Home Bewustzijn Onthaasten: een inkijk in slow living

Onthaasten: een inkijk in slow living

Door Gwendolyn Frijns
slow living

Onthaasten. De term wordt overal gebruikt, maar hoe leef je als je onthaast bent en het snelle leven achter je laat? Vandaag geef ik een inkijk in mijn leven wat sinds een paar jaar draait om rust, ritme, aanvoelen en mijn (en sinds vorig jaar ons) ritme. 

Onthaasten: mijn leven

Ik heb de aard om mij overal druk om te maken. Of we wel op tijd komen, ik alles bij me heb en of ik wel aan alles heb gedacht. Een steenbokje is niet graag onvoorbereid, maar ik kon er ook enorm in doorslaan. Waardoor er vaak door extreme perfectie ergens niet eens aan begonnen werd, omdat het bij voorbaat al van prutskwaliteit was. Een strengere beoordelaar kun je denk ik niet krijgen en ik ging er dan ook regelmatig aan onderdoor. Tot ik op een dag de conclusie trok dat mijn chronische ziekte precies was wat ik nodig had: een rem. Ik kan dat hoge tempo met extreme verwachtingen die de maatschappij heeft niet bijbenen. Ik kan niet en, en, en, en. Bij mij is het meer een ‘of’. Mocht het toch een ‘en’ worden, dan houdt dat een rustdag(en) in.

Wat mijn werkelijke leeftempo is, mocht ik ontdekken tijdens Eigentijds Festival waar ik volledig ontspannen in het moment opging en niet bezig was van moment naar moment te leven. Sindsdien plan ik mijn dagen niet helemaal meer vol, maar kies ik één activiteit en laat ik de rest van de dag op haar beloop. Zo kan ik bijkomen van bijvoorbeeld zwemles, welke vol zit met prikkels en indrukken, en in mijn eigen tempo energie genereren voor  andere dingen.

Ontspannen opvoeden

De vrijheid van freelance werken maakt dat ik ook mijn zoon niet in een schema hoef te forceren. Elke ochtend wordt hij wakker wanneer hij uitgeslapen is en laat ik hem overdag zelf kiezen wat hij wil doen. Als we buiten de deur gaan, doe ik dat altijd in overeenstemming met hem en soms is het resultaat dat het langer duurt voordat ik de deur uit ben, omdat hij nog ergens mee bezig is. Maar het geeft ook veel ruimte voor spontaniteit. Zo besloot ik gisteren met Vos(1) en zijn neef(2) te gaan wandelen op de hei en hoewel de oudste een vaste tijd heeft voor zijn middagslaapje, viel hij gisteren op een later tijdstip voor twee uur als een blok in slaap. Ook maak ik van koken graag een uitgebreide activiteit, simpelweg omdat ik het heerlijk vind en er graag de tijd voor neem. Vos is dan ook niet anders gewent dan lekker naast mij te rommelen en instructies te geven als ik onze maaltijden klaarmaak. Sinds ik de tijd neem voor voeding is mijn gezondheid er dan ook met sprongen op vooruit gegaan en heb ik veel korter de tijd nodig om ‘bij te komen’.

Activeren, productiever, gelukkiger!

Ik kan ook spontaan wakker worden met het idee om het hele huis eens flink uit te mesten, met de bijbehorende energie die vaak ontbreekt wanneer ik het van tevoren in zou plannen. En zo krijg ik veel meer voor elkaar in een kortere tijd,  omdat er geen andere klusjes, gedachten, haast en afspraken in de weg zitten. Door het ‘moeten’ uit mijn leven te halen en het te vervangen voor ‘zullen we?’ ben ik veel actiever geworden en omdat ik door mijn toegenomen productiviteit ook nog eens dingen afmaak (voor de verandering!) ben ik zelfs als dingen anders lopen tevreden met het resultaat. Het maakt dat ik ook Vos voor kan leven dat dingen niet exact hoeven te gaan zoals je wilt om gelukkig te zijn, maar dat je leert te varen in het type water waarin je je op dat moment begeeft. En wat voor kapitein je bent is volledig aan jou, waar je ook naartoe vaart!

Leave a Comment