Home Gezin & Kinderen Je kind, een wijze spiegel

Je kind, een wijze spiegel

Door Jolijn Hendriks

De vakantietijd is een periode waarin je vaak weer wat intensiever geconfronteerd wordt het jezelf, je partner en je kind of je bonuskind. Je ziet de mooie kanten in de ander weer scherper, maar uiteraard ook de kanten die je lastiger vindt. Dit kan aanleiding zijn tot een gesprek van hart tot hart, maar ook redenen geven tot gepieker. Juist in vakantietijd heb je daar meer tijd voor.

Het gewone ritme

Veel opvoeders zijn blij als de vakantieperiode er weer opzit. Het ‘gewone’ ritme geeft hen weer de rust en ruimte die ze nodig hebben voor hun eigen bezigheden en enige structuur is dan ook vaak weer van harte welkom. Tegelijk kan het werk ook een vorm zijn om lastige gevoelens en gedachten uit de weg te gaan en ze naar de achtergrond te drukken. We doen dit allemaal en zijn er als volwassenen erg goed in.

Des te ‘irritanter’ is het als een kind van je aandacht (je eigen kind of een ander kind) je triggert in thema’s die jij net hebt weggeslikt of gevoelens die je liever niet oprakelt. Je wordt dan boos en kribbig naar het kind toe, zonder dat je echt snapt waarom dit zo is. Of je weet het juist donders goed, maar wilt aan bepaalde gevoelens geen aandacht geven, ook niet naar het kind toe.

Haarscherp aanvoelen

Vaak zeggen we als volwassenen: ‘Daar weten kinderen niets van.’ Toch voelen kinderen haarscherp wat er met jou als opvoeder is. Ze kunnen het niet altijd goed onder woorden brengen of ze zijn daar nog te jong voor, maar in het gedrag van het kind kun je jezelf en je eigen thema’s terugzien: het kind doet het tegenovergestelde van wat jij doet (bijv. claimen als jij meer mag loslaten) of het kind laat hetzelfde gedrag zien (het kan –net als jij- enorm boos worden als iets niet lukt).

Het gaat erom dat we het kind willen en kunnen zien als spiegel van wat we zelf leven en niet leven. Dit laatste met name wordt vaak vergeten: kinderen kunnen heel mooi laten zien hoe we bepaalde kanten van onze persoonlijkheid te weinig of geen ruimte geven. Bijvoorbeeld dat het kind veel tijd heeft voor genieten en leuke dingen doen en dat jij jezelf afbeult in je werk. Dan kun je kwaad worden op het kind en zeggen ‘dat het ook eens iets nuttigs moet doen’, zonder oog te hebben voor de wijze les die het kind in het ‘genieten’ – onbewust – aan je geeft.

Vertederende kanten van het kind

Ik hoor opvoeders vaak spreken over de moeilijke kanten van gedrag van kinderen op hun pad. Het lijkt erop dat de mooie en vertederende kanten van het kind weinig worden benoemd en misschien ook weinig worden gezien. Het kan mooi zijn die positieve kanten van het kind op je pad eens op te schrijven en te zien waarin het kind jouw daarin spiegelt. Wat zeggen de mooie kwaliteiten van het kind over jou en je wel of niet geleefde kanten? Zijn er delen van jezelf die je te weinig in het licht zet? Wat mag er meer gezien worden van jou/ wat verdient er aandacht? Ben je te streng of oordelend naar jezelf?

Tijd nemen met je kind, ook buiten vakanties om, kan je veel inzicht geven in het kind en daarmee ook in jezelf. Het bevordert het wederzijds begrip en voorkomt dat je elkaar veroordeelt en als ‘lastig’ bestempelt zonder aandacht te geven aan wat er dan precies over en weer ‘lastig’ is.Het gaat niet om veel tijd, meer om quality-tijd.

Boekentip: Puur elkaar grootbrengen

Ben jij op zoek naar wat meer tijd voor je kind? In haar nieuwe boek Puur Elkaar Grootbrengen geeft Jolijn Hendriks tips en uitleg hoe je die tijd kunt vinden en invullen. Ook over hoe je helder krijgt waarin je kind je spiegelt en wat de wijsheid daarin is.

Bestel het boek in onze webshop Boekenwereld.com voor €17,50.

Leave a Comment