Home Geheugen voor geluk

Geheugen voor geluk

Door redacteur

biological-181237_640Ik ben een doemdenker. Nee, ik was een doemdenker. Jarenlang heb ik met negatieve, minderwaardige gedachten over mezelf rondgelopen. Iedere keer werd ik bevestigd in deze negatieve ervaring en “dus” klopten ze. Mijn hart klopte ook, en wel zó hard en ongecontroleerd dat ik dacht dat dit het einde was. We schrijven december 2013. Mijn stress was zó hoog opgelopen dat ik dacht dat ik erbij neerviel. Tot ik ineens besloot dat het genoeg was. Dit wilde ik niet meer. Ik wilde genieten; van mijn kinderen, mijn werk en studie, van grote en vooral van kleine dingen. Ik besloot dus dat het genoeg was. Ik was géén doemdenker meer, ik zou voortaan alles positief ontvangen, in vertrouwen. Dat was de basis voor mijn nieuwe leven, van mijn genieten; dat was het plan.  Ik kan nu, 6 maanden later vertellen: het werkt.

Genieten

Ik ben gaan genieten van de zon, de regen, een glimlach in het voorbij gaan op straat, van de liedjes op de radio als ik in een file sta, een stiekeme knipoog van mijn kinderen tijdens een judowedstrijd, een lieve opmerking van een collega, een grapje in de klas. En al deze genietmomenten ben ik gaan koesteren, volgens plan. Ik voel me beter, vitaler, ik kan beter met tegenslagen omgaan – de tegenslagen lijken kleiner te zijn, overigens – , en ik zie steeds gemakkelijker het mooie en het positieve. Het lijkt wel of ik mezelf herprogrammeerd heb, of mijn hersens beter begrijpen dat ze naar iets moois moeten zoeken.

Negatief denken

Toch heeft ook dat negatieve denken zijn functie, zijn positieve kanten, leerde ik door het lezen van dit boek. In de prehistorie, had dit de functie van alarmbel: altijd op je hoede zijn voor gevaar waarvoor je moest vluchten. Die gevaren van toen, waarop wij nog geprogrammeerd zijn, bestaan uiteraard allang niet meer. Onze hersenen zijn echter wel geprogrammeerd op het vlucht- en overleefstuk: wees altijd op je hoede, “voor het geval dat”. In de hedendaagse maatschappij is dat juist het stuk dat uitputting geeft. Voor degene die het leuk vindt om te lezen (ik) geeft Rick Hanson een hele uitleg van de werking van de amygdala op de stresshormonen en de neurochemische systemen.

Het kunstje oefenen

Maar goed: dat wat ik voor mezelf bedacht had, blijkt dus biologisch te kloppen: je kunt je hersenstructuren veranderen. Door, wat ik gedaan heb, te genieten van kleine geluksmomenten of succeservaringen en die bewust in je op te nemen, gaan je neurale structuren veranderen. Feit blijft dat we sneller geneigd zijn ons te richten op wat niét goed ging, dan wat wél goed ging. Je eigen instelling en “het kunstje oefenen” zijn belangrijk: focus op het positieve voor je eigen gezondheid.

Positiviteit

Rick Hanson geeft naast een heel theoretisch verhaal, ook oefeningen; om bijvoorbeeld een sombere bui te verlichten, relaties te voeden en (bém! Die raakte even goed:) het gat in je hart te vullen. Ik vond het prachtig om te lezen dat je jezelf als kind op schoot kunt nemen en te vragen vanuit het nu wat het kind nodig heeft. Ik ben er van overtuigd dat dit boek je een steun in de rug kan geven bij het zoeken naar positiviteit. Vanuit mijn hart zeg ik: Neem het goede in je op en programmeer je geheugen voor geluk. Je verdient het!

Leave a Comment