Home Geen categorie Groene Woensdag: Onthaasten

Groene Woensdag: Onthaasten

Door Gwendolyn Frijns

Ik ben er een beetje allergisch voor, het woord ‘onthaasten’. En dat terwijl ik er soms enorm goed in ben. Misschien komt het omdat het mij confronteert met mijn zwakte om me toch op te laten jagen door de maatschappij, want elke keer als ik naar mijn werk reis lijkt het wel alsof ik als eerste over de finishlijn moet. Ik sta aan of uit, alles of niets, stilstaan of racen. Tijdens mijn jaren in evenementenwerk had ik dan ook maar 1 motto: hardgaan of doodgaan, oftewel hard werken of uitgeteld op bed liggen. Maar waarom eigenlijk? Ik zat afgelopen week voor het eerst in jaren rustig in de trein toen ik het mij ineens realiseerde.. Ik had mij niet gehaast. Ik zat daar notabene heel ontspannen een tijdschrift te lezen wat al 2 maanden geduldig op mij lag te wachten met het thema ‘onthaasten’. Hoewel ik helemaal niet van haasten hou en altijd de rij in de supermarkt kies op ‘leuk personeel’ en nooit op ‘zou dit de snelste zijn?’, gebeurt het me nog meerdere malen per dag dat ik gejaagd door het leven ga. Ik kan niet op mijn gemak naar de trein lopen, want ik heb altijd het idee dat ik hem ga missen. Met als gevolg dat ik dus 10 minuten sta te wachten terwijl ik mijn hartkloppingen wegadem. Ik had natuurlijk ook ontspannen kunnen lopen, van mijn uitzicht kunnen genieten en passanten kunnen begroeten, maar dat deed ik niet want ik had ongelooflijke haast alsof de tijd mij op de hielen zit! Stop de tijd. Terug naar mijn mijmerende moment in de trein met een tijdschrift op schoot, want daar vond ik een heerlijke gedachte in. Natuurlijk kunnen we boeken lezen, cursussen Mindfulness, yoga, meditatie doen, maar ik denk dat het belangrijk is om eerst iets heel grondig te beseffen: met haast win je geen tijd. Sterker nog, met haast glipt de tijd tussen de vingers door het gepieker, geren en frustreren over van alles. Timemanagement is leuk bedacht, maar misschien moeten we de agenda’s ook eens ademruimte voor impulsiviteit en ‘je weet maar nooit wat er op je pad komt’ geven, zodat we weer energie krijgen. Ik plan nooit teveel op een dag, omdat ik weet dat ik daar onrustig van in mijn hoofd raak. Ik wil de tijd nemen voor afspraken, vrienden, reizen, mijmeren en ‘je weet maar nooit’. En zo zat ik spontaan heel ontspannen een lange treinreis te maken. Geen gehaast, geen onrust. Gewoon zitten en genieten. Ik moest niets van mezelf en dus was het prima dat ik merkte dat ik op den duur lekker naar buiten wilde kijken en even niet wilde lezen. Het tijdschrift hoefde niet uit. Ik hoefde geen taak in mijn hoofd af te vinken. Ik hoefde niet ergens snel te zijn. En zelfs toen mijn vriendin 45 minuten na mijn aankomst pas tijd had om mij op te pikken en ik haar in de tussentijd niet eens te pakken kreeg, had ik mezelf met een wandeling door Rotterdam verwend omdat ik daar nu eenmaal zin in had. Geen haast hebben is elke keer weer een keuze, een patroon wat je doorbreekt. Het geeft niet alleen rust, maar ook veel energie voor hoe je dan ook jouw vrije tijd wilt spenderen. Weet je niet goed hoe? ‘Ik heb de tijd’ van Paul Looman¬†is als spiritueel boek van 2013 een enorme aanraden en hier te bestellen: http://www.ankh-hermes.nl/uitgelicht/paul-loomans-ik-heb-de-tijd.html

Leave a Comment