Home Gezondheid Je lijf als perfecte thermometer: ziek van verlangen

Je lijf als perfecte thermometer: ziek van verlangen

Door Juriaan Galavazi
ziek van verlangen

Huisarts Juriaan Galavazi is gespecialiseerd in holistische geneeskunde. De reguliere geneeskunde is en blijft de basis van zijn praktijk, maar hij biedt de mogelijkheid om breder naar klachten te kijken. Soms heb je bij een klacht een andere visie nodig waarbij je oude denkpatronen loslaat. In dit artikel lees je meer over wat ‘verlangen’ lichamelijk met je kan doen.

Mijn verlangen is dat ik hier kan blijven wonen, dat mijn man me eindelijk een keer begrijpt, dat ik weer kan sporten. Mijn wens is dat hij eerlijk is, dat mijn kinderen wat vaker langskomen, dat mijn klanten mij waarderen. Mijn verlangen is…

Ze is 64 jaar en kwam een week geleden bij mij op het spreekuur in verband met benauwdheid, hartkloppingen en pijn in nek en schouders. De trap op lopen was opeens een uitdaging geworden. In dat gesprek bleek dat er ook veel sprake was van spanning. Ze heeft een eigen atelier, maar de vraag is hoelang ze dat nog kan betalen. Het atelier betekent zoveel voor haar dat het een ramp zou zijn als dat weg zou vallen. Bij onderzoek zijn geen afwijkingen gevonden en vandaag kijk ik op een andere manier naar haar klachten.

Ziek van verlangen

Er is niets mis met jouw verlangen. Het laat je zien wat je ten diepste zou wensen. Of zou willen… En daar betreden we de flinterdunne scheidslijn tussen “verlangen” en “willen”. Zodra verlangen, al dan niet bewust, over gaat in wíllen gaan we onszelf ongemerkt beperken. Worden we star, dwingend, overtuigend en te gefocust op het resultaat zoals we dat voor ons zien. We raken “attached”, gehecht, aan ons verlangen. We willen het zó graag in ons bezit krijgen dat iedere andere uitkomst als een verlies gaat voelen. Dat levert stress en spanning op. Stress zit niet alleen in je hoofd. Het zit in je hele lijf. Je staat niet meer open voor eventuele andere mogelijkheden. Het ontneemt je daarmee alle creativiteit, spontaniteit en levendigheid.

Wanneer ons verlangen zo groot wordt dat we het eventuele verlies niet meer kunnen dragen, dan kunnen we ook een tegengestelde beweging maken. Dan worden we “detached” en gaan we ons ont-hechten. We leggen een bom onder onze wens: “laat ook maar, het gaat toch nooit lukken….” We trekken ons terug en geven op aan ons verlangen. De teleurstelling en het verlies is voelbaar. In je hoofd en in je lijf. Voorbeelden zijn somberheid, moeheid, buikpijn, nekpijn…

Helder en duidelijk doel

Er is echter nog een derde positie die je in kan nemen ten aanzien van je verlangen. Een soort van middenpositie. Waarin je nog zicht houdt op jouw verlangen. Je doel is helder en duidelijk. Er is immers niets mis met jouw verlangen. Jouw verlangen naar eerlijkheid, aandacht, erkenning en waardering is helemaal goed. Echter… het hóeft niet zo te gaan… Het hóeft niet zo te zijn dat je partner jouw begrijpt. Het hóeft niet zo te zijn dat hij eerlijk is. Het hóeft niet zo te zijn dat je gewaardeerd wordt. Waarom niet? Wat is het belangrijkste bewijs dat het niet hóeft te gebeuren? Simpelweg omdat het niet altijd gebeurt.

Je hoort jezelf nu misschien denken: Ja, maar hij hóórt toch eerlijk te zijn…? En precies daar gaat je verlangen over in wíllen. Alsof het zo móet zijn. Er geen andere mogelijkheid meer is. Je raakt “gebonden”, en daarmee ontneem je jezelf alle creativiteit, spontaniteit en levendigheid. En maak je de relatie met jouw lijstjes en oordelen belangrijker dan de relatie met wie je ten diepste bent. En dat levert spanning op. Iedere dag weer. En daar betaal je een hoge prijs voor in je gezondheid: somberheid, spierpijn, buikklachten, hartkloppingen, slechte nachtrust…

Maar het hoeft niet zo te gaan…

Ik vraag haar om haar verlangen met gesloten ogen uit te spreken: “Mijn verlangen is dat ik in mijn atelier kan blijven schilderen…” Wanneer ik vraag of dat klopt, schudt ze voorzichtig en zichtbaar ontroerd haar hoofd op en neer. “Maar het hoeft niet zo te gaan…”, zeg ik. Ze herhaalt beide zinnen en een diepe zucht volgt. Ze voelt zich meer ontspannen. De pijn in haar nek neemt af en er ontstaat meer ruimte in haar borst. Op het moment dat je jouw verlangen uitspreekt en het aanvult met de zin “maar het hoeft niet zo te gaan…”, dan gaat het lichaam vanzelf ontspannen. Want zodra het dan anders gebeurt dan je graag zou willen, voldoet het nog steeds aan jouw lijstje, aan jouw mening en jouw oordeel. Namelijk dat het niet zo hóeft te gaan.

Er is dan geen innerlijke strijd meer. Betekent dat dan dat je opgeeft aan je verlangen? Nee. Je verlangen blijft staan. Je doel en je wens zijn helder. Dat is van jou en is uiterst waardevol. Maar… het hóeft niet zo te gaan. En daardoor geef je jezelf de ruimte om creatief te blijven. Behoud je jouw spontaniteit en levendigheid. En je gezondheid…

Boekentip: Van klacht naar kans

In ‘Van klacht naar kans’ geeft Juriaan Galavazi, een trendsettende huisarts, zijn nieuwe visie op klachten. Voor een betere behandeling heb je een andere visie nodig. Een visie waarbij je oude denkpatronen loslaat, je lijf leert voelen, contact maakt met je innerlijke drijfveren, en waarbij je ongemak en pijn leert dragen. Huisarts Juriaan Galavazi leert je hoe je dat doet, wat daarbij komt kijken en waarom dit je leven verandert.

Bestel nu jouw exemplaar in onze webshop Boekenwereld.com voor € 22,50 met gratis verzending.

Lees ook dit artikel van Juriaan Galavazi:

1 comment

Avatar
Riny Thewessen 5 februari 2020 - 18:45

Bijzonder !!

Reply

Leave a Comment