Reacties op: 10 tips om te leven met een workaholic

Door: Bianca

Bianca — Thu, 04 Apr 2024 06:21:55 +0000

Wow…ik ben ontsteld en tegelijkertijd opgelucht dat ik deze site met de vele reacties van gelijkgestemde heb gevonden.
Ook ik worstel al jaren met een man die veel beloofd en toezegd maar zichzelf maar niet kan bewijzen op dat vlak van beloftes.
Gelukkig zijn de weekenden beter geworden en kan hij zich “beter” ervan distancieren.
Maar de doordeweekse dagen zijn eentonig, saai en als een LAT relatie. Weinig communicatie, de belangrijke privé onderwerpen worden niet besproken ondanks herinneringen van mijn kant etc daardoor lopen dingen in de soep en raakt hij gestrest.
Normaliter loste ik dan alles op maar ben daar mee gestopt op advies van therapeut, laat de dingen eens los en laat het maar verkeerd gaan. En dat doe ik nu en ja dat geeft mij persoonlijk rust maar in de relatie niet.
Hij is van werknemer zzp’er geworden een aantal jaar geleden en met succes en dat loont dan beter dan in loondienst maar je kan het financieel lekker hebben maar geld is niet alles. Ik merk dat ik door alle beloftes die mij continue gedaan zijn ik inmiddels (na tientallen jaren knokken) steeds verder van hem af kom te staan. Naarmate ik ouder wordt merk ik gewoon dat ik het moeilijker en moeilijker vindt omdat de rek er bij mij uit is door ouder worden ook. Ik zie wat ik belangrijk vindt en heb geen zin meer in wachten en of blijven aanpassen en geloven. Ik heb onze zoon volledig zelfstandig opgevoed tot ergens van onze zoon zelf, wat logisch is en ik meer dan begrip voor heb., maar ik kon niet anders. Ik was een vader en moeder in 1 ik moest vaak zelf beslissingen nemen die ik samen met de vader had willen doen maar hij was of niet bereikbaar of geen tijd of was vergeten mijn sms, whatsapp of e-mail te lezen waardoor ik voor feiten kwam te staan waarin een keuze gemaakt moest worden en achteraf niet zijn keuze bleek. Maar het leven gaat door en ik heb mijn zoon altijd op 2 gezet, hem ook vaak uitgelegd dat het in zijn vader zijn genen zit en doet het niet express. Maar onze zoon is nu zo anti-werk dat hij zich heel strikt aan de werktijden houdt (logisch) maar zelfs een hekel heeft aan werken dus tjaaa dat is dan de negatieve keerzijde van de ervaring voor onze zoon. Hij werkt gelukkig wel maar het anti gevoel is wel sterk beïnvloed door de afwezigheid van zijn vader gedurende zijn
belangrijkste kinderjaren. Nu hij 20 is claims hij zijn vader vaak en probeert een hobby met hem te vinden, zoals sporten maar ook dat is lastig voor elkaar te krijgen daar pa te laat klaar is. Het is een doodgoede man en doet niemand kwaad behalve zijn relatie maar het is een lastige strijd en het woord strijd is al niet gezond natuurlijk. Maar hoe kan ik mijn gezin in de steek laten? Dat ben ik dan weer niet …..

Door: RT

RT — Fri, 20 Oct 2023 20:11:50 +0000

Ben blij dat ik deze artikel gevonden heb omdat ik me niet meer alleen voel. Mijn partner is een workaholic. Vaak denk ik dat zijn prioriteit zijn bedrijf is. Ik kom echter de laatste. Ik ben zeer dankbaar voor mijn partner alleen ik ben nu niet blij. Ik weet het niet of we samen kunnen doorgaan. Ik voel me machteloos. Intimiteit heb ik bijna geen zin meer in omdat hij ook geen tijd aan mij besteedt denk ik waarom ik altijd voor hem moet doen? We gaan het zien of ik dit lang kan volhouden.

Door: Kusters

Kusters — Tue, 19 Sep 2023 14:08:50 +0000

O zo herkenbaar allemaal.
Ben al 13 jaar aan het strijden dat hij minder gaat werken.
Een fulltime en partime baan wat mijn partner had al heel zijn leven. En bij beide maakt hij meer uren.
Nou zijn ze erachter gekomen bij zijn fulltime baan dat hij ook nog elders een partime baan had en dat is hem nu verboden.
Hij heeft het zeer zwaar gehad om zijn partime baan op te moeten zeggen maar voor mij was het geweldig, maar voor korte duur. Nu maakt hij dus mega veel over uren bij zijn fulltime baan waardoor hij uiteindelijk nog altijd van vroeg tot laat met zijn werk bezig is.
Hij kiest altijd voor zijn werk, ook al hebben we wat gepland staan samen. Ik wordt hier moedeloos van.
Nu aangegeven dat we maar eens tijdelijk uit elkaar moeten gaan, met pijn in mijn hart. Maar dit hou ik zo ook niet langer vol.
Het voelt alsof ik het slaafje ben, alles doen voor hem maar weinig terug krijg hiervoor.
Intimiteit is er ook al jaren niet meer.

Door: E h

E h — Sat, 26 Aug 2023 07:21:04 +0000

Beste
Vaak zijn er kinderen…bij ons niet. Vrienden zijn stellen..doen veel samen.
Ik ben dus altijd alleen.
Loon interesseert hem zelfs niet.
Jaren hebben wij ruzie over vrije dagen.
Ik hou dit niet meer vol.

Door: Marion

Marion — Mon, 14 Dec 2020 19:51:01 +0000

Lieve allemaal,
Wat ben ik blij om te lezen dat er zo veel meer zijn met eenzelfde partner als ik. Met dezelfde frustraties.
Niet willen zeuren maar ja, als je zwijgt blijf je er ook maar mee zitten. Verdrietig, machteloos en veel dagen alleen. Alles alleen runnen voor je huis en de kids, naast een deeltijd baan in t onderwijs en nog parttime meewerken in t bedrijf van je partner.
Het ergst vind ik dat er nooit geen vrienden meer over de vloer komen, omdat hij zijn beloften vaak niet na kan komen, of vergeten is. Terwijl ik juist een gezelligheidsmens ben, en geniet van samen kletsen met n hapje en drankje, maar durf niks meer te plannen want er komt toch weer wat tussen zodat ik af moet bellen.
Ik ben er ook voor om een club op te richten voor de partners van de workaholics! Want ik mis het te kunnen praten met mensen die hetzelfde voelen als ik. Ik voel me niet zielig, maar totaal onbegrepen.

Door: wendy Billiau

wendy Billiau — Wed, 25 Nov 2020 22:29:36 +0000

Alweer een dag voorbij dat ik alleen kan gaan slapen. Vaak alleen met de kids moet eten,… Hij is geen zelfstandige, maar heeft een leidinggevende functie. Nu hij van thuis uit moet werken, is het van de ochtend tot de nacht dat hij achter zijn scherm zit met de duizenden telefoontjes…. Ik ben blij dat ik naar mijn werk moet en niet ook thuis moet werken. Maar de dagen dat ik vrij heb, staan voor rust en die kan ik thuis niet meer vinden. Jaren klaag ik dat hij steeds laat thuis komt van zijn werk, nu is hij continue thuis met zijn werk. Het wordt enkel maar erger! Ik ben duidelijk niet alleen als ik jullie verhalen lees.

Door: Lisette

Lisette — Fri, 20 Nov 2020 05:11:03 +0000

Oh, misschien moeten we een clubje oprichte . Jullie ervaringen zijn zo herkenbaar! Ik realiseer me meer en meer dat het nooit gaat veranderen

Door: Isabel De Baets

Isabel De Baets — Mon, 10 Aug 2020 20:28:42 +0000

Ik weet niet waar ik moet beginnen met míjn verhaal als ik dit allemaal lees… Het is een combinatie van alles met nog een hele hoop aanvullingen en dan ook nog de schoonfamilie er bij… Heeft iemand tips waar je in dit geval het best terecht kunt? Persoonlijke therapie, relatietherapie… Ik ben soms echt ten einde raad en ik kan nergens “klagen”, want het is echt een brave man (en dat is ook zo) en een harde werker en ‘hij zit toch niet op café’ en 1000 andere clichés… Apart iets doen zoals reizen is ‘not done’, want dat hoor je toch met het gezin te doen, maar zelfs daar wordt er gewerkt. Als dan ook nog eens de “hobby” werken is, zijn de kinderen mee de dupe, maar “dat doet hen deugd”. Maar nu ben ik ondertussen toch al van start gegaan terwijl het helemaal niet mijn bedoeling was, want dan zou deze pagina te klein zijn. Toch even mijn hart kunnen luchten en te weten dat er nog mensen zijn in mijn situatie is een lichte troost…

Door: Vicky

Vicky — Tue, 21 Jul 2020 19:25:16 +0000

Hallo dames , ik leef ook met een workaholic en heb het heel moeilijk . Hij heeft mij er mee ingesleurd als het ware. Het is zijn eigen zaak de derde generatie en hij weet niet beter , ikzelf werk nu tien jaar mee en draai zo ‘n 40-45 u per week op de zaak + het huishouden en 2 kinderen ( 20 – 14 jaar ) . ik ben het zat en heb al meermaals gezegd dat ik mij terug trek uit de zaak maar telkens weer komt hij met de zielige praat dat hij niet zonder mij kan in de zaak en dat ik niet vervangbaar ben pfffff en telkens weer geef ik toe . Hij werkt – eet-slaapt . werken van 7.00 tot s nachts 1-2-3 u en dan slaapt hij vaak in de zetel omdat hij zijn bed niet haalt . wij wonden bij de zaak dus ik bel dat het eten klaar is dan wacht Mr nog een uur en komt dan eten en daarna mag ik alles nog even opruimen zodat ik elke dag bezig ben van 08.00 tem 21.30 u . dan kijk ik even tv om te ontspannen of tablet en ga slapen om 23 u . ik ben het zat en wil het tij keren maar zoals eerder gelezen een workaholic verander je niet daar moet mee leren leven . alleen weet ik niet hoe lang ik het nog volhou soms heb ik al gedachten van had ik maar een ongeval en dan staat hij er een tijd alleen voor en beseft hij wat ik elke dag doe voor hem ! van een relatie is helemaal geen sprake meer ! en seks is van mijn zijde uit de boze ! samen leuke dingen doen komt er niet van want er is altijd wil iets dringender en dan denkt hij met eens te gaan uit eten dat alles goed is gemaakt ….. therapie ben ik al jaren gestart in mijn eentje en gelukkig houd deze therapie mij overeind maar ik heb nog niet de kracht en moed gevonden de zaak te verlaten en is niet ok volgens mijn psycholoog en deze stap kan ik alleen maar zetten ….. ik vind er de moed niet voor dus ik zal enkel de zaak verlaten als ik van hem wegga en mijn gezin in de steek laat … maar dat wil ik echt niet . het is cliche maar als de kinderen het huis uit zijn misschien ???? maw tips zijn welkom maar ooo zo moeilijk te handhaven met een workaholic aan je zijde …

Door: Sanne

Sanne — Thu, 04 Jun 2020 09:05:24 +0000

Heel herkenbaar, en inderdaad bij een ondernemer is het nog veel erger volgens mij. Wij hebben het geluk en de pech dat we een bedrijf aan huis hebben. Een hobby samen zoeken, hij ziet me al aankomen. En inderdaad therapie, al krijg ik hem zover. Dan moet je wel iets van een ander aan kunnen nemen! Goed bedoeld maar heb helaas ook erg weinig aan de tips.