Home Geen categorie Ik mis mij

Ik mis mij

Door redacteur
Stil en alleen voel ik mij,

Een stille kracht. Angst, verdriet en wanhoop zijn voorbij. Een klein lichtje wordt groot. Het verzacht,  tranen vloeien van blijdschap, wie had dit ooit gedacht. Een engel op mijn pad en engelen om mij heen zullen er zijn ik ben niet alleen. Ik ben dankbaar en zal dat altijd zijn, want het leven wat gegeven is, is liefde zonder pijn.   pink_heart_0515-1001-1515-4355_SMU.jpg                    msn-heart-symbol-300x300.jpg                       pink-heart-clipart-36.jpg Het bovenstaande gedichtje schreef ik in een periode op een moment dat ik heel erg bewust was van MIJzelf, zonder invloeden van buitenaf, ik was IK. Ik kon in de spiegel in mijn ogen kijken en wonder boven wonder herkende ik mijzelf. Bewust zijn van jezelf is een moeilijke opgave. Ik durf te zeggen dat 80% van de menselijke bevolking niet weet wie hij of zij echt is.  Dat kun je de mensheid niet kwalijk nemen. We zijn immers geboren in een wereld waarin jezelf zijn een van de grootste opgaves is. Als klein kind word je al ingeprent wat wel en niet mag, wat goed en wat slecht is. Op school verwachten ze van je dat je braaf in je schoolbank luistert naar wat er gezegd wordt, en jij je opdrachten netjes afmaakt. Want als je niet goed oplet op school en jij je diploma niet haalt, dan komt er later niets van je terecht. En daar hebben we de eerste last op de schouders. Bewust of onbewust is het kind ingeprent dat wanneer je een diploma niet haalt er niets van je terechtkomt, met andere woorden ben je niet goed genoeg. Dat kan al een enorme aanslag op het zelfvertrouwen geven en zou het kunnen dat het kind het zijn leven lang met zich mee draagt,  zonder te weten dat misschien wel de bron van die verlegenheid, angst om te falen, of zelfs een milde dwangneurose, dat goed bedoelde advies is. Het contact met jezelf wordt je aan alle kanten ontnomen omdat het goed voelt te doen wat anderen je zeggen, adviseren of vinden – het geeft je zekerheid en het stelt je gerust. Ook worden we gevormd door wat de maatschappij van ons verwacht. Onze drijfveer is naar werk toe werken en je werk proberen te behouden, dus de focus ligt op overleven en niet op bewust ons leven, leven. Natuurlijk is het zo dat in de tegenwoordige tijd je nu eenmaal dat papiertje nodig hebt wil je beetje een baan hebben die vol te houden is, maar genieten van het leven en het volste uit het leven halen gebeurt niet echt, terwijl dat eigenlijk de bedoeling is. Door de lijst met opdrachten die je vanaf kleins af aan mee krijgt nog net niet op een presenteer blaadje aangereikt, wordt het verstand gecreëerd, ook wel EGO genoemd. We moeten onze opdrachten voldoen anders mislukken we.  Daardoor verliezen we eigenlijk het luisteren naar ons innerlijke stemmetje, ook wel intuïtie of gevoel genoemd, en gaat het ego met ons op de loop. Wat IK wil bestaat dan niet meer, wat wordt er van me verwacht overheerst. We zijn namelijk constant bezig te bedenken hoe we ons geld gaan verdienen, hoe we het beste overkomen naar de buitenwereld. Ons uiterlijk is niet goed, en durven niet naar ons zelf in de spiegel te kijken. We zijn niet intelligent genoeg, die mooie auto zouden we nog zo graag willen en ga zo maar door. Het ego is nooit tevreden en bevredigd, het ego is hebzuchtig,  wil erkenning en is vernietigend. Geen wonder dat er zo veel ellende, ontevredenheid, hebzucht, wreedheid, angst en verdriet heerst. Doordat we als mens verantwoordelijk zijn voor het creëren van het verstand, zijn we ook verantwoordelijk voor onszelf om weer te herinneren wie we eigenlijk echt zijn. Het verstand is zo eigen geworden dat wij allemaal denken dat dat verstand wij zelf zijn. Graag wil ik met jullie op reis terug naar jezelf. Terug naar de bron, naar dat echte innerlijke stemmetje, terug naar je hart. Iedereen kent de uitspraak ‘niet naar je hoofd maar naar je hart luisteren’. Wanneer we allemaal terugkeren naar de grote bron van liefde binnen in ons, zal er genoeg liefde, tevredenheid, vertrouwen en geluk zijn. Wat ik wil adviseren is: probeer het verstand wat vol zit met angst zit los te laten en voel enkel wat je hart voelt, dan doet het verleden er niet meer toe – het hart voelt nu, niet gister en niet morgen. NU is het moment waarop je leeft, en maak het verstand wijs dat het moet vertrouwen… pink diamond.jpg” Kijk met de ogen van je hart en handel daarnaar. Het hart oordeelt en veroordeelt niet, het hart WEET en voelt waarheid. Enkel wanneer je het niet verbergt, zal het vuur aanwakkeren en je lichtje zal gaan schijnen, het overwint duisternis, het donker zal verdwijnen!” Vanuit mijn perspectief. Liefs, Carolien peace.jpg

1 comment

Avatar
Suzan Oostvogels 13 april 2013 - 09:42

Carolien, wat een mooi stuk zeg! Het heeft me geraakt..

Reply

Leave a Comment