Rug-, nek- en schouderpijn zonder duidelijke oorzaak? Dit zegt de expert
Door John E. Sarno
Merk je dat oefeningen niet genoeg helpen om je rug-, nek- of schouderpijn te verhelpen? Dan is het tijd om te onderzoeken wat jouw pijn je te vertellen heeft. In dit artikel beschrijft dokter John E. Sarno, auteur van Heel je rug, waarom jouw pijn je aandacht misschien wel afleidt van wat je eigenlijk diep vanbinnen voelt.
De pijn van tms (of het ongemak van een maagzweer, colitis, spanningshoofdpijn of de angst voor een astma-aanval) wordt gecreëerd om de aandacht van de patiënt af te leiden van wat er op emotioneel vlak gaande is.
Pijn en emoties
Misschien zijn nek-, schouder- en rugpijn geen mechanische problemen die je met mechanische middelen kunt oplossen zoals we in dit artikel beschreven. Misschien zijn ze gerelateerd aan hoe mensen zich voelen, hun persoonlijkheid en de ups en downs van het leven. Als dat inderdaad zo is, is de manier waarop we op dit moment met deze pijnsyndromen omgaan niet efficiënt.
Traditionele medische diagnoses richten zich op de machine, het lichaam, terwijl het echte probleem te maken lijkt te hebben met wat ervoor zorgt dat de machine werkt: de geest. tms (Tension Myoneural Syndrome) wordt gekenmerkt door fysieke pijn, maar dat acute ongemak wordt veroorzaakt door psychologische verschijnselen en niet door structurele afwijkingen of het slecht functioneren van spieren. Dit is een zeer belangrijk punt.
We hebben hier te maken met een nog bijna volledig onontgonnen gebied tussen wat puur mentaal-emotioneel is en wat fysiek is. Er bestaat een sterk en belangrijk verband, dat de hedendaagse medische wetenschap (op enkele opmerkelijke uitzonderingen na) helaas niet wil onderzoeken. Mijn ervaring met de diagnose en behandeling van tms werpt enig licht op wat er gebeurt op het mysterieuze raakvlak tussen emoties en het fysieke lichaam.
Hoe sterker de pijn, hoe heftiger de verdrongen emotie
Jarenlang dacht ik dat tms een soort fysieke uitdrukking of ontlading was van de verdrongen emoties. Later kwam ik erachter dat het pijnsyndroom niet als doel had om de verborgen emoties tot uitdrukking te brengen, maar om te voorkomen dat de patiënt zich er bewust van werd als een soort afweer.
Met andere woorden, de pijn van tms (of het ongemak van een maagzweer, colitis, spanningshoofdpijn of de angst voor een astma-aanval) wordt gecreëerd om de aandacht van de patiënt af te leiden van wat er op emotioneel vlak gaande is. Het is bedoeld om de aandacht op het lichaam te richten in plaats van op de geest. Het is een reactie op de behoefte om die vreselijke, asociale, onaardige, kinderachtige, boze, egoïstische gevoelens (de gevangenen) uit het bewustzijn te houden. Hieruit volgt dat tms geen lichamelijke aandoening in de gebruikelijke betekenis is, maar in feite deel uitmaakt van een psychologisch proces.
Pijn als camouflage
Afweermechanismen tegen verdrongen emoties leiden de aandacht af en verschuiven die naar iets anders dan de emoties die in het onderbewuste verborgen worden gehouden. Patiënten hebben verschillende metaforen om het proces te beschrijven: dat de afweer werkt als een camouflage, dat het een afleiding is. Om in zijn opzet te slagen, moet hij je aandacht opeisen. En het werkt nog beter als je er volledig door in beslag wordt genomen of er volledig door geobsedeerd bent.
Daarom zijn fysieke afweermechanismen zo goed: ze zijn heel goed in het trekken van je aandacht, vooral als ze pijnlijk, beangstigend en invaliderend zijn. Dit is precies wat er gebeurt bij tms.
Ik heb herhaaldelijk geconstateerd dat hoe pijnlijker de verdrongen emotie is, hoe ernstiger de pijn van tms is. De angst, boosheid en wrok gaan vaak helemaal terug tot in de kindertijd. Patiënten die bijvoorbeeld een enorme boosheid koesteren doordat ze als kind mishandeld of misbruikt zijn, hebben meestal ernstige, invaliderende pijn. En de pijn verdwijnt pas wanneer ze de kans krijgen om de vreselijke, etterende woede te uiten die al jarenlang hun onderbewustzijn in beslag neemt.
Onderdrukte boosheid
Hoe langer ik met tms werk, hoe meer ik onder de indruk ben van de invloed die boosheid en andere onverwerkte emoties op ons hebben. We hebben allemaal geleerd om boosheid zo sterk te verdringen of te onderdrukken dat we ons er in veel situaties totaal niet van bewust zijn dat we ergens boos over zijn. Ik vraag me zelfs af of boosheid niet fundamenteler is voor de ontwikkeling van symptomen dan angst, en of angst zelf misschien een reactie is op verdrongen of onderdrukte boosheid.
Een voorbeeld uit de praktijk
Het volgende verhaal heeft veel indruk op me gemaakt. De man over wie het gaat was midden veertig en had onder andere last van incidentele paniekaanvallen. Dat zijn acute angstaanvallen. Nadat ik met hem had gesproken en had vastgesteld dat hij tms had, bespraken we de psychologische aspecten van de aandoening en zei ik tegen hem dat ik steeds meer het vermoeden had dat onderdrukte boosheid misschien wel een belangrijkere rol speelde dan angstgevoelens.
Hij zei dat er vlak daarvoor iets was gebeurd dat mijn vermoeden ondersteunde. Hij was heel boos geworden op iemand en stond op het punt een ruzie te beginnen, toen hij besloot dat dat niet gepast was en dat hij zijn woorden maar beter kon inslikken. Binnen enkele seconden kreeg hij een paniekaanval!
Hij was waarschijnlijk meer dan boos. Hij was woedend, en de noodzaak om dat zowel onbewust te verdringen als bewust te onderdrukken, vereiste een reactie, vandaar de paniekaanval.
Fragment uit: Heel je rug
Heel je rug
Herken je je in de beschreven pijnklachten? Dan is het baanbrekend boek over rugpijn van de beroemde medicus John E. Sarno wat voor jou. Hij hielp tienduizenden mensen met zijn techniek.
Lees verder:
- Onverklaarbare pijn in je rug, nek, schouders en bilspieren: dit kan de onderliggende oorzaak zijn
- Chinese geneeskunde over lage rugpijn: de ‘spier van de ziel’ vraagt om aandacht
- Mentale, emotionele en energetische oorzaken van rugpijn
