Home Narcisme 11 inzichten voor het omgaan met manipulatieve / narcistische mensen

11 inzichten voor het omgaan met manipulatieve / narcistische mensen

Door Mjon van Oers
Het grote inspiratie boek

Bij narcistische mensen denken we meestal aan een ‘ijdel’ persoon die iets te vaak in de spiegel kijkt. Buitensporig narcistische mensen hebben echter een echte stoornis. Het heet de ‘narcistische persoonlijkheidsstoornis’ met een reden. Deze stoornis wordt vaak aangeduid als een ‘stoornis van het zelf’, omdat narcisten vaak niet geloven dat er iets mis is met hen. Ze denken ‘Dit ben ik’ of ‘Dit is de manier waarop ik altijd geweest ben.’ Uit zelfbehoud willen ze zo blijven. Zij zullen dus niet veranderen. Je kunt wel zelf veranderen hoe je op hen reageert, zodat je veilig blijft.

Hier zijn een aantal inzichten en stappen die je kunt nemen voor het omgaan met deze zeer complexe personen:

1. Erken hun bestaan

Erken dat er manipulatieve en / of narcistische mensen bestaan en dat je ze uiteindelijk tegen zult komen. De eerste stap, wanneer je met narcistische mensen wordt geconfronteerd, is ze daadwerkelijk zien voor wie ze zijn. Als je denkt dat je te maken hebt met een narcistische persoon, dan heb je waarschijnlijk gelijk. Ga ook bij twijfel te werk zoals hieronder wordt aangegeven.

2. Zie de ware persoon

Wees je ervan bewust dat sommige mensen gewoon zeer complex zijn. Soms is een persoon in je leven zelfs schadelijk voor je zelfbehoud. Besef dat je niet met narcistische mensen kunt omgaan op dezelfde manier waarop je met de meeste anderen omgaat. In sommige opzichten moeten ze worden behandeld als kleine kinderen. Stel grenzen en geef ze zo min mogelijk controle. Wanneer je de waarheid eenmaal ziet, dan zal je veel hoofdpijn bespaard blijven.

3. Blijf bij jezelf

Begrijp dat het je niet aan jou ligt, maar aan hen. Dit kan verrassend moeilijk zijn, gezien het feit dat narcistische mensen de gewoonte hebben om je van alles de schuld te geven. Wanneer je hiermee geconfronteerd wordt, blijf dan bij de feiten voor je eigen bestwil. Vergeet niet dat de schuld krijgen voor iets nooit de feiten verandert. Vergeet ook niet dat het narcistische mensen volgens hun eigen gedachten niets fout kunnen doen…

4. Blijf kalm

Doe niet mee met hun boze woorden. Hen de schuld geven of klagen heeft geen zin, omdat je dan alleen maar meer weerstand ontvangt. Probeer bij een confrontatie weg te kijken en een ander gesprek te starten over een totaal ander onderwerp. Zoek iets waarmee je gezamenlijk kan instemmen. Wat je niet moet doen -onder geen enkele omstandigheid- is emotioneel reageren. Wat je óók niet moet doen, is er tegenin gaan. Dit zal hun gedrag alleen maar meer stimuleren. Focus op iets anders, wat dan ook. Voeg iets positiefs toe aan de situatie of het gesprek. Wat je ook doet, doe je uiterste best om gewoon kalm te blijven!

5. Blijf realistisch

Geef alle hoop op het ‘veranderen’ van de narcistische persoon op. Geef zelfs alle hoop op een redelijk gesprek op. Het zal nooit gebeuren. Geef gewoon de hoop op verbetering in welke vorm dan ook op. Deze persoon zal heus niet ineens veranderen in de liefdevolle, empathische persoon die jij graag wilt. Ze zijn niet voor rede vatbaar. Je kunt hen er niet van overtuigen dat ze zelf verantwoordelijkheid nemen voor de problemen die ze gecreëerd hebben. Narcistische mensen zullen hun gebreken niet erkennen om een voor hen zeer logische reden; ze hebben geen gebreken. Beslis zelf om ermee te stoppen door er geen energie meer aan te verspillen.

6. Word geen zondebok

Bereid je voor op het feit dat een narcist alle gebreken en tekortkomingen van hem- of haarzelf altijd zal toeschrijven aan jou. Vergeet niet dat ze zichzelf voeden door je telkens weer te vertellen dat jij de bron van alle kwaad bent. Er is niets wat je kan zeggen of doen, waardoor ze zullen overwegen om jouw kant van het verhaal te zien. Jouw mening is van geen belang, omdat je bij voorbaat al schuldig bent in hun gedachten.

7. Ga niet in op schuldgevoelens

Narcistische mensen zullen alles aangrijpen wat hen de mogelijkheid geeft om de schuld te verschuiven. Alles wat je doet of zegt, zal tegen je gebruikt worden. Narcisten hebben de neiging om oude koeien uit de sloot te halen en zij zullen niet aarzelen om een eindeloze waslijst van klachten uit het verleden tegen je te gebruiken.

8. Laat je niet klonen

Vermijd dat de narcistische persoon je verandert in een kloon van hem- of haarzelf. Als je niet voorzichtig bent, dan zie je het narcistische gedrag terug in je eigen gedrag, zelfs als je dat wilt voorkomen. Verschuif dit beeld van jezelf volledig door te begrijpen dat dit gewoon de manier is waarop je wordt beïnvloed.

9. Wees de wijste

Tot het voorbij is, is het jouw taak om de wijste te zijn. Zo voorkom je dat je nog meer beschadigd wordt. Als de narcistische persoon je ouder of je baas is, dan kan stilte de beste methode zijn. Wil je iets van deze persoon gedaan krijgen, dan is complimenteren en meegaand zijn een andere optie. Je hebt nog twee andere opties; het contact met de narcistische personen te minimaliseren óf het volledig te verbreken.

10. Bescherm je eigenwaarde

Als je geregeld met iemand te maken hebt die je probeert te ‘framen’ als de bron van alle kwaad, dan moet je actieve stappen ondernemen om een positief zelfbeeld te behouden. Herinner jezelf eraan dat narcistische personen vaak pathologische leugenaars zijn. Ze zullen in een of andere tirade dus niet per se de waarheid vertellen. Doe jezelf een plezier en neem ze niet te serieus. Dit is veel makkelijker gezegd dan gedaan. Van tijd tot tijd wil je nog steeds reageren, maar naarmate de tijd vordert, zal het je beter lukken je gevoelens te reguleren. Als het helpt, bedenk dan dat je woede eigenlijk een kostbaar geschenk is. Zie het als waarschuwing om bij deze narcistische persoon uit de buurt te blijven.

11. Weet wanneer het tijd is om het contact te verbreken

Begrijp dat deze persoon je leven onmogelijk moeilijk kan maken. Of het nu een vriend, een baas, partner of zelfs een ouder is, er zal waarschijnlijk een tijd komen waarop het nodig is jezelf terug te trekken uit de relatie. Uiteindelijk is handhaving van een goed contact met een narcistische persoon vaak onmogelijk. Als je niet direct fysiek kunt vertrekken, maak dan een mentale switch door er geen energie meer in te stoppen. Je hebt dan al een belangrijk deel van de relatie verbroken. Het enige wat je dan nog hoeft te doen, is afwachten tot de fysieke werkelijkheid een feit is.

Wil je zelf ervaren hoe je narcisme in je leven kunt herkennen, hanteren en er van kunt herstellen? Kom dan zondag 18 maart 2018, naar de workshop Voorbij het narcisme in Amersfoort. Lees hier meer over de workshop Voorbij het narcisme.


Voorbij het narcisme – Mjon van Oers

In dit boek laat Mjon van Oers zien hoe narcisme invloed kan hebben op alle facetten van het leven én wat je kunt doen om jezelf te beschermen.

Bestel veilig en betrouwbaar via onze online verkooppartner Boekenwereld.com.


25 comments

Avatar
Marieke 8 maart 2018 - 09:04

Wat als de narcist een vriend of vriendin is waar je ondanks alle moeilijkheden ook ontzettend veel van houdt? Als iedereen geadviseerd wordt om een relatie in welke vorm dan ook met een narcist uit zelfbescherming te verbreken of voorkomen, wie blijft er dan over? Blijft de narcist alleen?

Reply
Mjon van Oers
Mjon van Oers 8 maart 2018 - 10:39

Beste Marieke,

Een vriendschap of relatie met een narcist is meestal eenzijdig. Narcisten staan er dan ook om bekend dat ze vaak een reeks mislukte relaties en geen echte vriendschappen hebben. Zodra ze geen aandacht meer ktijgen van je krijgen, zoeken ze iemand anders en herhalen ze het patroon van misbruik. Je kunt prima met een narcist omgaan wanneer je jezelf voor 100% kunt wegcijferen. Wie verdient zo’n opoffering? Wie er overblijft is uiteindelijk alleen diegene die het misbruik toelaat.

Reply
Avatar
José 11 maart 2018 - 08:45

Wat kan ik doen om mijn vier jarige dochter te beschermen tegen haar narcistische vader. Zelf kon ik destijds (uiteindelijk) mijn relatie met hem verbreken, maar bleek zwanger te zijn. Hij heeft recht op een omgangsregeling. Ik kan mijn dochter dus niet bij hem vandaan houden.

Reply
Avatar
Grada 11 maart 2018 - 11:59

en wat te doen als je kind net zo narcistisch is als je ex?

Reply
Avatar
G. 15 maart 2018 - 20:10

Het is geen wonder, het kan dat je kind zelf narcist is en dan kan je er niet voor gaan weglopen.

Reply
Avatar
Bezorgde moeder 11 maart 2018 - 13:19

Mijn zoon is van de week wederom teleurgesteld. Hij werd ‘ontboden’ bij zijn vader en weer kwam er een hoop dat hij als kind aandacht zou krijgen. Gezien zou worden.
Helaas.
Iedere keer als het om geld gaat, wil hij hem ‘even zien’
We hebben nu een pro deo die de geldzaken behandeld. De psycholoog helpt hem in verband met het geweld.
Maar de wond om geen erkenning te krijgen van je eigen vader terwijl hij er wel is, hoe kan ik hem hier in steunen?
Een bezorgde moeder.

Reply
Avatar
Anoniem 19 mei 2019 - 21:06

Hi, een oud bericht en misschien al opgelost, maar wat ik wel kan is mijn ervaring delen. Als kind van een narcist vind ik het nog steeds heel moeilijk om het narcistische karakter van mijn ouder te erkennen. De steun waar ik het veel aan heb is de steun van mensen die op momenten dat er misbruik plaats vond hun woede showden door te zeggen dat ik het niet verdiende zo behandeld te worden. Of hun emotie/frustratie toonden dat het hun pijn deed dat er zo met mij werd omgegaan. Uiteraard wel op momenten dat er ruimte voor was, en nadat ze me troost hadden geboden.

Woede richting mijn ouders werkte overigens averechts, die verdedigde ik liever. Maar door hun reacties op de situatie te zien leerde ik dat ik ook een beetje waard was, dat het niet ‘normaal’ was en kon ik sterker worden en leren grenzen te stellen.

Verder, zelf het goede voorbeeld geven. Alsin: een mooie mix tussen grenzen stellen en empathie tonen.
Het lijkt me super lastig als je je kind wilt beschermen om niet te overcompenseren of te pleasen, allicht dat je hier geen last van hebt, maar zowel, dat helpt niet voor het kind. Het kind is het meest gebaat bij echte relaties, dus gewoon met grenzen en duidelijkheid.
Dus het liefst gewoon zo blijven zoals je zou zijn als het niet gebeurd was. Het onvoorspelbare in een narcist maakt het zo moeilijk om een relatie op te bouwen en vertrouwen te houden in jezelf en ook in de rest van de wereld. Je kunt het nooit goed doen, maar wilt wel zo graag dat het goed is, oa daardoor, ben ik iig, lang zoekende geweest naar mijn eigen identiteit. Mensen die consequent blijven in hun gedrag helpen een eigen identiteit te vinden.

En als je kind weer een teleurstelling heeft gehad, proberen zichtbaar te maken wat er is gebeurd. Maar dit is een hele lastige omdat je allicht kritiek gaat hebben op de ouder, en dat is net wat je (lees: ik) niet wil zien in je ouders, noch in mijn narcistische partner die later volgde.

Owjah en tot slot, als kind van een narcist neem je allicht dingen over. Als je dit signaleer kun je je kind helpen door uit te leggen wat haar/zijn gedrag te weeg brengt bij anderen, dat ziet een narcist immers niet, alleen de afwijzing die volgt, wat het patroon in stand houdt. Dan ondersteun je je kind maximaal om zijn eigen leven goed op te bouwen, en dat is waar hij of zij het beste in kan groeien.

Succes en sterkte!

Reply
Avatar
Nancy 11 maart 2018 - 14:54

Mijn ervaring is dat je best goed bevriend kunt zijn met een narcist zonder je volledig weg te cijferen. Door de regels toe te passen die niet van toepassing zijn bij ‘normale’ relaties, zoals hierboven goed beschreven, kan het best. Zolang je die regels van het spel maar zo consequent mogelijk blijft toepassen kun je jezelf prima beschermen en kan een narcist heel aangenaam gezelschap zijn. Een relatie met een narcist vind ik echter nog iets heel anders, in zo’n relatie kan je nooit echt helemaal jezelf zijn en kan je denk ik wel spreken van zelfopoffering, en idd daar kies je toch niet voor.

Reply
Avatar
Esther 12 maart 2018 - 12:17

Dank je wel voor dit verhelderende stuk. Ik ben 50 en dankzij deze woorden is me na een hele, hele lange en zware “eigenlijk van alles weten en voelen, maar niet de vinger erop kunnen leggen”-periode duidelijk geworden wat het probleem in de relatie tussen mij en mijn moeder is. Wat een eyeopener. Ik weet nu eindelijk waar ik al die die tijd voor en tegen vecht. Ineens vallen zoveel puzzelstukjes op z’n plaats. Ik weet nu waar ik aan kan gaan werken en waar ik grenzen aan moet gaan stellen. Echt vanuit het diepste van mijn hart: DANK!!!!

Reply
Avatar
Marijke 13 maart 2018 - 12:48

Wat als de narcist je zoon is van wie je ondanks alles toch ontzettend veel houdt? Hij heeft veel last van stemmingswisselingen en geeft mij dan de schuld van alles wat er in zijn leven gebeurt en is gebeurd. Hij neemt totaal geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag.

Reply
Avatar
Jelle 14 maart 2018 - 20:22

Hallo .
Is het ook een narcistisch trekje als er een flinke discussie is geweest met grove woorden en een moment later als er geld nodig is, ineens een liefdevol gesprek plaatsvindt om centen los te krijgen. ? ( als deze nodig zijn )
Dit is niet wat zelden voorkomt maar bijna elke keer hetzij dezelfde dag of een paar dagen later waarin er geen conversatie heeft plaatsgevonden.
Vreemd genoeg is het dan net alsof er geen bonje is geweest en ook nog verwachten dat je meegaat in het gesprek wat dan gestart wordt . Echter wekt dat bij mij een hoge weerstand op waarbij ik niet meer zeg dan het nodige .

Reply
Avatar
lisa 15 maart 2018 - 15:32

Ik denk al mijn hele leven dat mijn moeder een narcist is. Vroeger als kind was ze erg negatief over mij terwijl ik mijzelf herinner als erg verlegen en stil. Vele jaren heeft ze mij afgekraakt over uiteenlopende dingen. De grote boodschap was eigenlijk dat ik niets was en ook niets kon. Ze stelt mij ook verantwoordelijk voor dingen die gebeurd zijn terwijl ik op dat moment nog maar een kleuter was. Ik heb later nog een dagboek van haar gevonden waarin ze schreef dat ze het prachtig vond als ik moest huilen. Of dat ze wel wist hoe ze me kon terugpakken met dingen. Ik was op moment dat ze dat schreef nog maar 10 jaar oud.

Het contact is jaren geleden verbroken. Nu probeert ze weer contact te zoeken. Van de ene kant erkent ze wel dat ze niet altijd een goede moeder voor me is geweest. Van de andere kant ontkent ze ook veel. Dan zegt ze dat het allemaal niet meer weet want het is al zo lang geleden. Of ze ontkent dingen terwijl ze dan na lange tijd toch toegeeft dat het toch wel klopt. Of ze zegt dat het vreemd is dat ik al die dingen nog weet en zij weet van niets. Ook blijft ze nu nog aangeven dat ik maar een heel vervelend kind was. Uiteindelijk is haar conclusie dan dat ik dringend hulp nodig heb en zij bedoelt het allemaal goed.

Ik zou zo graag een keer met iemand hierover willen hebben of ze nu inderdaad narcistische trekken heeft.

Reply
Avatar
Marloes 4 april 2018 - 16:45

Lisa, laat je alstjeblieft niets wijsmaken door je moeder. Ik herken jouw hele verhaal, mijn moeder is net zo. Ik heb 15 jaar geen contact met haar gehad. Ik heb het contact zelf destijds verbroken, want ik ging er aan onderdoor. Na 15 jaar belde ze me op of we het niet nog een keer konden proberen. Ik heb me toen over laten halen in de hoop dat ze misschien haar lesje wel geleerd had, maar helaas. Nu heb ik al weer de nodige jaren contact met haar, maar het gaat steeds weer verder bergafwaarts. Ik heb spijt dat ik haar weer in mijn leven heb toegelaten. De kans is groot dat ik binnenkort toch weer het contact met haar ga verbreken, want ik heb geen zin meer in haar valse spelletjes. Ik doorzie haar volledig, maar vind het vreselijk dat zij net doet alsof het allemaal aan mij ligt. Laatst zei ze dat ze niet snapte waarom ik altijd een probleem met haar maakte, met mijn broer had ze nooit die problemen. Ik heb haar gezegd dat ik niet mijn broer ben en dat ik het niet van haar hoef te pikken hoe ze mij behandeld. Ik ben gelukkig door een assertiviteitstraining van jaren geleden steviger in mijn schoenen komen te staan, want ik liet teveel over me heen lopen. Maar zij denkt nu dat ze datzelfde gedrag van haar gewoon weer kan voortzetten. Ik heb echt oprecht spijt dat ik haar weer in mijn leven heb toegelaten. Denk goed na, voor je er weer aan begint, want zoals hierboven al in het stuk staat, zij verandert niet, want zij vind dat ze niks fout doet.

Reply
Avatar
Misty 29 maart 2018 - 15:02

Ik ben de moeder van een zoon en een dochter. Recentelijk is mijn moeder overleden en mijn zoon zou vanuit de andere kant van het land naar mij toe komen, me oppikken en samen verder gaan. Uiteraard met zijn partner erbij. Ik voelde al aankomen dat e niet zouden komen. Zij weigerde luidkeels haar zoontje door haar moeder naar school te laten brengen, waardoor ze “nauwelijks tijd hadden op tijd te komen”..Mijn neef belde ze om te vragen of ze met hem mee wilden rijden. Dat sloegen ze af. Op het laatste moment belden ze ; auto-pech. ‘s Middags zou ik hem bellen en verslag doen. Hij was overstuur en toen ik vroeg wat er nog mer speelde zei hij dat ze moeilijkheden hadden. Zij had moeite met zijn gedrag. Wat zij 5 jaar niet alleen prima vond, maar ook deelde. Toen zei hi dat ze opnieuw boos op hem was ; hij had haar nl niet geroepen toen ik hem belde. Ze flipte volkomen, begon te schreeuwen.. Ik heb hem nog aangeboden een weekje hier te komen, om even bij te komen, maar.. Twee dagen later kreeg ik er nachtmerries over en heb vol boosheid naar haar gereageerd. Al jaren kunnen mijn dochter en ik hem niet meer gewoon spreken, zonder dat zij aanwezig is. Met skype, telefoon, what ever, altijd zit zij erbij. En altijd betrekt ze postings op FB op haarzelf en is dat een reden tot ruzie. Allemaal onder het mom : “onzekerheid”.. Ze is onzeker over zichzelf, zoekt daarom altijd overal wat achter, etc. Ik heb haar toegebeten dat ze dan hulp moest zoeken, helemaal als ze beseft dat ze daardoor gedrag vertoond naar mijn zoon dat ze niet wil. Enfijn, nu moest mijn zoon kiezen tussen haar en mij. Hij kan geen kant uit, dus koos uiteraard voor haar. Dat begrijp ik. Hij kan immers niets, kan nergens naar toe, etc. Ze wonen sinds kort samen. Nooit een woordje van erkenning voor wat hij voor haar heeft gedaan, laat staan erkentelijkheid.

Ik besef ineens hoe geïsoleerd hij is, totaal op haar gericht. Hoe hij gemanipuleerd wordt en gekneed. Maar nog steeds is het niet goed. Enfijn, ze wist zelfs de crematie van een oud vrouwtje zo e draaien dat het allemaal weer om haar draait. Belt mijn dochter om de boel dermate te “sussen” dat het er op neer komt dat ik gek ben en haar geschreeuw nog wel mee viel, etc. Ik denk dat een gezond mens me later zou hebben gebeld en de excuses aangeboden voor het feit dat ik een dergelijke uitbarsting heb moeten meemaken, richting mijn zoon. Maar nee.. Volkomen stilte en vervolgens slachtoffer gedrag. Voor mijn zoon staat de deur open, maar ik weiger om hier, 250 km uit hun buurt, op eieren te lopen om te voorkomen dat hij ruzie krijgt met haar.. Dus het contact is nu verbroken. Uiteraard ben ik de schuldige. 😉

Reply
Avatar
ria grootjans grootjans 25 november 2018 - 13:24

Narcisme is heel moeilijk en de narcist zelf veroorzaakt zoveel schade dat je echt sterk in je schoenen moet staan om dit te overleven. Om het negatieve om te zetten naar het positieve. Het is niet alleen de partner die beschadigd wordt maar ook ouders, grootouders, kinderen , vrienden en noem maar op. Het herstel is bijna niet mogelijk, de littekens blijven bestaan. Het is een dagelijks gevecht en zelfs na de scheiding blijft het op eieren lopen, zeker als er een co-ouderschap is afgesproken voor de kinderen.

Reply
Avatar
C 24 maart 2019 - 21:51

Alcohol gebruik en narcisme?? Versterkt dat de narcistische trekken?? Als n narcist zijn zin niet krijgt worden de narcistische trekken erger??

Reply
Avatar
Hanneke 21 juli 2019 - 06:32

Niet alle streken die met ons uitgehaald worden komen van een narcist. Dat onderscheid wil ik wel heel duidelijk voor mijzelf maken. En ik heb ook zo mijn “streken”. Ook ik maak mijn slachtoffers.
Juist als slachtoffer van een narcistische moeder wil ik dàt in het oog houden. Ik erken mijn zware trauma’s. Ben nu 70 en leef dagelijks met de gevolgen. Soms meer overleven. Alle trucs van een narcistische moeder zijn gruwelijk. Bij mij letterlijk vanaf dag één. Of eerder. Ze misvormen je toch. Het ergste is waarschijnlijk nog geweest dat het niet gezien, niet begrepen werd. Ik was het lastige kind.
En ja, dan later wéér terechtkomen bij een narcistische partner die heel precies je kwetsbaarheid kent en misbruikt.
Deze week heb ik ontdekt dat mijn “moeder” begin juni is overleden. Ik heb enige jaren geleden het contact definitief verbroken. Verhuisd naar een geheim adres (niet op te vragen bij gemeentes of zo). Onvindbaar voor mijn broer en haar “vrienden”. Leuk zoiets? Nee, pijnlijk. Ieder kind wil leven in een gewoon gezin, de ouders kunnen vertrouwen. Maar het is wel een juiste stap geweest. Er is geen spijt dat ik niet bij haar was het laatste stuk van haar leven. Maar leuk, fijn is anders.

Reply
Avatar
Sander 24 juli 2019 - 00:25

Bijzonder interessante lees. Ik herken veel hiervan in mijn relatie. Gaslichting is helaas ook een prominent onderdeel van haar (mis) handelingen.

We gaan intussen al 16 jaar door in relatie met elkaar en heb al jaren door dat er iets goed mis is in onze relatie. We waren erg jong in de start van onze relatie. Naar mijn inziens is de narcisme bij haar door de jaren heen sterker geworden, tot een punt dat ik wanhopig ben geworden.
De uiteindelijke conclusie dat ik te maken heb met een bijzonder geslepen narcist heeft extreem lang geduurd. Ik kwam steeds weer uit op zelf beschuldigingen en twijfels, zoals een narcist dat graag ziet. Maar niet langer!

Sinds november 2018 hebben we een wolk van een dochter die ik graag zo gelukkig mogelijk op zie groeien. Zelf uit een moeilijke thuis situatie komende met gescheiden en hertrouwde ouders, sta ik rotsvast in mijn idealen niet de vicieuze cirkel door te zetten.

Gelukkig ben ik bewust van onze situatie en zie ik veel handvaten en mogelijkheden tot meer bewustzijn omtrent dit emotioneel uitputtend probleem.

Bedankt voor de inzichten over hoe om te gaan met een narcist. Ik zal ze toepassen in de hoop niet te maken te hebben met een te extreem geval.

Reply
Avatar
René Verheij 30 augustus 2019 - 19:45

Het klonen door teveel te lang vasthouden herken ik en dat kon ik niet dus kwijnde weg afgezonderd er geen aandacht meer aan te geven hopende dat het zou stoppen en omkeren toch steeds liefdevol te zijn om vervolgens altijd gefrustreerd afgewezen of gekleineerd te worden .
Geprobeerd via haar ouders iets tot verandering te laten komen deze hebben een gigantische blinde vlek weet ik nu
Dus werd ik verlaten en financieel bestolen,tijdelijk dakloos en er openbaarde zich een verborgen agenda van al jaren voorbereiding in zichzelf veilig stellen gelukkig won ik voor me kinderen .
Mijn verhaal is filmwaardig en ik kan het nog steeds niet geloven , het ontneemt al je kracht je hebt letterlijk levenslang en dat besef plus alle kracht en idealen die je dacht te delen en erin stak zijn voor niks geweest net zoals je goede herinneringen dat frustreert niet alleen het maakt me bang voor mezelf soms dit verdient echt niemand.

Voelt het niet goed resoluut zijn en weg dat is eerlijk en oprecht zonder dat je je schuldig hoeft te voelen van door sukkelen ga je kapot.

Reply
Avatar
Claudia 16 november 2019 - 21:05

O mij God.. wat een herkenning in de geschreven punten. Ik had vanmiddag weer eens een aanvaring met mijn narsitsche oudste zus, durf ik nu wel te zeggen. Het klopt idd allemaal wat er staat, alles wat zij te kort komt krijg ik de schuld van.. mijn mond valt dan altijd letterlijk open en mijn ogen ziet de valse heks weer te voorschijn komen. Krijg op dat moment als ik weer uitgescholden en gekleineerd word een soort van blokkade in mijn hoofd. Ik krijg idd van alles de schuld, en dat ik de enige ben met wie zij dit heeft. Mijn andere zus heeft zich allang voor haar afgesloten. Waarom blijf ik haar kansen geven!! ?
Zij is mijn zus en ik hou ook van haar, waarom?
Mijn vader is ook heel zijn leven een narsist en die gelooft al heel mijn leven alleen mijn zus, zij is zijn oogappel de eerst geborene. Mijn moeder is trouwens ook wel narcistisch maar in veel mindere maten. ( mijn ouders zijn leeuwen)
In deze familie heb ik mij altijd het 5de wiel aan de wagen gevoeld. Is nog steeds zo.. maar boeit mij niet echt meer. Het is zo als het is. Jaren lang ging ik eraan onderdoor .
Had zelfs narcistische schoonouders en schoonzus, wat waren die gemeen. De verhalen zijn te lang. Ben jaren ziek geweest, uitgeput van het verzetten omdat het gewoon in mijn ogen niet rechtvaardig is/was. Hoe moeilijk kan je het hebben.
Regelmatig voel ik me heel zielig/verdrietig en dan kan ik mijn tranen niet bedwingen, dan moet ik keihard huilen tot dat ik geen lucht meer krijg. Maar kom er ook weer sterk uit. Ergens wist ik wel dat ik niet gek ben. Eigen geloof en eigen waarden.
Zal mijzelf niet meer verliezen.

M.v.g. Claudia

Reply
Avatar
Peter 3 januari 2020 - 09:32

Ik heb een twee jaar oudere broer van 60. Ik heb er altijd vrij goed mee kunnen opschieten tot op bepaalde hoogte. Ik heb er sinds het overlijden van onze moeder 5 maanden geleden mee gebroken uit zelfbehoud. Het doet mij nog steeds enorm pijn dat ik dit heb moeten doen. Ik zit met veel twijfels en schuldgevoelens temeer omdat mijn moeder nog tegen mij zei voor ze stierf “zorg goed voor uw broer” Had ik eerder geweten dat het een narcist was had ik het misschien anders aangepakt? Als ik daar nog genoeg energie voor zou gehad hebben. Ik voel nog alle dagen verdriet en pijn. Heel graag zou ik hem willen helpen, anders zal hij een heel eenzaam leven krijgen. misschien moet ik dit laatste maar uit mijn hoofd zetten en de tijd de wonden laten helen.

Reply
Avatar
nele 15 januari 2020 - 11:47

Liefste Mjon, dank voor al je inzichten en adviezen! zelf ben ik uit de valkuil van 35 jaar narcistisch misbruik (vader én partner) geraakt, en krijg na jaren eindelijk een beetje mijn eigenwaarde terug.
maar hoe kan ik mijn kinderen, 10-14jaar, helpen en ondersteunen die de helft van de tijd bij hun narc vader zijn?
ik had de keuze om eruit te stappen, mijn kinderen niet… hoe kan ik hen beschermen tegen dit sluipend misbruik?
zij zijn natuurlijk heel loyaal, en wachtend op liefde,… dat nooit zal komen! Ik kijk lijdend toe hoe mijn kinderen klein worden gehouden, lijdend zie ik wat er mezelf werd aangedaan en hoe dit me kapot maakte…

Reply
Avatar
Marlie 23 februari 2020 - 19:18

Beste Mjon, met het lezen van je laatste boek “voorbij het narcisme” kwam er veel in me naar boven.
Ik had een narcistische ex die alle kenmerken droeg die beschreven zijn, hij beïnvloedde de kinderen, ondermijnde de opvoeding, de kinderen deden bij mij hun beklag over hun vader. Ik liet ze vertellen maar kon me moeilijk met de band tussen hen en hun vader bemoeien zonder erop aangekeken te worden. Toen ze ouder waren en toch liefde van hun vader wilden, heeft hij ze zodanig beïnvloed dat ze uiteindelijk eenzelfde gedrag vertoonden als hij.
Later heb ik vaker dan eens in een vriendschap gezeten waarbij de ander narcist was. Ze pakten me in met mooie woorden en beloften en gingen me daarna misbruiken. (ik was te goed van vertrouwen helaas) Natuurlijk maakte ik een eind aan de vriendschap zodra me dit duidelijk werd.
Er is veel gedaagd, maar toch weet ik soms niet wanneer er een narcist achter het masker tevoorschijn komt. Zou zo graag veel eerder de kenmerken zien zodat ik mezelf op tijd kan beschermen. Hopelijk leer ik dit door er veel over te lezen. Bedankt voor je interessante artikelen hierover. Groetjes, Marlie

Reply
Avatar
Sanne 25 mei 2020 - 20:56

Ik ben student en heb een huisgenootje waar wij (de andere studenten en ik) een klein meningsverschil mee hadden. Toen we met haar wilden bellen om te overleggen over het meningsverschil vertelde ze uitgebreid waarom zij het zo vervelend had, maar toen wij onze mening wilden geven (op een begripvolle manier) hing ze meteen de telefoon op en wilde ze dus niet luisteren. Het ging om iets heel kleins, maar ze ging meteen in de slachtofferrol en gaf ons de schuld van het feit dat ze zich zo rot voelde. Ik wilde op een volwassen manier met haar overleggen en ging er vanuit dat we er dan wel weer uit zouden komen, maar nu heeft ze besloten weg te gaan uit ons huis. Toen ze vanmiddag afscheid van ons nam gaf ze nog een sneer na door te zeggen dat ze hoopte dat wij het maar rot zouden krijgen in huis, omdat wij haar volgens haar natuurlijk ontzettend naar hadden behandelt. Wij hebben al een keer eerder zo’n ervaring met haar gehad en nog nooit eerder heb ik haar zelf de verantwoordelijkheid zien nemen voor haar gevoelens en nooit eerder heb ik haar zien reflecteren op zichzelf of sorry horen zeggen. Nu ik de bovenstaande punten lees vraag ik me heel erg af of zij misschien ook een narcistische persoonlijkheid heeft.
Ergens vind ik het ook wel zielig voor haar, omdat ze er misschien niks aan kan doen dat ze zo is.

Reply
Avatar
Yvonne 16 juni 2020 - 14:17

Ik ben een vrouw van 52 jaar. Mijn moeder is 2 jaar geleden overleden. Mijn vader bemoeit
zich al jaren met mijn leven. En wrijft het altijd bij mij in wat ik en mijn man fout doen.
Nu begint hij mij steeds meer de schuld te geven over dingen die in het verleden zijn gebeurd.
Mijn broer overleed op zijn 11 e daarna kreeg hij relatie problemen met mijn moeder en is een
verhouding begonnen waar mijn moeder tegen mij over gezwegen heeft. Toen ik 26 jaar was kreeg
ik een depressie en psychose. Hij zou gaan scheiden maar doordat ik opgenomen werd ging hij toch
verder met mijn moeder. volgens hem kwam dat door mij. Mijn zus doet nu zijn huishouden en daarmee
geeft hij mij ook een sneer omdat hij niet hebben kan dat ik het niet doe. Nooit compliment. Hij klaagt
alleen maar.

Reply

Leave a Comment