Home Geen categorie Nachtmerrie

Nachtmerrie

Door Marinus van den Berg

De bewapende mensensmokkelaars hebben het weer mee, nu het lente is. De zee is kalm om de wanhopige gelukszoekers aan boord te nemen. De smokkelaars verdienen nieuwe bonussen aan wie niets meer te verliezen hebben. De wrakke sloepen varen als spoken door de donkere nacht. Niemand die weet van de taferelen, de angsten, de wanhoop in het ruim. Slechts geruchten. Tot opluchting van de uitbuiters met hun bonussen redden de meesten het niet.   Ik werd meegevoerd naar een ongekend gebied. De stank was niet te verdragen. Een voor een moest ik ze aanzien en in een kist leggen, uitgeteerde lichamen van vrouwen, jongens en kleine kinderen. Voor laatste, zachte zorg was geen tijd. Hoe anders was ik dat gewend. Zelfs voor een gedicht was geen tijd bij deze eenzame uitvaart. Het waren er veel – niet te overzien.   Ik werd moeizaam wakker en kon niet zeggen: ‘Het was maar een nachtmerrie.’   Marinus van den Berg

Leave a Comment