Een gehechtheid is een staat van vastklampen die voortkomt uit de onjuiste overtuiging dat iemand of iets noodzakelijk is voor jouw geluk.

Is liefde blind?

Ze zeggen dat liefde blind is. Maar is dat wel zo? Eigenlijk is niets op aarde zo helder ziend als liefde. Wat blind is, is niet liefde maar gehechtheid. Een gehechtheid is een staat van vastklampen die voortkomt uit de onjuiste overtuiging dat iemand of iets noodzakelijk is voor jouw geluk.

De verblinding van gehechtheid

Heb jij gehechtheden? Mensen van wie of dingen waarvan je onjuist gelooft dat je zonder ze niet gelukkig kunt zijn? Zet ze eens onder elkaar voordat we bekijken hoe ze je precies verblinden.

Denk aan een politicus die zichzelf ervan overtuigd heeft dat hij niet gelukkig zal zijn tenzij hij politieke macht heeft. Zijn zoektocht naar macht verruwt zijn gevoeligheid voor de rest van het leven. Hij heeft nauwelijks tijd voor zijn familie en vrienden. Hij ziet en reageert plotseling op mensen in termen van de steun of bedreiging die ze vormen voor zijn ambitie. En zij die hem niet kunnen bedreigen of steunen, merkt hij niet eens op. In aanvulling op zijn verlangen naar macht heeft hij een gehechtheid aan andere zaken als seks of geld; de arme man is zo selectief geworden in wat hij opmerkt dat je bijna zou kunnen zeggen dat hij blind is. Iedereen ziet dit, behalve de man zelf. Dit is de toestand die leidt tot de verwerping van de Messias, de verwerping van de waarheid en schoonheid en goedheid, omdat je er blind voor bent geworden.

Stel je nu voor dat je naar een orkest luistert waarin het geluid van de trommel zo luid is dat je niets anders kunt horen. Om van de symfonie te kunnen genieten moet je ieder instrument in het orkest opmerken. Om in de staat te verkeren die we liefde noemen moet je gevoelig zijn voor de eigenheid en schoonheid van alles en iedereen om je heen. Je kunt moeilijk zeggen dat je liefhebt wat je niet eens opmerkt, en als je maar een paar wezens opmerkt en anderen uitsluit is dat helemaal geen liefde. Want liefde sluit niemand uit; het omarmt het geheel van het leven; het luistert naar de symfonie als geheel en niet alleen naar het ene of het andere muziekinstrument.

De gevolgen van gehecht zijn

Sta er nu even bij stil hoe je gehechtheden de symfonie van het leven niet minder overstemmen dan dat de gehechtheid van de politicus aan macht en de gehechtheid van de zakenman aan geld hen hebben verhard voor de melodie van het leven. Of bekijk het eens op een andere manier: er is een enorme hoeveelheid informatie die voortdurend uit de wereld binnenstroomt via de zintuigen, de weefsels van de organen van je lichaam. Slechts een klein deel van deze informatie bereikt je bewuste geest.

Zo zie jij wat je ziet: de 3 filters

Wie beslist wat er uiteindelijk, van al het materiaal dat vanuit de wereld binnenstroomt, zijn weg vindt naar je bewuste geest? Dat zijn drie beslissende filters: ten eerste je gehechtheden, ten tweede je overtuigingen en als derde je angsten.

Je gehechtheden: je zult onvermijdelijk zoeken naar wat ze voedt of bedreigt, en al het andere de rug toekeren. Je zult net zomin geïnteresseerd zijn in de rest als de gierige zakenman geïnteresseerd is in alles wat niet met geld verdienen te maken heeft.

Je overtuigingen: kijk maar naar een fanaticus die alleen ziet wat zijn of haar overtuiging bevestigt en alles blokkeert dat die overtuiging bedreigt. Dan zul je begrijpen wat je overtuigingen met je doen.

Je angsten: als je wist dat je over een week geëxecuteerd zou worden zou dat alles zijn waar je je op kon concentreren, en al het andere zou je buitensluiten. Dat is wat angsten doen; ze vestigen je aandacht onweerstaanbaar op sommige dingen en sluiten daarmee andere dingen uit.

Je denkt onterecht dat je angsten je beschermen, dat je overtuigingen je hebben gemaakt tot wie je bent, en dat je gehechtheden opwinding en zekerheid in je leven brengen. Je ziet niet in dat ze eigenlijk een schild vormen tussen jou en de symfonie van het leven.

Het is natuurlijk vrij onmogelijk om je volledig bewust te zijn van iedere noot in de symfonie van het leven. Maar als je geest niet meer verstopt is en je zintuigen zich openstellen, zul je dingen beginnen waar te nemen zoals ze echt zijn en in contact staan met de werkelijkheid, en je zult betoverd raken door de harmonieën van het universum. Dan zul je begrijpen wat God is, omdat je eindelijk weet wat liefde is.

Je ziet anderen zoals jij bent

Bekijk het zo: je ziet mensen en dingen niet zoals zij zijn, maar zoals jij bent. Als je ze wilt zien zoals ze zijn, moet je aandacht schenken aan je gehechtheden en de angsten die ze met zich meebrengen. Want als je naar het leven kijkt, zijn het deze gehechtheden en angsten die beslissen wat je opvalt en wat je wegfiltert.

Wat je opvalt vraagt vervolgens je aandacht. En omdat je selectief kijkt, is jouw versie van de dingen en mensen om je heen een illusie. Hoe meer je met deze verstoorde versie leeft, des te meer je ervan overtuigd raakt dat het het enige werkelijke beeld van de wereld is omdat je gehechtheden en angsten de binnenkomende informatie zo blijven verwerken dat ze je beeld bevestigen.

Dit ligt aan de oorsprong van je overtuigingen: vaste, onveranderlijke manieren om naar een werkelijkheid te kijken die helemaal niet vast en onveranderlijk is, maar juist in beweging en aldoor veranderend. Het is dus niet langer de echte wereld waarmee je in contact staat en waar je van houdt, maar een wereld die door je hoofd is gecreëerd. Pas wanneer je je overtuigingen, je angsten en de gehechtheden die ze voortbrengen laat varen, zul je bevrijd zijn van de ongevoeligheid die je zo door en blind maakt voor jezelf en voor de wereld.

Fragment uit: Liefdesmeditaties

Liefdesmeditaties

Wil je nog meer fijne teksten over liefde en bewustzijn lezen? 'Liefdesmeditaties' van Anthony De Mello is een prachtig boek om mee te filosoferen over deze onderwerpen. Het is ook een geweldig boek om cadeau te doen.

Bestel jouw exemplaar voor €20.50 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Lees verder over liefde:

• Het geheim van gelukkig zijn: dit kan je in de weg staan
• Overstijg de leugens die we over de liefde hebben geleerd (+ dit is liefde écht)
• Van binding naar verbinding: vrije liefde in een vaste relatie

Het bericht Ben jij gehecht of verliefd? Waarom een sterke hechting niet altijd gezond is verscheen eerst op Inspirerend Leven.

De kans is groot dat je partners aantrekt bij wie je ook emotioneel misgrijpt.

Wat is hechten?

Hechten betekent dat we erkennen dat iemand belangrijk voor ons is. We kunnen niet bestaan zonder. In het hechten verbinden we ons met de ander op een diepe laag. Daarom stappen we er niet zomaar uit. Het hechtingspatroon dat we als kind bij onze ouders geleerd hebben, zullen we herhalen in latere intieme relaties.

Uitreiken naar je ouders

Uit onze eerste ervaring nemen we een besluit over de veiligheid of onveiligheid van hechten. Dit besluit bepaalt onbewust hoe we ons in latere relaties hechten. Als kinderen reiken we van nature uit naar onze ouders. Dit betekent dat we zoeken naar oogcontact, onze armen en handen uitsteken om aangeraakt en opgetild te worden en openstaan voor het verlangen samen met de ander te zijn.

Emotioneel beschikbare ouders

Als we bij onze ouders de ervaring hebben gehad dat het veilig was om toenadering te zoeken en we met een open hart ontvangen werden, zullen we het vertrouwen hebben dat we ook bij onze partner een warm welkom krijgen. We voelen veiligheid, vertrouwen en echtheid en kunnen werkelijk aankomen in de armen van de ander. Dit is het hechtingspatroon van ouders die emotioneel beschikbaar zijn voor hun kinderen.

Emotioneel onbeschikbare ouders

Als je last hebt van de dynamiek van verlatingsangst en bindingsangst, is dit hechtingspatroon van emotionele beschikbaarheid je meestal niet vertrouwd. Je hebt geleerd te stoppen met je armen uitreiken en je hart openstellen, omdat een ouder je verlangen niet kon beantwoorden op een manier die voedend voor jou was.

4 soorten ouders

De indeling van de afwezige, agressieve en behoeftige ouder is slechts een kader om grofweg te kunnen duiden en nooit een letterlijke afspiegeling van de werkelijkheid. Je kunt je in meerdere categorieën herkennen.

1. Afwezige ouder

Mogelijk had je een ouder die zich terugtrok uit het contact en je als kind liet voelen: ‘Ik ben er niet.’ Een ouder die er misschien wel fysiek was maar niet emotioneel. Je greep als het ware mis in het uitreiken naar de ouder en (onbewust) blijf je dan energetisch zoeken naar een beschikbare ander: je vader, een juf, tante of liefdespartner. De kans is groot dat je partners aantrekt bij wie je ook emotioneel misgrijpt.

2. Agressieve ouder

Of je hebt in het uitreiken ervaren dat je ouder herhaaldelijk zei of liet voelen: ‘Nu even niet, ik heb genoeg aan mezelf.’ Of: ‘Ik heb geen tijd voor jou’. De ouder kon zijn hart niet voor je openen en je toelaten maar in plaats daarvan kreeg je een ‘verbale afwijzende tik’. Als antwoord hierop zul je je geremd en niet welkom voelen en stoppen met iets te vragen voor jezelf. Je hart sluit. In latere relaties zul je met weinig genoegen nemen. Als het onveilig was en je op je hoede moest zijn of je moest je voegen naar een ander, dan zul je deze terughouding ook in latere relaties in acht nemen.

3. Behoeftige ouder

Een ander hechtingspatroon dat herkenbaar kan zijn als je kampt met verlatingsangst of bindingsangst, is als je ouder je als kind naar zich toe trok voor diens eigen behoefte. Je ouder zocht bijvoorbeeld troost bij jou als kind en vulde daarmee zijn of haar eigen leegte of gemis. Dat voelde misschien even fijn voor jou (er kwam tenminste iéts) maar al snel komt de verwarring.

Als kind wil je totaal beschikbaar zijn voor je ouder omdat je onbewust de nood van je ouder voelt. Na een tijd van verwarring ga je echter beseffen: ‘Dit is voor jou, het gaat helemaal niet om mij.’ Een kind hoort te ontvangen van zijn ouder en niet te geven. Dit kan zelfs leiden tot totale uitputting, die vaak pas op latere leeftijd tot uiting komt, bijvoorbeeld in een burn-out. Als het niet over jou gaat, ga je je als kind onthechten: je trekt je innerlijk terug. Dit kan zich later naar een partner toe uiten als ‘Mij krijg je niet’, of ‘Ik moet wegwezen voor je me opslokt’.

4. Beschikbare ouder

Als ouders emotioneel beschikbaar zijn, komt er een veilige hechting tot stand waarin zich een gezonde symbiose kan ontwikkelen. Dit betekent dat er een open liefdeskanaal is tussen moeder en kind. Er ontstaat een gezonde versmelting die voor beiden constructief is.

In een gezonde symbiose krijg je als kind wat je nodig hebt en kun je daarbij geheel jezelf blijven. Je mag al je gevoelens uiten zonder dat dit ten koste gaat van het contact. Je kunt de liefde, koestering, warmte en geborgenheid die je ontvangt eigen maken. Deze gezonde symbiose legt een bodem voor gezonde relaties in de toekomst. Onbewuste overtuigingen die je meeneemt zijn: ‘Er is genoeg voor mij’ of ‘Ik ben geliefd’, of ‘Er wordt aan mijn behoefte voldaan’ of ‘Ik hoor erbij.’

De gevolgen van een onveilige hechting

Bij de ‘afwezige’, ‘agressieve’ en ‘behoeftige’ ouder ervaar je als kind doodsangsten, afwijzing en verlatenheid omdat je moeder en/of vader emotioneel niet beschikbaar is. Onbewust ga je twijfelen aan de liefde van je ouders, maar je kunt dit onmogelijk bewust toelaten omdat dat een te directe bedreiging vormt.

Om het beeld van de onvoorwaardelijke liefde in stand te houden, zul je eerder aan jezelf gaan twijfelen. Je wordt gedwongen om op jezelf terug te vallen, terwijl je daar in je ontwikkeling nog lang niet aan toe bent. Je moet innerlijk met je energie uit je lichaam vertrekken, omdat je je niet meer veilig voelt.

Op deze manier kun je je als kind afsplitsen van je gevoelens, om jezelf te beschermen voor de onverdraaglijke put van angst en hulpeloosheid. Je gaat jezelf in de steek laten en je gevoelens van angst, pijn en woede onderdrukken.

Vrijheid of nabijheid

Afhankelijk van in welk stadium van de vroegkinderlijke ontwikkeling de onveilige hechting ontstaat, zal dit doorslaggevend zijn voor de drang naar nabijheid of vrijheid. Later, in belangrijke relaties, zal dit tot uiting komen in de dynamiek van verlatingsangst of bindingsangst. Je moet een veilige tussenruimte creëren in een partnerrelatie omdat je geleerd hebt dat een echte verbinding niet veilig is.

Je hechtingspatroon doorbreken

Gelukkig zijn de meeste vroeg aangeleerde hechtingspatronen te doorbreken. Dat is absoluut niet gemakkelijk maar zeker wel mogelijk als je écht bereid bent alle onderdrukte gevoelens toe te laten en trouw te worden aan jezelf.

Geen enkele relatie is het waard om jezelf ervoor te verliezen. Als je bereid bent de ander te verliezen en jezelf te winnen, ben je op de goede weg.

Hoe hechtingspatronen je relaties kunnen maken of breken

Live webinar met Hannah Cuppen

Woensdag 1 oktober 2025 | 20:00 – 22:00 uur

Waarom lopen (liefdes)relaties steeds vast, terwijl je zo je best doet? Hoe komt het dat je je snel aanpast, je terugtrekt of juist te veel verlangt van de ander? Grote kans dat hechtingspatronen hier een rol in spelen. In dit live webinar vertelt Hannah Cuppen, auteur van Liefdesbang, je alles over hechting.

Tijdens het webinar leer je:
• Wat hechtingspatronen zijn en hoe ze ontstaan
• Welke basisbehoeften ieder kind heeft
• Hoe verwonde ouders (onbedoeld) bepaalde patronen doorgeven
• Hoe jouw hechtingsstijl zich uit in liefdesrelaties
• Hoe je aangeleerde hechtingspatronen heelt

Bonus: Hannah begeleidt een meditatie die de eerste stap naar heling zet. Ook beantwoordt ze een aantal vragen van deelnemers tijdens de live Q&A.

Wil jij je hechtingsthema’s eindelijk écht begrijpen?
Een ticket voor het webinar kost € 25,-. Kun je er niet live bij zijn? Geen zorgen: als je je aanmeldt, ontvang je achteraf een terugkijklink. Zo kun je het webinar volgen wanneer het jou uitkomt.
Lees meer over het webinar of schrijf je hier in!

Extra aanbieding: training Liefdeskunst met € 50,- korting

Wil je na het webinar verder aan de slag met je hechtingspatronen, verlatingsangst of bindingsangst? Dan is de online training Liefdeskunst van Hannah Cuppen iets voor jou.

Van 6 september t/m 5 oktober 2025 bestel je deze training met € 50,- korting:
Van € 247,- voor € 197,-.

Lees hier meer of meld je direct aan.

Liefdesbang

Wil je aan de slag met jouw ongezonde liefdesbange patroon en jouw hechtingspatroon doorbreken?

Liefdesbang van Hannah Cuppen laat zien hoe je je hart kunt openen voor jezelf en daarna voor de ander, hoe liefde zo een eerlijke kans krijgt, zonder verlatings- of bindingsangst.

Bestel jouw exemplaar voor €25.00 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Lees ook deze artikelen van Hannah Cuppen:

• De diepere laag van een relatie: waarom je partner en jij elkaar aantrekken
• Therapeut: hoe verbind jij je op seksueel gebied? (+ ontdek of er een blokkade zit op jouw seksualiteit)
• Saboteert jouw (onbewuste) bindingsangst relaties? Dit zijn dé kenmerken
• Heb jij verlatingsangst? Kom erachter dankzij deze checklist (dit zijn dé kenmerken)
• Verlatings- of bindingsangst: hoe de moederwond jouw relaties saboteert

Het bericht Hoe ontstaat een hechtingspatroon en wat is het effect daarvan op je relaties? verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Komt een van de beschrijvingen overeen met hoe je relatie vroeger was, of maak je je zorgen dat je relatie in de richting van een van de beschreven typen gaat?

Wat voor emotionele band heb jij met je partner?

Elke relatie is uniek, toch kun je bepaalde patronen van verbondenheid, nabijheid en uitdaging herkennen. Soms voelen we ons diep verbonden, soms worstelen we met oude wonden, en soms vragen we ons af hoe het zover heeft kunnen komen. Kunnen jullie open communiceren, voelt de relatie meer als broer en zus of worstelen jullie? Deze test helpt je om inzicht te krijgen in het type emotionele band dat jij en je partner op dit moment ervaren.

4 soorten emotionele banden

Laten we eens kijken welk type emotionele band jij en je partner hebben. In welke categorie zou je jouw relatie op dit moment plaatsen? Of zit jouw relatie tussen twee typen in? Komt een van de beschrijvingen overeen met hoe je relatie vroeger was, of maak je je zorgen dat je relatie in de richting van een van de beschreven typen gaat?

1. Partners met een sterke emotionele band

Dit is een relatie waarin sprake is van diepgaande liefde, vertrouwen en respect voor elkaar. Dit stel heeft een goede basis, hoewel ze misschien een aantal extra vaardigheden nodig hebben om hun relatie verder tot bloei te laten komen en te verdiepen.

Ze zouden hun relatie niet perfect noemen, maar ze beleven veel meer goede momenten dan moeilijke. De verwondingen van hun innerlijke kind hebben niet veel invloed op hen en ze hebben een grote veerkracht die hen helpt om te gaan met de problemen of trauma’s uit hun kindertijd en deze te helen, zodat ze geen grote invloed hebben op hun volwassen relatie.

Dit stel zou graag meer communicatievaardigheden hebben om beter te kunnen omgaan met de moeilijke momenten in hun leven. Ze gaan de uitdagingen binnen hun relatie niet uit de weg. Ze zijn zich bewust van wat ze hebben, maar weten ook waar ze hulp bij nodig hebben. Ze worden door anderen gezien als toegewijde, zorgzame, intieme partners. Andere mensen voelen hun verbondenheid en liefde.

2. Worstelende maar liefdevolle en toegewijde partners

Dit zijn stellen met een redelijk stevige basis van liefde, vertrouwen en respect, maar hun liefde wordt op de proef gesteld door relatietrauma’s, zoals ontrouw, verslavingen, fezondheidsproblemen, problemen met hun kinderen, financiële problemen en problemen op hun werk. Ze hebben veel meegemaakt in hun relatie. Ze willen dat het goed gaat, maar ze hebben meer vaardigheden nodig, vooral als het tegenzit.

Hun relatie is enigszins aangetast door conflicten. De verwondingen van hun innerlijke kind komen naar boven als ze niet helemaal lekker in hun vel zitten. Soms moet er daarna op emotioneel vlak het nodige worden opgeruimd. Ze kunnen zich er wel of niet bewust van zijn hoe de verwondingen van hun innerlijke kind hun relatie beïnvloeden.

Er kan een broer-zusenergie of beste-vrienden-energie tussen hen ontstaan. Hun niet-geheelde emotionele wonden uiten zich vaak in de vorm van ruzies, zich afsluiten voor de ander en vermijdingsgedrag. Deze relatie gaat op en neer en beide partners hebben behoefte aan extra hulpmiddelen voor het helen van hun pijn.

3. Onverschillige en niet op elkaar afgestemde partners

Dit zijn stellen die bij elkaar blijven, maar die het moeilijk hebben; het lukt allemaal maar net. Het is moeilijk voor ze om te bedenken waarom ze nog bij elkaar zijn, omdat het fundament van liefde, vertrouwen en respect voor elkaar ernstig is aangetast. Ze hebben al van alles geprobeerd of ze doen juist helemaal geen moeite meer.

De verwondingen van hun innerlijke kind zijn bijna elke dag zichtbaar in de relatie, wat vooral tot uiting komt in vermijdingsgedrag, afzondering en terugtrekking. Deze niet-geheelde emoties zijn een duidelijke belemmering voor het goed functioneren van de relatie.

Beide partners zitten in de ontkenningsfase en proberen elkaar en confrontaties uit de weg te gaan. Ze leven langs elkaar heen en gedragen zich eerder als kamergenoten of twee managers dan als intieme partners. Vaak blijven deze stellen bij elkaar voor de kinderen, uit een plichtsgevoel tegenover familie of om religieuze redenen. Het is niet onmogelijk voor dit stel om een gezonde en veilige band op te bouwen, maar dat zal wel veel tijd en inspanning kosten.

4. Partners die een traumabinding hebben

Deze stellen hebben diepe emotionele wonden die op zeer destructieve manieren naar buiten komen, vaak gekenmerkt door aanhoudende mishandeling. Ze blijven niet bij elkaar om eventuele verwondingen te helen of om de relatie te verbeteren, maar om hun niet-geheelde en niet-erkende diepe traumaverwondingen uit te spelen.

De verwondingen van hun innerlijke kind uiten zich vaak in de vorm van woede, pijn, het gevoel getraumatiseerd te zijn en een diepgaande verwarring. Dit zijn de stellen die fikse ruzies hebben, met veel drama uit elkaar gaan en zonder uitleg of excuses weer bij elkaar komen. De mishandelaar en het slachtoffer kunnen elkaar niet loslaten, en dit wordt allemaal mogelijk gemaakt door een straf-en-beloningsdynamiek die hen bij elkaar houdt. Het slachtoffer past zich aan de emoties van de mishandelende partner aan of heeft sympathie voor de ander, waardoor beide partners nog verder opgesloten raken in deze uitzichtloze situatie.

Als je in een gewelddadige relatie zit, kijk dan hier voor hulp. Je kunt hulp krijgen of uit deze relatie stappen, maar je hebt sowieso begeleiding nodig.

Opdracht: evaluatie

Schrijf in je notitieboek op hoe het op dit moment met jullie relatie gaat, en maak daarbij gebruik van een aantal van de woorden en zinnen die hierboven staan. Lees je beschrijving hardop voor. Schrik je daarvan of motiveert
het je om in actie te komen?

Groeipijnen zijn normaal in een relatie. Zo trainen we onze relatiespieren om te zien in hoeverre we binnen de relatie kunnen helen en groeien. De pijn die je voelt, is het gevolg van de moeite die je doet om je open te stellen en openhartiger te worden. Dit is de roep van je hogere zelf om te streven naar het type verbondenheid dat je wilt creëren. Het is een uitnodiging aan jou om het beste uit jezelf te halen. Kijk naar binnen terwijl je dit proces doorloopt en vraag je af hoe je een betere versie van jezelf kunt zijn die opgewassen is tegen de uitdagingen waarmee je wordt geconfronteerd en die de verwondingen heelt die je belemmeren.

Fragment uit: Waarom doe ik zo in relaties?

Waarom doe ik zo in relaties?

'Waarom doe ik zo in relaties' van Robert Jackman is een waardevolle gids voor mensen die in huidige én toekomstige relaties ongezonde dynamieken willen vermijden.

Bestel jouw exemplaar voor €25.00 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Lees verder:

• Oude pijn uit je jeugd: hoe je over je ouders denkt is de eerste stap naar heling
• Wat is gerecyclede pijn? Dit is de onverwachte invloed van emotionele verwondingen uit het verleden
• Date jij per ongeluk iemand die op je vader of moeder lijkt? Waarom we steeds dezelfde types uitkiezen

Het bericht De 4 typen emotionele banden in relaties: in welke herken je jouw relatie? verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Jij kunt het verschil maken, juist omdat je in deze tijd leeft. Je heelt een oude vrouwenlijn en wordt zelf heel.

‘Ik word nooit zoals mijn moeder!’

Er staat een hele vrouwenlijn achter ons: vrouwen die ons zijn voorgegaan in waar wij nu zelf voor staan. Vrouwen die onze moeders zijn, onze oma’s… We dragen hun krachten verder uit. Maar soms dragen we ook hun lasten, dingen die zij niet hebben weten op te lossen. Dit maakt het moeilijk om jezelf heel te voelen. Ook speelt hoe we de verbinding met onze eigen moeder ervaren vaak een grote rol.

Hebben we niet allemaal ergens onderweg in het ouder worden verzucht of misschien wel hard geroepen ‘Ik word nooit zoals mijn moeder!’ – om er vervolgens achter te komen dat we precies hetzelfde doen? De een kan erom lachen, de ander raakt helemaal vast in zichzelf. Want wanneer er dingen zijn gebeurd die niet hadden mogen gebeuren, die jou geraakt of zelfs beschadigd hebben, dan is het eren van je moeder in jezelf een hele klus. Maar het is wel wat jij te doen hebt als je helemaal heel wilt worden, en als je jezelf volledig wilt accepteren. Je bent namelijk haar dochter.

Zo belangrijk is een gezonde hechtingsband

Als je klein bent, is jouw moeder je alles. Ze is de eerste persoon aan wie jij je hecht en een goede, gezonde hechtingsband is belangrijk om op te groeien tot een stabiele en zelfverzekerde volwassen vrouw. De hechtingsrelatie kan door van alles verstoord raken. Het kan al gebeuren door een traumatische geboorte waarbij jij als kleintje na een spoedkeizersnede dagen of weken in een couveuse moest liggen. Dan is er geen kans om de eerste hechting tot stand te brengen. Die kan wel ingehaald worden, maar wanneer je bij een moeder komt die zelf nog met allerlei trauma’s of problemen worstelt, dan verstoren die het herstel van een traumatische geboorte en een verdere gezonde hechting. Het gaat hier niet over schuld. Als iemand het anders zou kunnen doen, dan zou diegene dat doen. Dat geldt voor je moeder, voor alle moeders daarvoor en dus ook voor jou.

Je eigen weg gaan

Je gaat je eigen weg, je maakt je los van je moeder. Bij de een gaat dat gemakkelijk en kan het in vrijheid, onvoorwaardelijke liefde en vertrouwen. Bij de ander gaat het met strijd, gebaseerd op wantrouwen en angst voor verlies. Moeders die nog met eigen pijn zitten, moeite hebben met alleen zijn en bang zijn voor verlies, hebben vaak moeite om hun kinderen los te laten. Zij vullen voor hen een leegte op. Het is een te zware last op de schouders van kinderen, die loskomen en je eigen weg gaan, aardig bemoeilijkt. Hoe harder deze vrouwen proberen niet zoals hun moeder te zijn, hoe moeilijker het voor hen wordt.

6 Adviezen: zo kun jij heel worden

Enkele adviezen die jou helpen om jezelf volledig te accepteren en heelheid te ervaren.

1. Erken je moeder in al haar facetten

Een van de belangrijkste dingen die jij te doen hebt, is het erkennen van je moeder in al haar facetten. Dus met al haar schaduwkanten. Met het ontkennen van je moeder, ontken je namelijk óók jezelf. Je bent haar dochter, een deel van haar zit in jou. Het andere deel is je vader en nog een ander deel is jouw authentieke ik, jouw blauwdruk, volledig van jezelf. Maar wanneer je dus je moeder ontkent, kom je niet of moeilijk bij jouw eigen stuk en word je in elk geval niet heel. Heelheid ervaar je op het moment dat jij al de stukken van en in jezelf accepteert, maar vooral ook toelaat. Dus ook het deel van je moeder, het deel dat je niet wilde zijn.

2. Besef dat je meer bent dan je moeder

Het is een (deel van je) basis: je moeder in jou. Maar dat wil niet zeggen dat je hetzelfde moet blijven doen. Jij kunt andere keuzes maken. Haar in jezelf eren, toelaten, wil niet zeggen dat je zo moet zijn. Jij bent méér dan je moeder. Blijven vechten tegen dat deel maakt dat je blijft vechten tegen jezelf. De geschiedenis herhaalt zich daardoor op een bepaalde manier in jezelf, terwijl je allang op jezelf woont en misschien zelfs geen contact meer met je moeder hebt. Het gaat er dus niet om dat jij je moeder bent. Nee, het gaat erom dat je kunt accepteren dat je op haar lijkt, dat delen van haar in jou zitten.

3. Maak je eigen zuivere keuzes

Het erkennen, eren, van je moeder, maakt dat je een belangrijke basis in jezelf eert en erkent – dat je dus jezelf eert en erkent. Van daaruit kun jij je ontwikkelen zoals je wilt; groeien zoals je voelt dat voor jou de bedoeling is. Vanuit die basis van acceptatie en onvoorwaardelijke liefde, zonder schuld of wrok, kun je jouw eigen zuivere keuzes maken. Dit is niet hetzelfde als dan maar weer contact zoeken (als het contact verbreken voor jou de enige mogelijkheid was). Het gaat erom hoe jij weer heel wordt. Daarvoor hoef je niet in verbinding te zijn met iemand; misschien is ze er bijvoorbeeld al niet meer.

4. Stap uit de slachtofferrol

Dit proces doe je niet zomaar even. Het kost tijd in jaren en gaat om letterlijk ouder worden, misschien zelf moeder worden, ervaringen in het leven opdoen die je vormen en ruimte maken om dit te kunnen. Ook vraagt het om het nodige zelfwerk. Zolang jij in slachtofferschap zit door een nare jeugd, de schuld bij de ander legt, kun je deze stappen niet zetten. Het afpellen van jezelf, laag voor laag oud zeer opruimen, is wat je onder meer te doen hebt om heel te zijn. Niemand anders kan dit voor jou doen, wat je ook meegemaakt hebt, wat de ander ook gedaan heeft in jouw kindertijd, hoe erg ook. Het zijn de lessen die jij te leren hebt in het leven om te worden zoals je bedoeld bent te zijn.

5. Neem verantwoording

Heelheid ontstaat wanneer jij zover bent dat je verantwoording kunt nemen voor alles wat je creëert in je leven. Dat je kunt zien dat jij net zo goed aandeel hebt gehad in de interactie tussen je moeder en jou. Als kind ontstaat het al, als kind ben je niet verantwoordelijk voor dat mechanisme, maar later ben je net zo verantwoordelijk voor het in stand houden ervan als je moeder.

In een open liefdevolle relatie is dit veel eerder bespreekbaar dan in relaties die gevoed worden door angst voor afwijzing, schuld, geen fouten willen maken en controle. Pijnpunten zijn dan moeilijk bespreekbaar, waardoor het langer duurt voordat je samen open kunt kijken naar de verbinding. Dus soms is het echt nodig dat alleen jij verandert. Dat jij doorhebt wat er steeds gebeurt vanuit compassie en liefde, omdat je in een andere tijd leeft, bewuster bent en meer tot je beschikking hebt dan het gedachtengoed van vroeger, van de vrouwen die jou voorgingen. Je neemt hun kracht en waarden mee. Jij kunt het verschil maken, juist omdat je in deze tijd leeft. Je heelt een oude vrouwenlijn en wordt zelf heel.

Ruimte voor liefde

Heelheid maakt dat er ruimte is voor liefde. Of het nu in de verbinding met je moeder zelf is, of de verbinding met jezelf, je eigen kinderen. Het eren van je moeder in jezelf dient tot zoveel meer: je transformeert wat er in de vrouwenlijn getransformeerd mag worden, het maakt jou de persoon zoals je bedoeld bent te zijn, de moeder die je verlangt te zijn en die je kinderen nodig hebben. Het eren van je moeder in jezelf is het eren van alle delen in jezelf: je schaduwkanten en de eigenschappen die jou soms in de weg zitten. Liefde en erkenning verzachten, brengen beweging en meer mogelijkheden. Ze brengen je steeds dichter bij jezelf.

De emotioneel afwezige moeder

Heb jij een moeizame relatie met je moeder en/of ben je emotioneel verwaarloosd door haar? In De emotioneel afwezige moeder van Jasmin Lee Cori ga je aan de slag met je moederwond. Vanwege hun onvervulde behoefte aan moederlijke zorg, worstelen inmiddels volwassen kinderen vaak met intieme relaties. Dit boek helpt je begrijpen wat er ontbrak in je jeugd en laat zien hoe je de moederwond kunt helen.

Bestel jouw exemplaar voor €26.50 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Lees verder:

• Verlatings- of bindingsangst: hoe de moederwond jouw relaties saboteert

• Zo herken je een moederwond: wat er gebeurt wanneer je als kind liefde moest missen…

• Ben jij veilig of onveilig gehecht? Ontdek hoe je (iemand) kunt loslaten

Het bericht Pijn in de relatie met je moeder: zo word je heel (6 adviezen van een therapeut) verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Het kan zijn dat jij je afsluit voor echte verbinding. Dit heeft mogelijk te maken met pijn uit het verleden. Met de kwetsuren die je hart heeft moeten verdragen.

Een wervelstorm aan emoties

We komen allemaal weleens in een situatie waarin we moeten loslaten. Soms moeten we iemand loslaten die we eigenlijk willen vasthouden. Loslaten is een proces waarbij veel verschillende emoties komen kijken. Het ene moment voel je intense angst, een paar uur later ervaar je een diep gevoel van opluchting. De volgende dag word je wakker met een gevoel van wrok, dat zich even later weer omzet in verdriet. Gevoelens van spijt, twijfel en onzekerheid passeren de revue. Kortom, loslaten kan grote verwarring teweeg brengen. Het kan voelen als een wervelstorm aan emoties.

De hechtingscirkel: waar sta jij?

Beschouw het proces van loslaten als een kluwen wol waarvan de draad verstrikt zit. Het heeft tijd en aandacht nodig om de wirwar te ontrafelen. Het model van de hechtingscirkel geeft jou inzicht en helderheid in dit proces. Hierdoor krijg je meer grip op je emoties en de situatie.

Op de onderstaande afbeelding zie je de hechtingscirkel. Er is een binnen- en een buitencirkel. De buitencirkel symboliseert de gezonde hechting en de binnencirkel representeert de onveilige hechting. Of je nu een veilige of onveilige ‘hechtingsstijl’ hebt, iedereen zit in het proces van loslaten weleens in de binnenste cirkel. En dat is helemaal niet erg. Maar het is wel belangrijk dat je het herkent en dat je jezelf weer herpakt. Door je bewust te zijn van je emotie krijg je inzicht in waar je staat in de cirkel. Je hebt nu keuzevrijheid en kunt kiezen voor de constructieve buitencirkel.

In de afbeelding zie je de hechtingscirkel. Er is een binnencirkel en een buitencirkel. De buitencirkel symboliseert de gezonde hechting en in de binnencirkel representeert de onveilige hechting.

De hechtingscirkel komt uit het werk van Wybe Veenbaas en Piet Weisfelt en is mede geïnspireerd op de ‘bonding cycle’ van George Kohlrieser

Een gebroken hart

De eerste stap in de hechtingscirkel is het contact: je heet iemand welkom in jouw leven. Dat kan zowel een nieuw persoon zijn als een persoon die al langer deel uitmaakt van je leven. Elk contactmoment is in wezen nieuw. Bij het contactmoment stel jij je open voor de persoon en voor de verbinding.

Maar het kan ook zijn dat jij je afsluit voor echte verbinding. Dit heeft mogelijk te maken met pijn uit het verleden. Met de kwetsuren die je hart heeft moeten verdragen. Je hart is emotioneel verwond geraakt en beschadigd tijdens het loslaten. Om jezelf te beschermen ga je daarom nu de verbinding uit de weg. Je isoleert jezelf en zorgt ervoor dat het contact oppervlakkig blijft; je durft niet de diepte in te gaan. Zo bescherm jij je kwetsbare, eerder gebroken hart. Het gevolg: het contact blijft oppervlakkig en je ervaart geen echte verbinding en diepgang.

De moed om te hechten

De tweede en derde stap in de cirkel betreffen hechten en intimiteit. Je gaat de daadwerkelijke verbinding met de ander aan, zowel emotioneel als fysiek. Dit doe je met een open hart en het kan daarom kwetsbaar voelen. Er is moed voor nodig. Als jij je veilig voelt in jezelf, dan durf je de hechting aan te gaan. Je weet namelijk dat je jezelf niet verliest in het contact met een ander. Mocht het contact in de toekomst eindigen, dan weet je dat je jezelf niet volledig kwijtraakt. Er is verdriet, maar je valt niet in een diep gat. Je bent je bewust van de veilige basis die jij in jezelf hebt.

Een muur om je heen

Je isoleert jezelf en zorgt ervoor dat het contact oppervlakkig blijft. Zo bescherm jij je kwetsbare, eerder gebroken hart.

Ertegenover staat het vermijden van intimiteit en onthechting. Het voelt onveilig en beangstigend om je te hechten aan een ander. Je hebt een muur om jezelf heen gebouwd en op deze manier zorg je ervoor dat je kwetsbare hart niet geraakt wordt. Maar dit betekent ook dat je geen werkelijke verbinding kunt ervaren. Je ervaart gevoelens van eenzaamheid. Ieder mens heeft behoefte aan echt contact en verbinding. Ook de mensen die zich daarvoor afsluiten.

Moeite met loskomen

Op een gezonde manier afscheid nemen, gaat hand in hand met een veilige hechting. Mensen hechten zich aan hun partner zoals ze dat in hun jeugd aan hun ouders hebben gedaan. Een veilige hechting betekent dat er van jongs af naar je behoefte werd geluisterd en jij je veilig voelde. Er was iemand voor jou die je serieus nam.

Maar als dit bij jou niet het geval was, dan verloopt afscheid nemen krampachtiger. Je weet misschien wel dat je iemand moet loslaten, maar gevoelsmatig lukt het niet om los te komen van hem of haar. Je klampt je vast aan de persoon. Dit kan de vorm aannemen van steeds opnieuw contact zoeken. Of het vastklampen gebeurt in de vorm van onophoudelijk denken aan iemand. Je bent gefixeerd en geobsedeerd geraakt.

Gevoelens van rouw

De een na laatste stap gaat over het ontkennen en rouwen. Het kan goed zijn dat je moeite hebt met het omgaan met de emoties die horen bij het proces van loslaten. Misschien ben je zelfs niet in staat om de emoties te voelen. Je stopt met voelen, omdat het te overweldigend is. Eén overlevingsmechanisme is dissociatie. Dissociatie kun je zien als een overlevingsmechanisme dat jou beschermt tegen te veel indrukken. Je hersenen schakelen een stuk van je bewustzijn uit, omdat het te veel dreigt te worden, bijvoorbeeld je emotie. Je kunt dan onverschillig overkomen in een situatie. Misschien zelfs harteloos en koel.

Om echt los te kunnen komen van iemand is het essentieel om de emoties te erkennen en te doorvoelen. Hoe pijnlijk of verwarrend het ook is. Gevoelens van rouw horen bij het proces van loslaten. Het toestaan van deze gevoelens zorgt voor bevrijding.

In een slachtofferrol blijven hangen

Als we de buitencirkel hebben doorlopen, komen we uiteindelijk bij zingeving. We kunnen inzien dat de situatie zin heeft gehad, dat het ergens voor heeft gediend. Het heeft een bedoeling gehad. Dit is een zacht gevoel, de situatie wordt omhuld met liefde, hoe pijnlijk deze ook is geweest.

Daartegenover staan gevoelens van wrok, vijandigheid en verbittering. Dit zijn pijnlijke gevoelens, ze kunnen ervoor zorgen dat we blijven hangen in een slachtofferrol. Op het moment dat je merkt dat deze emoties je overvallen, ga dan nog eens terug naar de vorige stap in de hechtingscirkel. Heb je jezelf de tijd en ruimte gegeven voor het rouwproces? Misschien zijn er nog tranen die gehuild mogen worden; tranen zorgen voor een opschoning van de ziel. Je hebt elk moment opnieuw de keus om in de gezonde cirkel van ontmoeten en afscheid nemen te stappen.

Het oude is losgelaten, een nieuw begin wacht

Heeft deze hechtingscirkel jou meer inzicht gegeven? Mocht je in de wirwar van emoties terecht zijn gekomen, pak dan deze simpele en inzichtelijke afbeelding erbij. Kun jij bepalen waar je staat in de cirkel? Kijk zonder oordeel naar de emotie. Benader jezelf en de emotie met liefdevolle vriendelijkheid.

Loslaten kan pijnlijk zijn, maar met dit hulpmiddel kun je loslaten juist gaan zien als een mooi en helend proces. Je kunt uitkijken naar innerlijke heelheid. En vanuit die heelheid trek je een mooi en waardevol nieuw contact aan, waarbij jij je (opnieuw) in alle echtheid en zuiverheid kunt verbinden. Zo zit er in elk afscheid een nieuw begin verscholen. Iets om naar uit te kijken.

Je hart is emotioneel verwond geraakt tijdens het loslaten. Om jezelf te beschermen ga je daarom nu de verbinding uit de weg.

Liefdesbang

Hecht jij je op een ongezonde manier en gaat het steeds mis in de liefde of in andere relaties? Heb je de neiging de ander op afstand te houden als die voor jou wil gaan? In Liefdesbang legt Hannah Cuppen uit dat dit allemaal met verlatings- en bindingsangst te maken heeft én bied ze oplossingen voor deze onveilige hechtingspatronen.

Bestel jouw exemplaar voor €25.00 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Lees verder over onveilige hechtingspatronen:

• Ben jij liefdesbang? Over verlatingsangst en bindingsangst

• Heb jij verlatingsangst? Kom erachter dankzij deze checklist (dit zijn dé kenmerken)

• Heb jij bindingsangst? Kom erachter dankzij deze checklist (dit zijn dé kenmerken)

• Worstelen met de liefde: de dans van achtervolgen en weglopen

• Verlatings- of bindingsangst: hoe de moederwond jouw relaties saboteert

Het bericht Ben jij veilig of onveilig gehecht? Ontdek hoe je (iemand) kunt loslaten verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Een fijne en veilige verbinding met de ander en erkend worden daarin zoals je bent,

is je bestaansrecht.

Verbinden met de ander kan echter ook pijnlijk en moeilijk zijn. In een contact, waarin je de ander ontmoet, gebeurt namelijk zoveel. De ander doet altijd iets met je. Wat de ander doet en zegt, heeft effect op je en kan soms echt pijn doen. Wanneer dit te vaak en te veel is geweest in je leven dan kan het je gevoel van bestaansrecht aangetast hebben. Zelfs ogenschijnlijk kleine dingen raken je dan ten diepste.

Waarom kan verbinden zo pijnlijk zijn?

Verlopen jouw contacten soms moeizaam? Herken je hetzelfde patroon elke keer weer? Word je steeds weer geraakt, al doe je nog zo je best? Verbaast het je dat het steeds weer terugkomt, ongeacht bij wie? Of het nu met je partner is, je vriendin, moeder of buurvrouw is? Dat komt omdat je jezelf meeneemt in elke verbinding met de ander.

Om te onderzoeken waarom het zo pijnlijk is, heb ik drie vragen voor je die belangrijk zijn:

• Wie ben je op het moment van verbinden?
• Welke patronen breng jij mee in de verbinding?
• Waar komen die patronen vandaan?

Deze vragen helpen je om jouw manier van verbinden beter te begrijpen. Het is de 1e stap naar het helen en veranderen van jouw manier van contact aangaan als je daar behoefte aan hebt. Het is een eerste stap naar een veilige verbinding.

Een contact is niet altijd hetzelfde, het verandert met je mee

Omdat je dus jezelf meebrengt in een contact, kan het nooit elk moment van de dag, of week hetzelfde zijn. Van daaruit is het ook zo logisch dat vriendschappen komen en gaan en dat een relatie of huwelijk altijd werken aan jezelf en elkaar betekent, met elkaar meegroeien en veranderen is de basis voor een goede relatie.

Door te gaan onderzoeken wie jij op het moment van verbinden bent wanneer het misgaat, wat er speelt in je leven, wat je zelf creëert, krijg je zicht op waarom het contact verloopt zoals het verloopt. Dat gaat niet over schuld, maar over ‘het is zoals het is’. Kun je ook meteen mooi stoppen met jezelf of de ander verwijten.

Acceptatie van wie jij bent op dat moment is het begin van het helen van een verbinding.

Onderzoek hierbij ook wat je voelt, wat er nu precies geraakt wordt.

Wat gebeurt er bij je in de verbinding met de ander?

Wat gebeurt er bij jou als iemand een sterke mening heeft, boos wordt of juist onzeker is? En wat gebeurt er met jou wanneer iemand even afwezig is, minder met je bezig is? Een andere mening heeft dan jij? Iets zegt wat je niet fijn vindt?

Wordt je geraakt? Raak je je eigen mening kwijt als de ander overtuigender is voor jouw gevoel? Ga je zorgen voor de ander als diegene onzeker is in jullie contact of word je zelf ook onzeker? Voel je je afgewezen als iemand afgeleid raakt, even ruimte voor zichzelf wil? Klap je dicht of word je boos als de ander iets zegt wat je niet fijn vindt? En wat doe je met al die gevoelens?

Jouw antwoorden op deze vragen geven je zicht op wie je bent in de verbinding en wat er zo geraakt wordt. Van daaruit kun je naar de 2^evraag, ‘wat neem je mee in de verbinding, je relatie?’.

In je kindertijd wordt je blauwdruk voor verbinding gemaakt

Om te onderzoeken wat jij binnenbrengt in een verbinding, moet je teruggaan naar je kindertijd. Als kind heb je van nature de behoefte aan contact en verbinding. Het is ook daadwerkelijk je bestaansrecht. Het zijn je ouders en verzorgers die je voorzien in deze behoefte. Je leert dus via je ouders hoe je contact aangaat. En daarin kun je veel tegenkomen als kind.

Dit gaat niet over goed of fout, of over schuld. Het gaat over ‘waar kom je vandaan, waar kwamen je ouders vandaan, wat hebben zij je geleerd in het aangaan van contact en, zonder dat ze dit wilden, doorgegeven aan jou?’. Dit gaat simpelweg over wat je hebt meegekregen. En de een heeft daarin meer meegekregen dan de ander en er meer last van dan de ander. Vanuit deze ervaringen, die je opgedaan hebt als kind, heb jij je blauwdruk ontwikkeld. En die blauwdruk neem je mee in latere relaties, in elk contact. In alles waar je mee wilt verbinden.

Je neemt dus je eigen patronen mee, je eigen gevoelens. Je eigen overlevingsstrategieën. Weet je wat jouw pijnlijke ervaringen geweest zijn als kind waardoor verbinden met de ander moeilijk of pijnlijk is? Door dit te onderzoeken, waar het vandaan komt bij jezelf, krijg je dus zicht op je wie jij bent in de relatie, de verbinding die je aangaat.

Welke pijn wordt er geraakt in de verbinding met de ander?

Tijd voor de 3^evraag: waar komt het vandaan?

Je weet nu dus dat de wijze waarop je relaties en verbindingen aangaat, ontstaan is vanuit je eigen kindertijd. Het gaat dus nooit over die ander, wanneer je voelt dat ‘hij je er alleen voor laat staan, er nooit is…’. Het gaat over wat er bij jou van binnen geraakt wordt, jouw eigen oude pijn.

Wat herken je van het nu uit je kindertijd? Voel je je snel eenzaam in een verbinding met de ander, je huidige relatie wellicht? Stond je er vroeger als kind veel alleen voor? Ben je veel op zoek naar complimenten in de contacten die je aangaat? Herken je misschien dat je de erkenning van een of allebei je ouders gemist hebt? Op deze manier onderzoeken wat je hebt ervaren en wat er moeilijk of pijnlijk voor je was in je kindertijd, zorgt voor compassie van je huidige gedrag. Je gaat begrijpen waar het vandaan komt en je snapt dat je het dus nu niet zomaar anders kan doen. Anders zou je dat wel al gedaan hebben, als het zo makkelijk was.

Een veilige verbinding met de ander ontstaat vanuit een veilige verbinding met jezelf

Herken je wat ik hierboven schrijf? Heb je zicht op je eigen pijn die steeds weer zo geraakt wordt in het verbinden met de ander? Dan is het nu tijd voor wat je eraan kunt doen, want alleen inzicht is niet voldoende. Er is ook actie nodig om iets te veranderen.

Om ook daadwerkelijk iets te kunnen veranderen, is het nodig dat je je oude pijn opruimt. Want een strategie zet je altijd in wanneer je lichaam gevaar ruikt. Wanneer het ‘oude gevaar’, je vroegere pijnlijke ervaringen, nog in je lijf ergens zit weggestopt, dan zal jouw lijf altijd zijn strategie inzetten. Het is niks anders dan een paraplu die je opsteekt voor de regen. Dat betekent echter wel dat in elke verbinding op een bepaalde manier het patroon zich zal blijven herhalen, en je steeds voor je gevoel ergens faalt in het aangaan van contacten. Je zelfvertrouwen zal er daardoor niet beter op worden.

Veilig en liefdevol verbinden met de ander doe je dus door te werken aan jezelf, door het opruimen van je oude pijnlijke ervaringen uit je lijf en het nemen van nieuwe besluiten op een diep niveau in je lichaam. Hoe meer je vrij bent van oude pijn en oude niet helpende patronen, hoe meer jij vanuit je eigen liefdevolle kern contact kunt maken met de ander, zonder ruis en juist vanuit compassie voor jezelf en de ander.

Ik wens je veel liefdevolle verbindingen toe, vooral die met jezelf. De rest volgt dan vanzelf.

Het innerlijke kind in je relatie

Hoe functioneert jouw innerlijke kind in je relatie? Hoe kun je jezelf genezen? Wat heeft je innerlijke kind binnen de relatie nodig? Welke aspecten mogen eindelijk geactiveerd worden? Deze vragen en meer worden beantwoord in Het innerlijke kind in je relatie van Susanne Hühn.

Bestel jouw exemplaar voor €24.50 met gratis verzending Bestel nu

Je bestelt bij

Het bericht Van een pijnlijke naar een helende verbinding in 3 stappen verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Pas jij jezelf te veel aan, dan ben je niet zichtbaar voor de ander. De ander danst dan alleen. Hij of zij kan jou niet echt ontmoeten en vroeg of laat wreekt zich dat. Bovendien is het niet goed voor je zelfbeeld. Je laat jezelf steeds weer in de steek en geeft jezelf daarmee de boodschap dat je niet de moeite waard bent om rekening mee te houden. En als jij dat niet doet, waarom zou een ander dat dan doen?

Zelftrouw en hechting

Als we het over hechting hebben, dan hebben we het in de (Engelse wetenschappelijke) literatuur over attunement: het afstemmen op elkaar. Afstemming van de ouder op de behoeften van hun kind is noodzakelijk om het veilig te laten hechten. Als je als kind weet dat iemand je oppakt als je pijn hebt, die je in je bedje stopt als je moe bent of overprikkeld, die zorgt dat je op tijd te eten en een droge luier krijgt, dan voel je je veilig. Op die manier kun je veilig hechten. Je leert dat als je je behoeften uit, daar een adequate respons op komt. Later vertaalt zich dat in voor jezelf opkomen zonder dat je bang bent om de liefde van anderen te verliezen.

Als volwassene moet je zelf afgestemd zijn op jouw behoeften. Authentieke mensen zijn diep verbonden met zichzelf, ze zijn in contact met wie ze zijn en wat ze willen. Laat jij jezelf steeds in de steek door je woorden in te slikken? Dan worden ontmoetingen onveilig want als jij niet aangeeft wat je nodig hebt, kan de ander geen rekening houden met jou. Je gaat ze misschien wel uit de weg of je gaat nog meer inslikken. Je ontmoetingen worden dan meer overleven dan verdieping en echt contact.

Permissie aan de ander

Het mooie aan mensen die trouw zijn aan zichzelf is dat ze, door dat te doen, permissie geven aan de ander om ook trouw aan zichzelf te zijn. Je hoeft geen rol te spelen of een spel om voor elkaar te krijgen dat de ander met jouw wensen en behoeften rekening houdt. Dat doe je namelijk allebei zelf. Je hoeft daardoor ook niet overmatig rekening te houden met de ander in de hoop dat die ander daardoor ook rekening zal houden met jou. Je neemt de volledige verantwoordelijkheid voor wat jij nodig hebt en dat breng je in. Zo is het open en kun je samen kijken wat je aan elkaar wilt geven en hoe je elkaar tegemoet wilt komen. Dat geeft enorm veel vrijheid!

Vier sleutels tot authentiek gedrag

1. Zelf-besef

Ik had het hierboven al over afstemming op je zelf. Het is belangrijk om aandacht te geven aan je eigen gevoelens en behoeften. Dat doe je door in een gesprek steeds weer terug te gaan naar je zelf. Als je gewend bent dat je gevoelig aftast wat een ander wil, dan doe je dat nu ook bij je zelf. Het vraagt dat je de gerichtheid op de ander af en toe onderbreekt. Als je in beelden denkt, kun je hierbij het beeld gebruiken van vislijnen die je naar een ander uitgooit en die je nu weer oprolt en naast je legt.

2. Zelf-aanvaarding

Soms is het contact maken met je eigen gevoelens nog niet eens het moeilijkste maar veel meer het aanvaarden daarvan. We maken onszelf kleiner en onbelangrijker dan een ander. De ander heeft onze zorg meer nodig dan wijzelf, heeft meer ‘recht’ op onze aandacht. Of we maken onszelf groter vanuit het idee dat we ‘niets nodig’ hebben. Zeker als je vroegste ervaringen waren dat er niet op jouw behoeften en verlangens gereageerd werd, kan het pijnlijk zijn om die te voelen. Dat alleen al kan grote onrust geven. De gedachte dat jij niets nodig hebt, voelt dan veel veiliger. Je kleiner of groter maken zijn twee routes om je zelf in sneltempo te verlaten.

3. Het verschil laten bestaan

Je kunt het niet altijd met een ander eens zijn en je zult het niet altijd met de ander eens zijn. Je kunt onder woorden brengen hoe jij tegen een situatie aankijkt, en wat jij vindt dat er moet gebeuren. De ander is vrij om dat al dan niet aan te nemen. De vraag is wat jij doet als de ander het niet aanneemt en het je misschien kwalijk neemt dat je hem of haar niet volgt. Ga je je dan alsnog aanpassen?

Als je trouw blijft aan je zelf moet je leren om het verschil te laten bestaan. Dat is dan wat het is. Het verschil is eerlijker en oprechter dan de illusie dat jullie het met elkaar eens zijn terwijl jij jezelf in de steek laat. Het betekent het ongemak verduren. En het ongemak is heel fysiek merkbaar. Het voelt onveilig en dat voel je in je lijf: je adem schiet omhoog, je keel knijpt samen, en je hart bonst. En dat is waar je iedere keer doorheen moet.

4. Zelf-bevestiging

Trouw zijn aan jezelf, authentiek zijn, gaat dus niet altijd gepaard met bevestiging van anderen. Het voelt niet eens fijn, zoals we hier boven zagen! Je volgt daarin een eenzame weg. Je neemt niet alleen je ongemak als je bij je eigen standpunt blijft, maar ook moet je jezelf de bevestiging geven dat jij juist hebt gehandeld omdat je gedrag in lijn was met jouw eigen gevoel en inzichten.

Wat wel een enorm goed gevoel geeft, is als je elkaar in volledige eerlijkheid en openheid ontmoet. De relatie verdiept zich dan en in de dans van de ontmoeting kom je samen op nieuwe plekken uit waar je alleen nooit was gekomen. En dat maakt dat trouw zijn aan jezelf zo de moeite waard is. Want je kunt elkaar pas werkelijk ontmoeten als jij er echt bent.

Wat kom jij tegen als je trouw bent aan je zelf, hoe verduur je het ongemak, en wat levert het je op?

Zonder masker

Welke rol speel jij en wie gaat er schuil achter jouw masker? Steeds meer mensen hebben het verlangen om uit dit keurslijf te stappen. Wanneer je niet langer een rol speelt, leer je je echte verhaal kennen. Don Miguel Ruiz geeft je in deze masterclass inzicht in de rollen die je speelt in verschillende situaties en voor verschillende mensen, hoe je uit deze rollen kunt stappen en je authenticiteit kunt terugwinnen.

Bestel jouw exemplaar voor €16.50 Bestel nu

Je bestelt bij

Lees verder over jezelf zijn en authentiek leven:

• Feng Shui-expert: 8 tips om levensenergie te laten stromen in huis

• Draken als gids: zo roep je de eeuwenoude wijsheid van draken op

• Doe de test: is jouw godinnen-energie in balans? (Ontmoet de wilde, sensuele, vurige godin in jezelf…)

• Waarom het zo belangrijk is om je verlangens te vervullen (het is niet egoïstisch!)

Het bericht Authentiek leven: trouw zijn aan jezelf verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Verbinden, wat is dat nu eigenlijk echt?

Simpel gezegd is verbinden contact maken, in verbinding zijn met de ander, samenzijn. Maar dit is voor mijn dan ook echt te simpel gezegd. Je neemt jezelf altijd mee in de verbinding met de ander. Dus op de eerste plaats gaat verbinden voor mij om zelfkennis.

Verbinden is iets heel groots. Ik krijg dat niet zomaar in een zin verwoord. Verbinding gaat over eerlijk zijn, je gevoel volgen en daarnaar handelen. Zuiver zijn.

Zuiver zijn in je woorden, in je handelen. Verbinden is afstemmen op de ander, luisteren, écht luisteren naar elkaar. Niet alleen horen wat jij wilt horen, maar echt voelen wat de ander zegt, of het nu leuk is of niet: dat is waar verbinden over gaat.

Ook gaat verbinden over grenzen aangeven en respecteren, emoties uiten en ontvangen.

Verbinden met de ander kan alleen als je in verbinding bent met jezelf

En dat is nog niet zo gemakkelijk. Echt verbinden met de ander – zodat er een zuiver contact ontstaat waardoor beiden zich kunnen voeden, opladen, zich geliefd voelen en erkend – betekent jezelf kennen.

Zelfkennis houdt in dat je niet alleen je mooie eigenschappen kent die je meeneemt in het contact, maar ook je schaduwkanten, je patronen. Het gedrag waardoor verbinding vaak juist pijnlijk kan zijn en soms zelfs stuk gaat.

Zelfkennis betekent dat je durft te voelen wat je tegenkomt in de verbinding met de ander. Ook wat je moeilijk en pijnlijk vindt. Dat je echt durft te zien wat jij doet in het contact, wat niet helpt. Waar jij verantwoordelijk voor bent.

Je kunt pas echt verbinden als je weet wat jouw aandeel is in het moeilijk verlopen of stukgaan van verbindingen. En dat is pijnlijk. Dat is een zoektocht naar wie je was als kind, hoe je hebt leren verbinden, een zoektocht naar je angsten, je verdriet.

In je kindertijd wordt jouw blauwdruk voor verbinding gemaakt

Als kind heb je van nature de behoefte aan contact en verbinding. Je ouders en verzorgers voorzien je in deze behoefte. Je leert dus via je ouders hoe je contact aangaat. Daarin kun je veel tegenkomen als kind. Dit gaat niet over goed of fout, of over schuld. Dit gaat over ‘waar kom je vandaan, waar kwamen je ouders vandaan, wat hebben zij geleerd in het aangaan van contact?’ Simpelweg gaat dit over wat je hebt meegekregen. En de een heeft daar meer last van dan de ander, de een heeft fijnere ervaringen meegekregen over verbinding dan de ander. Deze ervaringen, die je opgedaan hebt als kind, van daaruit heb jij je blauwdruk ontwikkeld. En die blauwdruk neem je mee in latere relaties en verbindingen die je aan wil gaat.

Onveilige hechting zorgt voor moeilijk verbinden met jouw kind

Wanneer je als kind ouders hebt gehad die verbinden en contact maken moeilijk vonden, dan is het lastig om veilig te hechten. Een ouder die bijvoorbeeld simpelweg veel ziek is, kan er niet altijd zijn voor zijn of haar kinderen. Of ouders die problemen ervaren in het leven en daar moeilijk mee om kunnen gaan, zijn vooral aan het overleven. Vanuit overleven kun je niet verbinden met de ander, laat staan je kind. Dan ervaar je als kind eenzaamheid. De verbinding met je ouders is niet veilig.

Je sluit je bijvoorbeeld af, of je gaat juist heel erg je best doen om ervoor te zorgen dat je ouders gelukkig zijn, zodat je wel contact krijgt. Daarbij ga je als kind, zo klein als je bent, al over je grenzen heen. Je leert om niet af te stemmen op jezelf: steeds ben je bezig om de aandacht te krijgen waar je behoefte aan hebt.

Dit noemen we vanuit de Innerscore ‘oude besluiten’, die je later herkent als je patronen, je overlevingsstrategieën, die je altijd inzet wanneer het moeilijk wordt voor je. Wanneer veilige verbinding in het gedrang komt. Vaak kom je dat tegen in je relatie met je partner en in vriendschappen. Gevoelens van angst voor verlies, angst voor afwijzing, niet goed genoeg te zijn, kom je dan vaak tegen. De wijze waarop je omgaat met deze gevoelens, maken of breken het contact met de ander.

Veilige verbinding met de ander ontstaat vanuit veilige verbinding met jezelf

Herken je wat ik hierboven schrijf? Ben jij iemand die bang is voor verlies, bang om er alleen voor te staan? Ervaar jij angst voor afwijzing in het contact met de ander? Kun je maar moeilijk verbinden omdat je het liever uit de weg gaat en je afsluit? Of ga je er veel te diep in steeds, verlies jij jezelf in het contact met de ander? Beiden reacties ontstaan vanuit angst voor verlies, je hebt alleen een eigen manier gekozen om daar mee om te gaan.

Wanneer je (weer) veilig wil leren verbinden met de ander, is het nodig dat je onderzoekt welke patronen je hebt meegenomen in je relaties en verbindingen. Wat is jouw blauwdruk? Wat heb je ervaren als kind? En wat doe jij altijd wanneer het moeilijk wordt, als iemand dichterbij komt, of als iemand juist ruimte wil voor zichzelf? Wat voel je dan? Dit zelfonderzoek helpt je zicht te krijgen op wat er speelt in jou. Van daaruit kun je verantwoording nemen voor wat je doet.

Wil je het echt doorbreken, dan is het nodig dat je het oud zeer dat opgeslagen ligt in je lijf opruimt. Want een strategie zet je altijd in wanneer je lichaam gevaar ruikt, en wanneer het ‘oude gevaar’, je vroegere pijnlijke ervaringen, nog in je lijf ergens zit weggestopt, dan zal jouw lijf altijd zijn strategie inzetten. Het is niks anders dan een paraplu die je opsteekt voor de regen.

Verbinden met de ander doe je dus door te werken aan jezelf. Hoe meer je vrij bent van oude pijn en oude niet helpende patronen, hoe meer jij vanuit je eigen liefdevolle kern contact kunt maken met de ander, zonder ruis, vanuit compassie voor jezelf en de ander.

Zonder masker

Welke rol speel jij en wie gaat er schuil achter jouw masker? Steeds meer mensen hebben het verlangen om uit dit keurslijf te stappen. Wanneer je niet langer een rol speelt, leer je je echte verhaal kennen. Don Miguel Ruiz geeft je in deze masterclass inzicht in de rollen die je speelt in verschillende situaties en voor verschillende mensen, hoe je uit deze rollen kunt stappen en je authenticiteit kunt terugwinnen.

Bestel jouw exemplaar voor €16.50 Bestel nu

Je bestelt bij

Het bericht Verbinden met de ander doe je door te werken aan jezelf verscheen eerst op Inspirerend Leven.

Hechtingspatronen

Samen met Mary Ainsworth schiepen zij de beroemd geworden onderzoekssituatie van het kind dat eerst met moeder in een kamer is, dan met moeder en een vreemde, dan gaat moeder weg en komt vervolgens terug. Er komen dan verschillende hechtingspatronen naar voren:

• Veilig gehecht: het kind zoekt moeder op na de verlating maar gaat direct erna door met spelen, het kind laat zich gerust stellen door moeder.
• Vermijdend gehecht: het kind reageert nauwelijks op vertrek moeder en zoekt geen toenadering bij haar terugkeer, is bang om afgewezen te worden.
• Ambivalent gehecht: Het kind stopt met spelen wanneer moeder de kamer verlaat en reageert heftig wanneer moeder weer terugkomt. Hij wijst moeder af en laat zich moeilijk troosten.
• Gedesorganiseerd gehecht: het kind reageert heftig maar op uiteenlopende wijzen en er lijkt een strategie te ontbreken.

Voor Bowlby en aanhangers stond het vast: kinderen hebben absoluut behoefte aan veilige, langdurige, fysieke en emotionele intimiteit om uit te groeien tot evenwichtige volwassenen. Wanneer er sprake is van veilige ouders, ouders die reageren op de noden van hun kinderen, dan is het gevoel wat kinderen over zichzelf ontwikkelen, dat zij oké zijn. Zij kunnen vertrouwen opbouwen wat zich kan uitbreiden van de contacten met de ouders naar contacten met anderen. Later is er onderzoek op gang gekomen naar hechting tussen volwassenen en naar wat vroege hechting in de jeugdjaren te maken heeft met het hebben van stabiele liefdesrelaties als volwassenen (Hazan en Shaver). Uit dit onderzoek bleek dat volwassenen aangaven behoefte te hebben aan emotionele nabijheid van hun geliefde, dat het hen zelfvertrouwen gaf wanneer hun partner hen emotioneel tot steun was. Wanneer er onzekerheid optrad dan bleven ze afstandelijker.

Hechting en psychologische ontwikkeling

Hechting speelt dus een belangrijke rol in een gezonde psychologische ontwikkeling van het kind. Een veilige affectieve band biedt het jonge kind bescherming; onveilige hechting vergroot de kans op ontsporingen. Hechtingspatronen en hun mentale representaties, welke in de vroege kindertijd gevormd worden, blijken tot op volwassen leeftijd van doorslaggevende betekenis in intieme relaties. De ontwikkeling van hechting begint prenataal en er kunnen vier basispatronen onderscheiden worden. Hechting kan omschreven worden als het aangaan van een duurzame affectieve band met een hechtingsfiguur, waarbij deze laatste instaat voor de emotionele veiligheid en geborgenheid van de hechtingzoekende. Meestal wordt bij hechting gedacht aan kleine kinderen, die hun emotionele zekerheid zoeken bij hun ouders. Hechting begint echter vroeger en is bovendien van alle leeftijden. Hechtingspatronen ontwikkelen zich in de vroege (prenatale) kindertijd en vertonen een hardnekkig karakter.

Hechtingsproblematiek

Hechtingsproblematiek wordt o.a. in contact gebracht met contact- en relatiestoornisssen, aandachts- en leerstoornissen (ADHD), depressiviteit, angst- en stemmingsstoornissen in verband gebracht met een verstoorde hechting. Ook de meer ernstige psychische problematiek, zoals borderline, anorexia en automutilatie worden in verband gebracht met vroege hechtingsstoornissen. Hechting beschermt de psychische gezondheid; onthechting vormt een risico. Met name het positief leren omgaan met de eigen gevoelens en het leren hanteren van deze gevoelens in relatie tot anderen wordt gezien als een belangrijke factor voor een gezonde psychische ontwikkeling. De ervaringen met zijn moeder vormen de basis voor een mentale representatie van deze relatie, die op zijn beurt de basis zal vormen voor alle verdere relatiepatronen. De beschrijving van de vier hechtingspatronen is gebaseerd op onder andere: Van IJzendoorn (1994). In het veilige hechtingspatroon zoekt het kind, in geval van nood, steun en troost bij de ouder, om daarna weer over te gaan tot zelfstandig exploratief gedrag. Doordat de moeder sensitief heeft gereageerd op de stresssignalen van het kind, vindt het kind voldoende veiligheid om opnieuw de wereld in te stappen. De moeder functioneert door haar beschikbaarheid, haar sensitiviteit en responsiviteit als een veilige thuisbasis. Veilig gehechte kinderen worden veelal autonoom gehechte volwassenen, die in intieme relaties een gezond evenwicht vertonen tussen betrokkenheid op de partner en ruimte voor zichzelf. Deze volwassenen erkennen het belang van vroegere relaties in hun persoonlijke ontwikkeling. Ze hebben een gebalanceerde en inlevende kijk op zichzelf en op hun ouders; ze hebben een rijk gevoelsleven, zijn helder en coherent. In het angstig-vermijdende hechtingspatroon zoekt het kind geen troost en steun bij de moeder, maar blijft het zich bij gevaar richten op de omgeving. Deze kinderen gedragen zich alsof ze niet geraakt worden door de scheiding of de bedreigende situatie, en het lijkt alsof ze onverstoord doorgaan met hun exploratief gedrag; dit gedrag is vaak wel meer ongericht, doellozer. Fysiologische metingen van hun stress tonen echter aan dat ze wel degelijk angstig zijn, maar ze proberen hun stressreacties zoveel mogelijk zelf te reguleren en tonen ze zeker niet aan de omgeving. Het is een vorm van onthechting. Ze lijken onverschillig en worden vaak, ten onrechte tot ‘makkelijke kinderen’ bestempeld. In werkelijkheid is het een vorm van zelfbescherming tegen de pijn van de afwijzing die het contact met de moeder oproept; het is een overlevingsstrategie die gebaseerd is op de ervaring van een gebrek aan beschikbaarheid, aan veilige hechting. Het kind heeft een mentale representatie opgebouwd van onbereikbare ouders. Bij volwassenen staat een sterke gereserveerdheid en afstandelijkheid centraal. Zij minimaliseren of ontkennen de effecten van vroegere ervaringen en ze hebben een slecht geheugen voor persoonlijke ervaringen. Ze hebben de neiging om ouders te idealiseren; zij leggen de nadruk op persoonlijke kracht; hun gevoelens houden ze veelal op afstand en ze benadrukken emotionele onafhankelijkheid. Angstig-ambivalent gehechte kinderen reageren heel sterk op scheiding en dreiging en ze zoeken wel contact met hun hechtingsfiguur, maar zijn boos en moeilijk te troosten. Ze klampen zich enerzijds vast aan hun moeder, maar anderzijds weren ze haar ook teleurgesteld af. Ze blijven lange tijd emotioneel ontregeld en houden de hechtingsfiguur voortdurend in de gaten. Vanuit hun onveiligheid blijven ze zich aanklampen aan de hechtingsfiguur, wat ten koste gaat van het exploratief gedrag. Deze kinderen kunnen de moeder niet loslaten, maar kunnen haar troost en steun ook niet toelaten. Deze kinderen ontwikkelen zich vaak tot gepreoccupeerde volwassenen. In intieme relaties hebben ze de neiging de partner te verstikken in een versmeltende relatie. Zij overwaarderen hun vroegere hechtingservaringen, komen moeilijk los van hun ouders, waarop ze nog steeds boos kunnen zijn of die ze nog steeds willen behagen. Hun vertrouwen in de eigen mogelijkheden is beperkt; ze zijn hyperalert voor tekenen van steun, acceptatie, goedkeuring, dan wel afwijzing. De vierde groep is gedesorganiseerde hechting. Hierbij is het kind niet in staat om op scheiding of dreiging adequaat te reageren. Er is sprake van een ineenstorting van de gedragsmatige strategieën om met stress om te gaan. Deze kinderen vertonen vaak een chaotisch gedrag. Ze lijken overspoeld te worden door emoties die ze niet kunnen hanteren. Ze wisselen voortdurend van strategie, waardoor hun gedrag vaak doelloos en tegenstrijdig lijkt. De gedesoriënteerde volwassenen vertonen een ongeloof in de realiteit van vroegere gebeurtenissen; bij hen kunnen tijdelijke bewustzijnsveranderingen worden waargenomen en lijkt het vermogen tot logisch redeneren verstoord; ze raken in verwarring als het thema van verlies en scheiding wordt aangeraakt; deze groep wordt vaak geassocieerd met borderline problematiek.

Hechting en nieuwe relatie

Het is duidelijk dat er een verband bestaat tussen de ervaringen van het kind in relatie tot zijn hechtingsfiguren én het volwassen patroon van hechtingsrelaties. Bedenk bij het aangaan van een nieuwe relatie in ieder geval altijd het volgende: ‘ik wil liefhebben en ik weet dat ik dan weer opnieuw risico moet nemen’ Meer lezen: www.itsjusttherapy.com, http://www.stroeckenverdult.be, www.taalzondergrenzen.nl,

Het bericht Liefhebben en hechting verscheen eerst op Inspirerend Leven.