Home Liefde & Relaties Waarom relaties met soulmates zo heftig zijn – en het vaak niet redden

Waarom relaties met soulmates zo heftig zijn – en het vaak niet redden

Door Gast auteur
soulmate

We kennen allemaal wel van die momenten waarop we niet alleen de alarmsignalen negeren, maar er zelfs vrolijk naar zwaaien als ze voorbijkomen, omdat we koste wat het kost willen vasthouden aan de plannen die we hebben gemaakt. Dit is geen koppigheid (al speelt dat wel een rol). Het punt is dat we ons geen raad weten als we niet iemand in ons leven hebben die zo sterk bepalend is voor wie we zijn.

Hoewel onze soulmate talloze positieve kwaliteiten heeft, gebruiken we deze liefde vooral om te bepalen wie we ten opzichte van de buitenwereld zijn. We denken maar al te gemakkelijk dat we het allemaal wel weten als we het levenspad volgen dat anderen voor ons hebben uitgestippeld zodat we onze dromen kunnen verwezenlijken. Maar er is ook nog iets anders dat meetelt, namelijk dat er al vroeg in de relatie met onze soulmate aanwijzingen zijn dat het uiteindelijk niet gaat werken. Maar dat willen we op die momenten gewoon niet erkennen.

We denken liever niet dat deze liefde geen eeuwige liefde zal zijn, en we willen het verhaal dat we in ons hoofd hebben gecreëerd niet inkorten.

Sommige dingen passen gewoon niet bij elkaar, hoe hard we ook ons best doen

De signalen negeren

Waar het in wezen op neerkomt is dat we niet alleen voor het idee van een sprookjesliefde zijn gezwicht, maar dat we daarmee ook hebben verzuimd om erachter te komen wie we werkelijk zijn en wat we echt in een relatie nodig hebben.

Mijn soulmate was een mooi mens, maar nu ik echt eerlijk tegen mezelf kan zijn en terugkijk, zie ik waarom het de tweede (en zelfs derde) keer gewoon niet kon werken. Op een gegeven moment zei hij tegen me: ‘Als je geen kinderen had, zouden we samen zijn.’ Op dat moment zette ik die opmerking uit mijn gedachten. Dus in wezen koos ik er bewust voor om iemand te negeren die eigenlijk zei dat hij niet voor mij kan zijn wat ik nodig heb. Ik dacht dat hij na verloop van tijd wel van gedachten zou veranderen, want ja, als ik naar mijn meiden kijk vind ik ze altijd geweldig. Dus hoe kon iemand ze nu niet zien als een bonus die je er gratis bij kreeg als je een relatie met mij had?

Maar hij was gewoon eerlijk, net als toen hij tegen me zei dat hij op zoek was naar het sprookje: hij wilde trouwen, kinderen krijgen en een huis kopen. En terwijl ik niet helemaal uit mijn woorden kwam en er stotterend iets uit kreeg wat leek op wat ik behoorde te zeggen, ging ik diep vanbinnen beseffen dat dit niet de plek was die voor mij bestemd was.

We keken anders tegen liefde aan, niet omdat we niet om elkaar gaven of geen band met elkaar hadden, maar omdat we andere kernbehoeften hadden. Ik had iemand nodig die mij volledig accepteerde, inclusief mijn ongetemde, temperamentvolle dochters. Ik was meer gericht op vrij zijn, op dingen anders doen, op reizen en een verschil maken in de wereld dan op trouwen en op de traditionele manier opnieuw beginnen.

En dat is allemaal oké, maar het probleem met onze soulmate is dat we zo graag bij elkaar willen passen.

‘We willen zo graag bij elkaar passen’

Onze soulmate is een fantastisch mens dat ons een beter gevoel over onszelf geeft, en dus klampen we ons aan hem vast. We proberen onszelf ervan te overtuigen dat wij misschien wel de persoon kunnen zijn die hij nodig heeft, zonder volledig te beseffen dat we onszelf niet in een vorm kunnen gieten die in het leven van een ander past.

We kunnen niet de persoon zijn die onze geliefde graag in ons ziet. Je kunt geen leven leiden dat niet bij jouw waarheid past. En wat er ook gebeurt, we kunnen een relatie die voorbestemd is om te worden verbroken, niet geforceerd laten werken. Veel mensen die een relatie hebben waarin niet echt aan hun behoeften wordt voldaan, zullen zich hierin herkennen, niet doordat de liefde er niet is, maar doordat ze de ander niet kunnen veranderen. Je kunt niet veranderen wat andere mensen uit hun leven willen halen, of wat liefde voor hen betekent.

Vooral in het begin van deze relatie zijn we echter niet eens met onszelf bezig. We richten ons alleen maar op de ander: hoe kunnen we deze persoon genoeg geven zodat hij bij ons wil blijven? Hoe kunnen we water bij de wijn doen zodat we een leven met hem kunnen opbouwen? En niet te vergeten: hoe kunnen we zelf veranderen zodat hij bij ons wil zijn?

Tijdens dit proces vragen we ons niet één keer af of deze persoon echt wel degene is die we willen. We vragen ons nooit af of hij wel in staat zal zijn om ónze kernbehoeften te vervullen. Want zolang het ego in het spel is, wordt het werk dat we zelf moeten doen voortdurend afgeschoven op de ander.

Het idee dat je gewoon moet volhouden

Een van de belangrijkste redenen waarom deze relatie onze eerste relatie is, is dat we als kind vaak te horen krijgen dat als iets niet lukt, we niet mogen opgeven en moeten volhouden. In sommige opzichten was dat voor onze grootouders en ouders dan ook het leidende principe dat ervoor zorgde dat hun huwelijk en hun liefde voor elkaar in stand werden gehouden.

We zijn in het leven zo vaak gefixeerd op iets wat we graag willen hebben dat we onze eigen verlangens en behoeften ervoor opofferen, zodat we het ook kunnen houden als we het eenmaal hebben. Soulmates dagen ons niet uit om een betere versie van onszelf te worden, althans niet op een voor de hand liggende manier: ze vragen ons niet om de status quo op te geven of uiteindelijk de keuze te maken om onszelf te vinden. Dat is niet hun doel in ons leven.

Vaak moeten we iets ervaren wat we niet willen of wat niet werkt, zodat we gemotiveerd raken om echt stappen vooruit te zetten in ons leven en andere keuzes te gaan maken. De enige vraag is dan hoelang we blijven proberen om iets te laten werken terwijl het juist de bedoeling is dat er op een gegeven moment een einde aan komt.

De rol van de soulmate in jouw leven

Soulmates spelen een belangrijke rol in ons leven, maar een van hun grootste rollen is dat ze de eerste stap zijn op de reis die naar ons authentieke zelf leidt. Daarna hebben we de identiteit, de comfortzone, het verhaal en zelfs de bevestiging die onze soulmate en de relatie met onze soulmate ons gaven, niet meer nodig.

Het is aan ons om onze soulmate los te laten als de tijd daar rijp voor is, en om nooit meer om te kijken, want voor elke relatie geldt dat als het de bedoeling was dat de relatie zou werken, als de ander echt je eeuwige liefde was geweest, je nog steeds bij elkaar zou zijn, maar dat is niet zo.

Auteur: Kate Rose

Boekentip Inspirerend leven: De drie grote liefdes in je leven

Boekentip: De drie grote liefdes in je leven

de drie grote liefdes in je levenDit is een fragment uit De drie grote liefdes in je leven. Wil je meer lezen over de rol van je soulmate in jouw leven en ben je benieuwd naar die van karmische partners en tweelingzielen? Dan is dit boek voor liefdevolle inzichten een waardevolle partner op je reis naar je liefhebbende, authentieke zelf.

Bestel nu jouw exemplaar in onze webshop Boekenwereld.com voor € 22,50 met gratis verzending.

Lees ook deze artikelen:

1 reactie

Avatar
Lindy 22 september 2020 - 20:43

Deze tekst raakt mij enorm! Dit is precies mijn verhaal, alleen was ik hem. Ik ben mezelf zo hard kwijtgeraakt om voor de relatie te vechten die niet kon lukken. We hadden allebei andere behoeften. Maar hij was mijn man. Paar maanden geleden de keuze gemaakt om de relatie te beëindigen. Ik hou nog steeds van hem en zijn kinderen. Inmiddels ben ik gegroeid en mijn hart staat open voor wat er op me af komt. Maar bij het lezen van deze tekst rollen er toch weer een paar tranen over mijn wang.

Reply

Laat een bericht achter