Home Geen categorie Kerstkind

Kerstkind

Door Petra Pronk

Vroeger deed iedereen aan Sinterklaas.  Toen was er ineens ook kerstfeest als cadeautjesfeest en werd de grote vraag: doe je aan Sint of Kerst? Of allebei? Maar wat te denken van: allebei niet! Blik op een bijzonder kerstkind.   Er was eens een heel leuk vrolijk meisje. Ze was bevriend met een leuk vrolijk jongetje. En als ze samen waren konden ze eindeloos kletsen. Waardoor de moeder van het jongetje de tussen neus en lippen geuite opmerking opving dat het meisje elke week naar de voedselbank ging. Ineens had armoede een gezicht en werden ‘gewone’ dingen als sporten en vakantie en cadeautjes iets wat je met andere ogen ging bekijken. Kerst via de vrolijke ogen van een arm buurmeisje zag er toch anders uit dan je gewend was. De openheid van kinderen kan hartverwarmend zijn. Ze zitten nog niet achter de muurtjes die de volwassenen zo ijverig opwerpen. Ze zitten nog niet zo vol vooroordelen over het leven, hun leven, of het leven van iemand anders. De wereld is gewoon zoals die is. Soms leuk. En soms behoorlijk zwaar. Maar hoe dan ook, je moet het ermee doen. Dat is wat ons buurmeisje uitstraalt en waarmee ze onbewust een lichtje in de duisternis is en mensen aan het denken zet. Als ze samen met andere kinderen in de auto zit en iemand aan haar vraagt op wat voor sport ze zit, zegt ze argeloos en zonder zich ook maar enigszins ongemakkelijk te voelen: ‘Ik zit nergens op’. “Waarom niet?”, zit het vriendje weten. “Daar heeft mijn moeder nog niet de portemonnee voor”, is haar nuchtere antwoord. Het vriendje denkt even na en zwijgt. Die reden snijdt hout. Niks om je voor te schamen of je ongelukkig bij te voelen. Het is zoals het is. Dat is wat ze uitstraalt en haar omgeving pikt dat moeiteloos op omdat ze er zelf geen moeite mee heeft. En wat het mooie is aan haar levenshouding: afgezien van het totale gebrek aan afgunst op anderen die het beter hebben, heeft dit meisje de stralende blik en de woorden die zeggen dat ze hoopt op een betere toekomst. Nee, dat ze zeker weet dat die ooit gaat komen. Dat de wereld voor haar anders gaat worden. Op een dag. Ooit. Dat ze dan wel op tennis kan en een warme jas kan kopen en gewoon naar de Aldi in plaats van naar de voedselbank. Maar zolang dat niet zo is neemt ze het leven zoals het is, en laat ze dat niet aan haar geluk knagen. We hebben het kerstkind dit jaar te logeren. Een prachtig cadeau!

Leave a Comment