier vaststellen of we over onze grenzen gaan of juist onder ons kunnen presteren.

Gecentreerde mensen hebben het voordeel dat ze de wereld vanuit hun eigen perspectief waarnemen. Ze zijn in staat hun plek in het leven in te nemen. Ze kunnen hun belangen zien, voor zichzelf zorgen en gaan voor wat hen na aan het hart ligt.

Mensen die niet in hun centrum zijn worden energetisch zwakker. Hun aandacht versplintert en zo verliezen ze energie. Het gevolg is dat ze alles toelaten, zich heen en weer laten slingeren door prikkels van buiten, zijpaden inslaan, kwetsbaar zijn voor verleidingen en in het ergste geval totaal geen eigen regie hebben.

5 methoden om je te centreren

Kloppen

Een goed hulpmiddel is jezelf lichtjes te bekloppen met je vingertoppen op een voor jou aangename manier, bijvoorbeeld met de zachtheid van regendruppels. Begin met je hoofd en beweeg je vingertoppen langzaam naar beneden, tot je ten slotte bij je voeten bent. Neem waar hoe je je dan voelt. Zorg ervoor dat je goed in je lichaam komt. Omdat je bij het hoofd begint en bij de voeten eindigt, heb je je aandacht meteen meer van boven naar beneden verplaatst.

Mentaal kloppen

Als deze bescheiden oefening bevalt en helpt om je lichaam beter te voelen, klop dan ook eens mentaal, alleen in gedachten dus. Dat ziet niemand. Een ander voordeel is dat je dan ook plekken kunt bereiken waar je normaal gesproken niet bij komt, bijvoorbeeld tussen je schouderbladen. Je kunt ook de binnenkant van je lichaam op deze manierbekloppen.

Zachtjes masseren

In plaats van kloppen kun je ook zachtjes masseren. Ook dan begin je bij je hoofd en beëindig je de massage bij je voeten. Hier kun je eveneens een mentale variant toepassen, zodat je ook de moeilijk bereikbare plekjes en de inwendige mens kunt masseren. Je bouwt niet alleen verkrampingen af, maar leert je lichaam steeds beter te voelen en bouwt bovendien een heel goede gewoonte op.

Hummen

Je kunt kloppen of masseren ook afwisselen met hummen. Zing of neurie een klank en merk de vibraties die deze in je lichaam opwekt op. Je merkt misschien dat je steeds dichter bij jezelf komt. Nu denk je vast dat deze variant mentaal niet mogelijk is wanneer je in de kantoortuin bent, maar ook dan kan het! Je kunt namelijk ook geluidloos hummen. Laat in zo’n situatie de klank achterwege en voel toch de vibraties in je lichaam die je bij jezelf brengen.

Voel de warmte in je centrum

Dit is een heel eenvoudige en zeer effectieve methode, die ik zeker als het koud is warm aanbeveel. Leg je handen op je buik en voel wat er gebeurt. Dit is zo gemakkelijk dat er eigenlijk geen reden is om het lezen niet even te onderbreken en het meteen te doen.

Je buik en je handen die erop rusten worden warm. De energiecentra die zich daar bevinden gaan met elkaar resoneren en stimuleren elkaar wederkerig, wat als warmte voelbaar wordt. Je zult in de loop van de tijd meer uitwerkingen waarnemen.

Je ademhaling wordt dieper en rustiger en je raakt ontspannen. De buitenwereld wijkt terug en je bent meer bij jezelf. Ook deze methode kun je in een mentale versie toepassen.

Waarschuwing: gretige lezers die zich zo snel mogelijk willen leren begrenzen moeten uitkijken dat ze centreren niet verwarren met grenzen stellen. Als je in je centrum bent kun je tegelijkertijd heel open zijn. Het verschil is alleen dat je meer bij jezelf en krachtiger bent. De gewenste openheid kun je je misschien pas permitteren wanneer je in je centrum bent.

Het heeft voordelen om in het contact met de buitenwereld bewust verschillende houdingen te kunnen aannemen. Bedenk bij centreren dat dit nog niet betekent dat je ook al afgeschermd bent. Soms is het juist heel passend om tegelijkertijd zowel open als krachtig en bij jezelf te zijn.

Dit is een fragment uit: Tot hier en niet verder

Lees ook deze artikelen over grenzen stellen:

• Heb je muren om je heen gebouwd? Waarom muren anders zijn dan grenzen

• Wanneer stap je uit je rol als heler? Zo bewaak je als lichtwerker je grenzen

• Waarom het belangrijk is om grenzen te stellen als je empathisch begaafd bent

• Zonnevlechtchakra & grenzen stellen: kom in balans door je derde chakra te versterken

• Hoe weet je waar je grenzen liggen en of ze overschreden worden?

Tags: aarden, centreren, grens, grenzen, hoogevoeligheid, HSP

Geplaatst:

Heb je het gevoel dat je niet goed genoeg bent? Adviezen van een therapeut

Anderen gaan vast ontdekken dat ik niet goed genoeg ben. Ik val vroeg of laat door de mand… Zijn dit herkenbare gedachten? Dan lijd je aan het imposter-syndroom, oftewel het bedriegerscomplex. Therapeut Andrea Mathews (Stop met pleasen) laat in dit artikel zien hoe jij jezelf ervan verlost. “Het gaat erom dat je steeds meer van je authentieke zelf terugvindt.”

Je straft jezelf voor elke kleine fout die je maakt en denkt: ze zullen eindelijk weten dat ik ze al die tijd voor de gek heb gehouden.

Enkele vragen voor jou

Ben je bang dat je in de problemen zit als je leidinggevende jou mailt of je wil spreken? Is het moeilijk om te geloven dat het jou echt gaat lukken? Push je jezelf om maar de goedkeuring van je baas of een ander autoriteitsfiguur te krijgen? Ben je pas tevreden als je alle dingen op je to-do-lijstje hebt gedaan? Dwing je jezelf om nog een bal in de lucht te gooien als je er al tien in de lucht houdt, alleen maar om te bewijzen dat je goed genoeg bent?

Je vraagt je af of je ooit goed genoeg zult zijn. Je zegt tegen jezelf dat het toch nooit lukt, maar dat je moet blijven proberen om het voor elkaar te krijgen. Je pusht jezelf tot je opgebrand, uitgeput en zelfs depressief bent. Misschien merk je niet eens dat je opgebrand bent, ook al zeg je elke ochtend bij het opstaan dat je zo moe bent. Je hoofd draait overuren om erachter te komen wat je overgeslagen, vergeten of verkeerd gedaan hebt.

Bang om door de mand te vallen

De rest van de wereld ziet jou misschien als extreem succesvol. Je baas heeft je meerdere keren geprezen. Of je hebt salarisverhogingen gekregen, net als aanzien en lof voor je werk. Maar je bent nog steeds de hele tijd bezorgd dat je een fout gaat maken. Je straft jezelf voor elke kleine fout die je maakt en denkt: deze keer komen ze er eindelijk achter dat ik niet goed genoeg ben en dat ook nooit ben geweest. In feite ben ik een bedrieger. Ze zullen uiteindelijk weten dat ik ze al die tijd voor de gek heb gehouden.

Last hebben van het imposter-syndroom

Je hebt last van het imposter-syndroom! Jouw identiteit is die van de bedrieger, de oplichter. Je identificeert je met het idee dat je nooit goed genoeg zal zijn. Misschien had je ouders die jou openlijk of heimelijk vertelden dat je nooit zou voldoen aan een onzichtbare norm, die door onzichtbare goden was vastgesteld. Of misschien heb je nog last van eerder falen. Of leefde je in een omgeving waar iedereen, zelfs gezaghebbende figuren, in het niet viel bij alle anderen in de wereld? Of had je ouders die jou vergeleken met anderen: waarom ben je niet meer zoals …? Het zijn enkele manieren waarop we een bedriegers-identiteit kunnen ontwikkelen.

Het bedriegerscomplex helen

Het goede nieuws is: een identiteit is niet werkelijk wie je bent! Het is een kostuum. Een masker dat je hebt opgezet om in het gezin te passen, ja zelfs te overleven, waar deze identiteit de enige was die geaccepteerd werd. Alleen zo kon jij bij je familie horen. En erbij horen is overleven, wanneer we jong zijn. Achter dat masker en onder dat kostuum zit een echt mens. In contact komen met en beginnen te leven als die echte persoon is een van de manieren waarop je de bedriegers-identiteit kunt helen.

Je authentieke zelf terugvinden

Een therapeut kan je helpen om jouw authentieke zelf te zien en steeds meer van jezelf terug te vinden. Misschien ontdek je verloren verlangens die op jou liggen te wachten. Of je realiseert je op welke momenten je deze bedriegers-identiteit hebt ontwikkeld, zodat dit bewustzijn je zelfbewustzijn kan voeden. Misschien raak je wel in gesprek met voorheen stille en verborgen delen van jezelf. Of je legt overtuigingen en gedachten bloot die je eerder niet kende. Je ziet emoties die je nooit eerder hebt opgemerkt onder ogen. Pas dan kan jouw authentieke zelf in actie komen. Dan leef je vanuit je authentieke identiteit, in plaats van vanuit je bedriegers-identiteit.

Lees verder over het imposter-syndroom:

• Het impostergevoel: dit zijn de 7 vormen van het oplichtersgevoel (impostersyndroom)
• Hoe pleasen ontstaat (vaak in de kindertijd) én hoe je ermee kunt stoppen
• Adviezen van een therapeut: zo kun je trouw zijn aan jezelf (en stoppen met pleasen en aanpassen)

Tags: Andrea Mathews, bedrieger, imposter, stop met pleasen

Geplaatst: 21 februari 2025

Chronische klachten en verborgen emoties: hoe staan ze met elkaar in verbinding?

Een trauma, of het nu fysiek of emotioneel, klein of groot is, doet iets in je lichaam dat van grote invloed kan zijn op je gezondheid. Bij schrik of angst ontstaat grote spanning in het lichaam. Die spanning is een belangrijke factor bij het ontstaan en voortduren van pijn. In dit artikel laat Saskia de Bruin zien hoe chronische klachten zoals chronische pijn, spierknopen, verkramping, stijfheid, vermoeidheid, hoofdpijn, slecht slapen, angst, maagklachten en geprikkelde darmen die geen duidelijk oorzaak hebben, kunnen ontstaan door spanning en conditionering.

Overlevingsvermogen

Spanning ontstaat door de manier waarop we reageren op heftige gebeurtenissen, op onderhuidse stress en ook door de emoties die we in ons onbewuste meedragen. Emoties die niet zijn gekend, niet zijn erkend en niet zijn uitgedrukt. Vooral de emoties boosheid, angst, verdriet en woede hebben een enorme invloed op de mate van spanning in ons lichaam.

Als we ons bedreigd voelen (emotioneel of fysiek), doen we lichamelijk iets om ons hiertegen te beschermen. Ons zenuwstelsel regelt dit instinctief en het gebeurt buiten ons bewustzijn om. Het lichaam reageert op een krachtige manier: het spant zich aan, trekt zich terug, verstijft, zet zich schrap, bevriest, vouwt zich in of trekt zich samen.

Daarmee poogt het zich te behoeden voor het gevoel van ‘verscheurd te worden’. Niet altijd neemt die spanning automatisch weer af; zij blijft soms voortbestaan. Deze beschermingsreactie kan pijn laten ontstaan, pijn verergeren en pijn laten voortduren. Het samentrekken kan een gewoonte worden die buiten je bewustzijn om steeds opnieuw gebeurt. Zo ontstaat een vicieuze cirkel van onbewuste emotie, schrik, spanning. Pijn is een deel van ons overlevingsvermogen.

Het patroon ontstond ooit als een overlevingsstrategie, maar is nu het probleem geworden.

Tension Myositis Syndrome

Dokter John E. Sarno (1923-2017) was professor revalidatiegeneeskunde en revalidatiearts. Sarno beschreef Tension Myositis Syndrome (TMS) als een pijnlijke aandoening van spieren in de nek, schouders, rug en/of billen (houdingsspieren). Tension staat voor spanning, myos refereert volgens Sarno aan spieren, -itis aan een veranderde staat van die spieren en syndrome staat voor een complex aan klachten.

TMS is een goedaardig psycho-fysiologisch proces waarbij volgens Sarno een mild zuurstoftekort in spieren, pezen en/of zenuwen klachten genereert. Het proces wordt in gang gezet door psychische factoren die (volledig) buiten het bewustzijn om bestaan. Onacceptabele emoties in het onbewuste creëren een afleidingsmechanisme. De aandacht gaat uit naar de klachten en daardoor niet naar de verborgen emoties.

Er zijn echte klachten. TMS kan werkelijk enorme pijn doen. Het is geen aanstellerij. Er is een fysiek proces gaande in het lichaam:

Onderdrukte emoties in het onbewuste (met name woede) zorgen voor -> Abnormale activiteit van het autonome zenuwstelsel zorgt voor -> Verminderde doorbloeding in het aangedane gebied in het lichaam zorgt voor -> Een mild zuurstoftekort (mild, want maar 4 à 5 procent minder) dat klachten veroorzaakt in de aangedane delen -> Spierpijn -> zenuwpijn, doof gevoel, tintelen, zwakte, verlies van reflexen -> pijn in pezen.

Een belangrijke aanwijzing voor TMS: je ‘pijnpatroon’

Wanneer heb je pijn, onder welke omstandigheden, op welk moment van de dag of nacht, en bij welke bezigheden? Wat dit pijnpatroon veroorzaakt is niet een structureel fysiek probleem, maar de manier waarop je geprogrammeerd bent, je conditionering.

Het idee van conditionering is bekend geworden door Pavlov. We kennen allemaal de Pavlov-reactie. Een hond in een onderzoek krijgt steeds een bel te horen op het moment dat hem een stuk vlees wordt aangeboden. Na een tijdje begint de hond al te kwijlen als hij alleen de bel hoort, zelfs als hij geen vlees krijgt. De hond is geconditioneerd. Dit is een nogal verbazingwekkend mechanisme, en werkt helaas precies zo bij mensen. Heb je de pijn gekregen bij een bepaalde activiteit, dan kan het zijn dat je die activiteit gaat vermijden, of (onbewust) gelooft dat het iedere keer zo zal zijn.

Conditionering is niet iets dat je bewust creëert. Het is een onbewuste overlevingsstrategie die in het geval van chronische klachten (niet alleen bij pijn) veel problemen kan veroorzaken.

Mensen die dezelfde structurele diagnoses van hun arts kregen, hebben toch allemaal andere, eigen pijnpatronen. Ook deze patronen zijn een aanwijzing voor TMS. Zoals de hond van Pavlov geconditioneerd was door de bel, zo kunnen mensen geprogrammeerd zijn om pijn te verwachten in bepaalde omstandigheden. Zitten kan voor jou ‘de bel’ zijn, of een deel van de dag, of bepaalde activiteiten. Belangrijk hieraan is te ontdekken dat het de conditionering is die pijn veroorzaakt en niet datgene dat je wel of niet doet en ook niet het moment van de dag. De pijn wordt ook niet veroorzaakt door een structurele afwijking of beschadiging.

Mogelijk heeft jouw klachtenpatroon te maken met deze conditioneringen:

1. Zitten (dat pijn oproept, verergert, of juist vermindert)
2. Stilstaan (dat pijn oproept, of juist vermindert als lopen pijn oproept)
3. Lopen (dat pijn even verzacht, of dat juist veel pijn oproept)
4. Sporten of trainen (sommige activiteiten kunnen wel, andere juist niet; verschilt sterk per persoon)
5. Dag- of nachtritme (overdag pijn en ’s nachts niet, of precies andersom)
6. Meer pijn in de loop van de dag (’s morgens gaat het goed, naarmate de dag vordert ontstaat er steeds meer pijn)
7. Minder pijn in de loop van de dag (wakker worden met pijn en stijfheid en in de loop van de dag lijkt alles soepeler te draaien)

Verwachtingen

Toen ik aan het werk ging met de uitleg over pijnpatronen en conditionering en ook met de oefeningen die later nog volgen, ontdekte ik hoeveel ingesleten patronen ik had met betrekking tot mijn pijn. Er hadden zich steeds meer verwachtingen over mijn pijn en over mijn andere klachten ontwikkeld. Als ik dit of dat doe, krijg ik pijn. Als ik te lang stilzit, krijg ik pijn. Als ik slaap word ik stijf en word ik wakker van de pijn. Als ik te veel doe met mijn armen krijg ik pijn.

Toen ik mezelf voornam al die verwachtingen in twijfel te trekken, begon de pijn te verdwijnen. Ik ging dingen doen die ik normaal niet meer deed, en zei dan in mezelf: ‘Dit kan mijn lijf heus wel aan, ik ben sterk, er gaat helemaal niets gebeuren’, en dan gebeurde het ook niet. Ik stond er versteld van hoe vaak ik in de weken daarna nog patronen in mezelf ontdekte waar ik me totaal niet bewust van was.

Alleen door me te openen voor de mogelijkheid van conditionering deed ik allerlei ontdekkingen over mezelf. Wanneer ik mijn patronen vervolgens doorbrak, verdween ook de pijn. Ik ontdekte ook dat verschillende patronen elkaar tegenspraken. Van verven kreeg ik pijn, maar van dansen niet. Ik kon uren in de auto rijden, maar thuis op een stoel zitten bracht pijn teweeg. Die tegenstrijdigheden hielpen me ook om open te staan voor het feit dat conditionering inderdaad een rol speelde.

Psychosomatische klachten

Bij psychosomatische klachten denken veel mensen dat het ‘tussen de oren zit’, alsof die klachten niet serieus zijn, aanstellerij, ingebeeld, eigen schuld. Maar TMS-klachten zijn zeker niet ingebeeld. Ze zijn echt en heftig; er is een fysiek proces gaande in het lichaam. De klachten zijn echt, vervelend, pijnlijk, soms zeer beperkend en verstorend. De bron van dat fysieke proces zit echter wel tussen de oren, maar is onbewust. Onbewuste emoties ken je werkelijk niet. Er is dus geen enkele sprake van inbeelding, eigen schuld, zwakheid of aanstellerij.

TMS is een verzameling van symptomen, waarbij ervan wordt uitgegaan dat er niets ‘stuk’ is. Het heeft niet te maken met een fysiologisch defect of een structurele beschadiging. Het zijn fysieke symptomen met een psychologische oorzaak, maar je bent niet ziek en je hoeft dus niet te genezen. Er is een wanorde in je systeem.

Lees ook deze artikelen:

• Hoe oude pijn zich manifesteert in je lichaam

• Emotionele zelfbescherming: krijg inzicht in jouw overlevingsmechanisme

Tags: chronische klachten. pijnpatroon, conditionering, pijn, spanning, spieren, TMS

Geplaatst: 16 februari 2025

Draag jij onbewust trauma met je mee? Herken de 5 soorten en leer hoe je ze kunt helen

Trauma is een complex en veelomvattend begrip dat vaak verkeerd wordt begrepen. “In werkelijkheid kan trauma voortkomen uit een breed scala van ervaringen die het zenuwstelsel overweldigen,” zegt holistische heler Daniella van de Zande. In dit artikel legt ze de 5 soorten trauma’s uit en geeft ze 8 stappen om trauma te helen.

Het helen van trauma is een diepgaand en vaak langdurig proces, maar absoluut mogelijk.

Misverstanden over trauma

Het idee dat trauma enkel het gevolg is van extreme, levensbedreigende gebeurtenissen zoals oorlog of geweld, is maar één deel van het verhaal. In werkelijkheid kan trauma voortkomen uit een breed scala van ervaringen die het zenuwstelsel overweldigen.

Wat we vaak vergeten, is dat trauma niet altijd zichtbaar is in de vorm van fysieke verwondingen of duidelijke symptomen. In veel gevallen ligt het dieper. En wordt het geopenbaard in de manier waarop ons lichaam en geest reageren op ervaringen die té intens zijn om in het moment te verwerken.

Niet alles is traumatisch

Een misverstand dat we vaak tegenkomen, is dat alles wat zwaar of overweldigend is automatisch trauma veroorzaakt. In werkelijkheid is het mogelijk om een ingrijpende gebeurtenis te ervaren zonder dat het meteen een traumatisch effect heeft.

Als mens hebben wij de ongelooflijke capaciteit om moeilijke ervaringen te verwerken en door te gaan. Ons lichaam en onze geest zijn van nature in staat om zich aan te passen en veerkrachtig te blijven, zelfs na zware momenten.

Maar er zijn ook momenten waarop deze veerkracht niet genoeg is.

Wanneer we niet in staat zijn om ons zelf te reguleren en ons zenuwstelsel komt niet tot rust, spreken we van trauma. In zulke gevallen raakt het systeem ontregeld. Dit kan vervolgens leiden tot een overactief zenuwstelsel dat voortdurend alert is. Dat noemen we een toestand van voortdurende overleving. Dit kan zich uiten in gedrag dat varieert van hyperactiviteit en overmatige waakzaamheid tot een gevoel van bevriezing of passiviteit.

Verschillende soorten trauma’s:

1. Intergenerationeel trauma

Dit verwijst naar trauma dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het kan ontstaan bij ouders of voorouders en invloed hebben op hun nakomelingen, vaak in de vorm van onbewuste gedrags- en ervaringspatronen.

Trauma heeft niet alleen invloed op de persoon die het direct ervaart, de gevolgen ervan werken ook door in de generaties die daarop volgen. Wanneer traumatische ervaringen, zoals misbruik, oorlog, verlies, armoede of racisme, niet goed worden verwerkt, kunnen de onbewuste en vaak schadelijke patronen of gedragingen die hieruit voortkomen worden doorgegeven aan kinderen, kleinkinderen en zelfs latere generaties.

Lees verder: Familiewonden en overgeërfd trauma: ben jij degene die de keten van pijn in je familie doorbreekt?

2. Posttraumatische stressstoornis (PTSS)

PTSS is een specifiek type trauma dat zich ontwikkelt na het ervaren van een bijzonder heftige of levensbedreigende gebeurtenis zoals een natuurramp, oorlog, ongeval, misdaad of geweld. De symptomen kunnen variëren van flashbacks en nachtmerries tot dagelijks aanwezige verhoogde waakzaamheid en gevoelens van vervreemding.

3. Complexe PTSS

Dit is trauma dat voortkomt uit langdurige blootstelling aan stressvolle of traumatische situaties meestal begonnen in de kindertijd, zoals verwaarlozing, misbruik of geweld. Het gaat samen met emotionele en psychologische problemen op langere termijn.

Een vorm van posttraumatische stressstoornis (PTSS) die ontstaat door langdurige of herhaalde blootstelling aan traumatische gebeurtenissen, vaak over een langere periode. In tegenstelling tot PTSS, die vaak het gevolg is van één enkele traumatische gebeurtenis (zoals een ongeluk, overval of natuurramp), ontstaat complexe PTSS meestal uit chronische trauma’s, zoals langdurig misbruik, verwaarlozing of geweld.

Lees verder: Wanneer jeugdtrauma heel heftig is: wat is CPTSS (Complexe Posttraumatische Stressstoornis)?

4. Hechtingstrauma

Dit is een specifieke vorm van trauma die ontstaat wanneer jij als kind geen veilige, stabiele hechting ontwikkelt met je ouders/ verzorgers. Hechting is het proces waarbij een kind zich emotioneel verbindt met een ander persoon, meestal een ouder, en leert om vertrouwen te ontwikkelen in de wereld om zich heen. Dit proces is van cruciaal belang voor de ontwikkeling van het kind omdat het invloed heeft op jouw emotionele, sociale en cognitieve ontwikkeling.

5. Ontwikkelingstrauma

Dit is een trauma dat ontstaat in de kindertijd wanneer er fundamenteel niet aan de behoeften van het kind wordt voorzien. Mede doordat ouders/verzorgers zelf chronische stress ervaren vanwege hun eigen trauma en niet in staat zijn om het kind fysiek en emotioneel te verzorgen en een veilige omgeving te bieden. Dit type trauma heeft invloed op de manier waarop jij je als kind emotioneel, sociaal en cognitief ontwikkelt en kan levenslange gevolgen hebben voor het welzijn van jou als individu.

Trauma is niet altijd duidelijk zichtbaar

Het is veelzijdig. De impact ervan kan zich op verschillende manieren manifesteren in ons lichaam, onze geest en ons gedrag. Het is belangrijk om te begrijpen dat trauma niet altijd duidelijk zichtbaar is en dat het vaak diep geworteld zit in ons systeem. Zowel op persoonlijk niveau als intergenerationeel.

Hoe kun je trauma helen?

Wanneer trauma wordt gezien en erkend, ontstaat er een dieper begrip van onszelf. Het is alsof een lichtstraal door de duisternis schijnt, waardoor we de kracht krijgen om de last die we met ons meedragen, eindelijk los te mogen laten.

Het is een diepgaand en vaak langdurig proces, maar absoluut mogelijk. Het vraagt geduld, moed en vaak professionele begeleiding. Trauma heeft invloed op verschillende aspecten van je leven: je emoties, je lichaam, je gedachten en je relaties. Het helen van trauma gaat dan ook verder dan alleen het verwerken van de gebeurtenis zelf; het is een reis van het herstellen van de verbinding met jezelf, je lichaam en anderen.

Wat kun jij zelf doen?

Het helen van trauma is niet alleen bevrijdend voor jou als individu, maar het heeft ook de potentie om de cyclus van pijn te doorbreken voor toekomstige generaties. In het proces van heling kunnen we niet alleen onze eigen wonden genezen, maar ook die van de generaties voor ons. Door te erkennen wat er is, kunnen we met compassie en liefde de delen van onszelf herstellen die altijd al moesten thuiskomen.

Dit zijn dingen die je in je dagelijkse leven kunt toepassen om trauma te helen:

• Mindfulness en meditatie: helpen je om in het moment te blijven en zelf je zenuwstelsel leren te kalmeren. Beide helpen angst te verminderen, verbeteren het zelfbewustzijn en geeft een gevoel van innerlijke rust.
• Yoga: helpt je om verbinding te maken met je lichaam en spanning los te laten. Er zijn ook specifieke trauma-geïnformeerde yoga-oefeningen die gericht zijn op het helen van traumatische ervaringen.
• Ademoefeningen: Langzame, diepe ademhaling helpt je zenuwstelsel kalmeren en om je in het moment te gronden.
• Lichaamsgerichte therapieën: Deze therapieën richten zich op het loslaten van gespannen plekken in het lichaam welke door trauma zijn vastgezet, zoals bijvoorbeeld in de spieren of het bindweefsel.

7 stappen om trauma te helen

Er zijn verschillende benaderingen om trauma te helen. Afhankelijk van de aard en de ernst van het trauma. Het belangrijkste is dat je jezelf de tijd geeft om te helen en jezelf de ruimte biedt om te ontdekken wat voor jou werkt.

1. Erkenning en bewustwording

De eerste stap in het helen van trauma is het erkennen van wat er is gebeurd. Dit kan een moeilijke stap zijn, omdat het soms lijkt alsof het trauma onzichtbaar is of “vergeten” kan worden. Toch is het essentieel om het trauma te erkennen en de impact ervan op je leven te begrijpen. Dit betekent ook dat je je emoties, gedachten en reacties zonder oordeel kunt observeren.

• Erken het trauma: Het is belangrijk om je gevoelens van verdriet, boosheid, angst of verwarring serieus te nemen. Ze zijn de uiting van wat er in je is gebeurd.
• Praat erover: Het delen van je ervaring met iemand die je vertrouwt of met een therapeut kan een belangrijke stap zijn om het trauma uit de schaduw te halen en het te integreren in je verhaal.

2. Zoek professionele hulp

Professionele begeleiding is cruciaal in het helingsproces. Een therapeut kan je helpen om het trauma te verwerken, gedragingen te begrijpen. Enkele gangbare therapieën voor traumaverwerking zijn:

• EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)Deze therapie is specifiek gericht op het verwerken van traumatische herinneringen. Het helpt om de impact van het trauma te verminderen en de herinneringen in je brein opnieuw te ordenen.
• Soul Retrieval
  In geval van trauma is er bijna altijd sprake van Zielsverlies. Middels Soul Retrieval worden deze gefragmenteerde zielsdelen terug gebracht waardoor eenheid en kracht wordt ervaren.
• Somatische therapieënTrauma zet zich ook in het lichaam vast. Somatische therapieën zoals Ademwerk, Sensorimotor Psychotherapy helpen je om de spanning in je lichaam los te laten en emotionele heling te bevorderen.

3. Veilige relaties en sociale steun

Trauma kan je gevoelens van veiligheid en vertrouwen in anderen ondermijnen. Het herstellen van gezonde, ondersteunende relaties is een belangrijk onderdeel van helen. Zoek steun bij mensen die je vertrouwt of, indien nodig, bij steungroepen of therapeuten die gespecialiseerd zijn in trauma.

• Veilige relaties: Het opbouwen van relaties waarin je je veilig en gewaardeerd voelt, kan het herstelproces ondersteunen. Het hebben van een ondersteunend netwerk is essentieel om de traumatische ervaring te verwerken.
• Vertrouwen opbouwen: Door te leren vertrouwen op anderen en jezelf kun je de patronen van wantrouwen en isolement doorbreken die vaak door trauma ontstaan.

4. Zelfzorg en compassie

Het helen van trauma vraagt om zelfzorg, zowel fysiek als emotioneel. Wees geduldig met jezelf en behandel jezelf met dezelfde vriendelijkheid en compassie als die je aan een geliefde zou geven. Dit kan bijvoorbeeld door:

• Gezonde gewoontes ontwikkelen: Eet gezond, slaap voldoende, beweeg en zorg voor jezelf op een manier die voedend en rustgevend is.
• Leer grenzen te stellen: Het stellen van gezonde grenzen is een belangrijke stap in het beschermen van jezelf en het creëren van ruimte voor genezing.
• Zelfcompassie: Traumaslachtoffers leggen de schuld vaak bij zichzelf en kunnen soms hard voor zichzelf zijn. Het oefenen van zelfcompassie is essentieel om het negatieve zelfbeeld dat trauma veroorzaakt te veranderen.

5. Creatieve expressie

Creatieve activiteiten kunnen een krachtig middel zijn om trauma te verwerken. Kunst, muziek, schrijven of andere creatieve uitlaatkleppen bieden een manier om emoties uit te drukken die moeilijk onder woorden te brengen zijn.

• Schrijven: Het bijhouden van een journal kan helpen om je gedachten en emoties te ordenen en te begrijpen. Schrijf over je ervaringen, maar ook over de vooruitgang die je boekt.
• Creatief werk: Schilderen, tekenen of muziek maken kunnen manieren zijn om emoties op een veilige manier te uiten.

6. Vergeven

Vergeven is een krachtig proces in het helen van trauma. Dit betekent niet dat je het trauma goedkeurt of dat je de daders rechtvaardigt. Het gaat erom dat je jezelf bevrijdt van de pijn en het vastgehouden leed.

• Vergeven van jezelf: Het is belangrijk om jezelf te vergeven voor alles wat je hebt meegemaakt of gedaan als reactie op het trauma. Je hebt gedaan wat je op dat moment kon.
• Loslaten van wrok: Het loslaten van wrok of bitterheid kan je bevrijden van de controle die het trauma nog steeds over je heeft.

7. Tijd en geduld

Genezing van trauma kost tijd en het is belangrijk om jezelf niet te haasten. Het pad naar heling is zelden rechtlijnig en bevat ups en downs. Het belangrijkste is om geduldig met jezelf te blijven en te onthouden dat elke stap vooruit, hoe klein ook, waardevol is. Je verdient het om te helen en een gezond, vervuld leven te leiden.

Trauma is een krachtig, maar vaak verborgen aspect van ons leven. Het kan ons zenuwstelsel ontregelen, onze reacties beïnvloeden en ons in een staat van overleving houden.

Maar trauma is niet iets dat vastligt. Het is iets dat we kunnen herkennen, begrijpen en uiteindelijk helen.

Pas wanneer we ons bewust worden van de impact van trauma, of dat nu ons eigen trauma is of dat van onze voorouders, kunnen we beginnen met het proces van heling.

Boekentips:

Lees verder:

• Wat gebeurt er tijdens en na een traumatische gebeurtenis met je brein en je lichaam?
• Onverwerkte trauma-symptomen: hoe kun je ze herkennen?
• Trauma: waarom het belangrijk is om familietrauma’s te helen en niet over te dragen

Tags: hechtingstrauma, intergenerationeel trauma, ontwikkelingstrauma, ptss, Trauma, trauma helen

Geplaatst: 15 februari 2025

De schildknaap van Pentagrammen: wat betekent deze tarotkaart voor jou?

Tags: pentagram, schildknaap van pentagrammen, tarot, tarotkaart betekenis