Home Liefde & Relaties Mannen, spiritualiteit en seksualiteit

Mannen, spiritualiteit en seksualiteit

Door Vincent Duindam

Van Gerda de Bruijn verscheen in 1985 het boek Vrijen met een man, kan dat dan?
En kan het?
Volgens mij wel. Natuurlijk zijn mannen, net als vrouwen, spirituele en seksuele wezens. Alleen vaak staat er iets in tussen hen en een spirituele seksualiteit. Net als bij vrouwen.

Wat zijn voor mannen dan die obstakels?

1. Het idee dat je tekort komt, behoeftig bent, en dat de ander je daarbij moet helpen

Eigenlijk zou je dat een ‘vals bewustzijn’  kunnen noemen. Een ego-bewustzijn. In de jaren negentig van de vorige eeuw had de overheid een campagne tegen ongewenste intimiteiten. In een van de spotjes zegt een man iets waarin dit idee duidelijk naar voren komt: “Je laat me toch niet met een stijve naar huis gaan …”

2. Angst. Niet alleen de angst dat je tekort komt. Maar ook dat je tekortschiet

In wezen is dat een en dezelfde angst. ‘Waar liggen mannen wakker van’, als het gaat om seksualiteit en vrijen? Dat heb ik ooit voor de Libelle uitgezocht. Als ze jong zijn: ziet ‘hij’ er niet raar uit, krom, te klein, te groot. Kom ik niet te snel klaar. En als ze ouder zijn: ben ik nog wel potent genoeg, is ‘hij’ nog wel stijf genoeg, etc. Zoals een man het verwoordde: “Als man moet je ‘m altijd maar klaar hebben” .

3. Machtsstrijd. Als man kun je het idee hebben dat je partner veel minder vaak zin heeft dan jij

En dat zij dus altijd kan bepalen of “het” gebeurt of niet. Dat kan een gevoel van machteloosheid en afhankelijkheid geven. Een van de mannen had als oplossing bedacht om “kruis of munt” te gooien, omdat dan niet altijd dezelfde persoon kon kiezen.  Maar zijn partner zag er niets in.

4. Sommige mannen hebben de neiging hun arbeidsethos mee te nemen de slaapkamer in

Zij leggen dan een (te) groot accent op hun eigen of haar orgasme(s). Een vrouw verzuchtte: ik hoop niet dat mijn man erachter komt dat er meervoudige orgasmes bestaan, want dan zal ik er ook aan moeten geloven. Of er wordt gewerkt met erg vaste scenario’s. Ik ken een film waarin dit mooi geïllustreerd wordt. Twee vrouwen kennen een man. Zij horen hem en een andere vrouw, terwijl zij stiekem iets willen stelen. En ze weten precies hoeveel tijd ze nog hebben. De een zegt tegen de ander. “Hij is al bij ‘oh my God’.”


En wat zijn de oplossingen?


1. Je bent niet meer behoeftig als het bij jou van binnen gaat stromen
.

Roemi verwoordt dit prachtig:

“You are quaffing drink from a hundred fountains:
whenever any of these hundred yields less,
your pleasure is diminished.
But when the sublime fountain gushes from within you,
no longer need you steal from the other fountains.”

Tolle zegt: geef de ander wat je denkt dat je zelf tekortkomt. Vraag je eerder af wat je kunt geven. En in het gebed van Franciscus lezen we ook dat wie geeft ontvangt.

2. Omarm je angst. Misschien heb je wel een kleine of een grote

Misschien draag je links of rechts. Misschien heb je wel niet altijd een erectie. Misschien nu wel niet.  So what?

So be it. Je bent niet je lichaam. We zijn niet onderworpen aan ons lichaam, ‘we belichamen het’, ‘het is er’, we verhouden ons ertoe. ‘Broeder Ezel’ noemde Franciscus het. Op dezelfde manier kunnen we ons verhouden tot onze gedachten, emoties, scenario’s, etc. Liefde en angst zijn complementair. Aanvaard de situatie nu, en vraag je af wat je kunt geven. Je angst verdwijnt. En ook de machtsstrijd.

3. Er hoeft niet hard voor gewerkt te worden. Alles is er al. Streef niet naar prestaties

Voorkom in elk geval ‘gymnastiek’, ‘turnen’.

4. Een ontmoeting zonder scripts, scenario’s en met alle tijd

De Pointer Sisters zongen:
‘I need a lover with a slow hand’. Wat nodig is: Slow sex, a slow mind. Neem het ook niet zo bloedserieus. Humor en lachen zijn enorm belangrijk en fijn. Ook dat vormt een ontlading.

Wil je een spirituele seksuele relatie, zorg voor een spirituele relatie. Met je partner, met jezelf, met het leven.

lingerie, een beer,
in dat grote bed van ons
vind je het terug.

een losgeknoopt schort
-er kwam een ander idee-
ligt nog op ons bed.

sluiers natte was,
steeds meer lijnen tussen hen
-ze praten zachtjes.

in het nieuwe huis
is 100 jaar niet geklust
-ik zoek de prinses.

de meiden weten
-voor hun deur staat de wasmand-
pap en mam vrijen.

“straks lekker vrijen?”
op haar boodschappenlijstje
schrijft hij het erbij.

de koude lakens
-hij wil met zijn vrouw vrijen-
warmt hij met zijn lijf.

lavendelgeuren,
in onze slaaptent streel ik
mijn liefjes’ billen.

ze kijkt zorgelijk
-en het vrijen was zo fijn-
‘t is kramp in haar teen. 

Bron: Mijn lezing ‘Mannen, spiritualiteit en seksualiteit’ in Utrecht, RASA, 12 mei 2009.

Wat vind jij van mijn analyse en de oplossingen die ik voorstel?

Of van mijn haiku?

Vincent Duindam

1 reactie

Avatar
BanditBalk 10 juni 2009 - 10:20

Ikvind dat je een heldere analyse geeft. De tips om er mee om te gaan zijn parktisch en uitvoerbaar. Maar ik ben een vrouw. Wat vinden mannen er van?

Reply

Laat een bericht achter