Home Geen categorie Perron 7

Perron 7

Door Ineke

Perron 7

What’s in a name?

Vorig jaar las ik een aankondiging van dit boek. Ik werd vooral gepakt door de naam van de schrijver. Hans Peter Roel. Drie voornamen? Twee achternamen of misschien wel twee voornamen en een achternaam? Fascinerend. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en dus las ik verder. Ook de inhoud sprak mij aan en ik besloot het boek te vragen als Sinterklaascadeau. Ik kreeg iets anders. Ook leuk. Het boek waar ik zo nieuwsgierig naar was geworden had de boekhandel niet meer en moest besteld worden maar daar was in verband met Sinterklaas te weinig tijd voor. En zo verdween het boek ogenschijnlijk uit mijn leven. Om toch weer terug te komen als een cadeautje en dit keer van de redactie van Inspirerend Leven. Het boek stond op de boekenlijst waar nog een recensie over geschreven kon worden. Ik voelde meteen: die is voor mij, daar kan ik wat mee. Nou, een cadeau is het.

De kunst van het inpakken

Al op de een van de eerste pagina’s geeft de schrijver in negen woorden de inhoud van het cadeau prijs: Waar de liefde regeert, is geen ruimte voor angst. Ik weet al wat ik krijg, maar nu nog even uitpakken. Ik kan alleen maar zeggen dat Hans Peter Roel de kunst verstaat om geweldig in te pakken zonder afbreuk te doen aan de inhoud. Van het begin tot het eind blijf ik geboeid door het levensverhaal van Eva Sprong die vlak voor haar dood de lezer deelgenoot maakt van haar zoektocht naar levensgeluk in het leven dat achter haar ligt.

De kunst van het uitpakken

De Amsterdamse Eva verliest op jonge leeftijd haar moeder, stapt uit haar succesvolle maar onbevredigende baan bij een bank, maakt zich daarmee los van haar vader en vertrekt naar een ashram in India. Aangekomen in New Delhi vertrekt haar trein naar de ashram vanaf perron 7. Haar verblijf blijkt een inspirerende en confronterende ervaring. Zo ook voor de lezer die met een zekere regelmaat een aantal wijsheden te verwerken krijgt. Het zet mij in elk geval aan het voelen. Met nog de nodige open vragen keert Eva terug naar Amsterdam en al snel voelt zij de behoefte om verder te zoeken naar de antwoorden. Zij besluit de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella te maken. Opnieuw vertrekt haar trein van Amsterdam naar Parijs vanaf perron…7. Een voettocht met hoogte- en dieptepunten, en de acceptatie daarvan. Ze wordt beloond met een ontmoeting met Maurice, de liefde van haar leven. Terug in Nederland vindt Eva werk bij een stichting die zich inzet voor zwerfkinderen in India. Ze gaat samenwonen met Maurice in Amsterdam en vindt daar op Koninginnedag op een kleedje een oud klein boek met zwart leren kaft. Het dagboek van Sara Polak. Met het aangrijpende verhaal van een joods meisje dat wordt opgepakt en naar vernietigingskamp Auschwitz wordt gebracht. Waar ze steeds weer opnieuw de kracht vindt om liefde te laten regeren om zo de angst die altijd op de loer ligt geen ruimte te geven. In deze hel op aarde vergeeft Sara uiteindelijk zelfs haar kampbeulen. Het verhaal van Sara is als een cadeau, in een cadeau. Net als je denkt met het verhaal van Eva alles al uitgepakt te hebben krijg je nog iets. Die twee verhalen zijn nodig om de verdrietige ervaringen uit de Tweede Wereldoorlog te koppelen aan nu. Op een prachtige manier weet de schrijver de verkregen wijsheid zichtbaar te houden. Als Eva kanker krijgt, ontdekt ze in dat ziekteproces de genezende kracht van vergeven. Ze vergeeft haar vader, en ook de vroege dood van haar moeder. Ze neemt in liefde afscheid zonder angst.

Leave a Comment