Home Geen categorie Leer luisteren naar wat jouw kind over jouw leven te vertellen heeft

Leer luisteren naar wat jouw kind over jouw leven te vertellen heeft

Door Ineke

Je kind gebruikt zijn gedrag, spel, ontwikkeling of klachten als taal om duidelijk te maken wat er bijgestuurd mag worden in jouw leven, relatie of gezin.

Luisteren

Met bovenstaande zin beschrijft Janita Venema precies het gevoel dat ik heb vanaf het moment dat de eerste van onze drie kinderen geboren werd. Wat kun je veel van je kinderen leren als je er voor open durft te staan. Als je wilt leren luisteren naar datgene wat er gefluisterd wordt. Het fluisteren dat gemakkelijk in schreeuwen overgaat als er niet geluisterd wordt. Een schreeuwend kind wordt vervelend gevonden, terwijl het alleen de onmacht uit omdat het niet krijgt wat het nodig heeft. Dat luisteren naar fluisteren kan soms best confronterend zijn. Het betekent bovendien dat er voor jou als ouder werk aan de winkel is. Aan de slag dus. Je kind opvoeden door jezelf op te voeden.

Ruimte

Bij elk volgend kind dat je krijgt komen er weer nieuwe pijnlijke plekken aan het licht. Durf je aan de slag te gaan dan is de winst enorm. In de eerste plaats voor jezelf, want je verwerkt een aantal zaken die jou en je kind niet dienen. In de tweede plaats voor je kind, want de ruimte die je voor jezelf creëert door op te ruimen wordt nu ruimte voor je kind, ruimte voor een gezonde ontwikkeling. Wat mij betreft zit de grootste winst in het feit dat je een gezonde relatie met je kind ontwikkelt en je kind met jou. Je voelt je verbonden met elkaar. Luistervinken deugen wel degelijk! Luisteren naar je kind, naar wat het werkelijk zegt. Reageren op het gevoel ónder de woorden en daar oprechte aandacht voor hebben. In de verschillende levensfasen van je kind komen er nieuwe zaken aan de orde. Zo krijg je steeds weer de kans om je verder te verdiepen in jezelf en elkaar.

Waarom? Daarom!

Mijn ouders, en met mij wellicht vele ouders van mijn generatiegenoten, zijn opgegroeid met de opvatting dat een kind vooral luistert naar zijn ouders, punt uit. Waarom? Daarom! Ze luisterden niet naar zichzelf en dus ook niet naar hun kinderen. Gevoelens werden diep weggestopt. Ik ben blij dat ik dat nooit heb gedaan. Fluisteren werd schreeuwen, dat wel. Inmiddels heeft het schreeuwen plaats gemaakt voor acceptatie. Overleven is leven geworden. Ik grijp mijn kans om het met onze kinderen anders te doen.

Fluisteren

Met het (werk)boek Het Fluisterkind van Janita Venema, waarin ze de methodiek van het fluisterkind beschrijft , heeft iedere ouder die aan de slag wil goed gereedschap in handen. Prettig leesbaar en openhartig, ook als het om haar eigen relatie met haar kinderen gaat. De schrijfster is kindertolk, klassiek homeopaat en moeder van twee kinderen. Sinds 1990 heeft ze een praktijk en geeft ze lezingen over de door haar ontwikkelde methodiek ’Het Fluisterkind’. Het is een zeer herkenbaar boek geworden. Ik heb het ervaren als een stille explosie aan bruikbare informatie, die steeds weer opnieuw uitnodigt om erbij te pakken. Het zou geweldig zijn als ouders bij het inschrijven van hun pasgeboren kind op het gemeentehuis een (gratis) exemplaar van dit boek zouden ontvangen, met de mogelijkheid een (gratis) cursus te volgen om de inhoud van het boek in de praktijk te kunnen toepassen. Om het geschreeuw in deze wereld weer terug te brengen tot fluisteren.

Leave a Comment