Home Bewustzijn Grenzen stellen

Grenzen stellen

Door Petra Pronk
over het hek

Grenzen stellen blijft onverwacht actueel. De afgelopen tijd heb ik allerlei kansen gekregen om ermee te oefenen. Geen overbodige luxe, want het gaat me nog steeds niet makkelijk af. Ondanks de overduidelijke noodzaak. Deze keer was het een beunhaas van een leverancier die een wanproduct had geleverd. 9 maanden geleden een dakkapel geplaatst die lekte, verschillende pogingen ondernomen om het euvel te verhelpen, allemaal mislukt. Inmiddels dacht de leverancier kennelijk dat hij er genoeg tijd en geld in heeft gestopt en weigerde hij hardnekkig om mijn verzoeken om contact te beantwoorden. Een typisch Radar-verhaal. En een typisch gevalletje van ‘grenzen stellen’.

Vriendelijk blijven

Ik stond zondermeer in mijn recht. Had alle reden om boos te worden, en toch bleef ik elke keer vriendelijk het antwoordapparaat inspreken en mailen. Of hij alsjeblieft…. Maar dat deed hij niet, en hij kwam ook niet opdagen op afspraken. Dus inmiddels was ik woedend. Hij was met zijn gebrek aan service en omgangsvormen ver over mijn grenzen heengegaan, en toch was de stap om te gaan dreigen met een advocaat heel erg groot. Zoiets doe je niet, zei het stemmetje in mijn achterhoofd.

De maat is vol

Maar op een gegeven moment na het zoveelste gebrek aan reactie op mijn berichten was de maat vol. Ik belde een advocaat, liet een echte aannemer komen om de schade op te nemen en offerte te vragen voor het repareren van de lekkage. En mailde de Dakkapellen Discounter om te melden dat de maat vol was. Binnen een half uur ging de telefoon. Na drie maanden Grote Stilte. Dat er sprake was van een akelig misverstand. Dat ze uiteraard graag langs wilden komen. En wel volgende week. En dat het deze keer echt verholpen zou worden.

Voor jezelf opkomen

Verbijsterd legde ik de telefoon neer. Zo makkelijk was het dus. Dit had ik maanden eerder moeten doen. Grenzen stellen. Voor mezelf opkomen. Dat had me een hoop tijd en ergernis gescheeld. Met dat inzicht nam ik afscheid van een heel hardnekkig stukje van mezelf dat altijd streefde naar harmonie tegen de klippen op. Als ik 1 goed voornemen heb voor de komende tijd: eerder een grens stellen, en die ook duidelijk communiceren. En nu maar afwachten of ze volgende week ook inderdaad op komen dagen. En het deze keer WEL echt oplossen. Maar in het kader van de goede voornemens weet ik 1 ding zeker: als dat niet het geval is, bel ik onmiddellijk weer de advocaat! Grenzen stellen. Het voelt wat ongemakkelijk, maar toch ook wel heel erg goed. Beeld: Photo by Michael Rosner-Hyman on Unsplash

8 comments

Avatar
yasmına 22 maart 2010 - 21:26

hallo,
het lıjkt wel of ıemand mıj heeft geobserveerd en dıt heeft gescchreven.elke zın denk ık: ya zo ben ık ook..ben getrouwd ın turkıje.hep veel problemen zoals samenwonen met schoonfamılıe…omdat ze met alles bemoeıen..zıj beslıssen voor mıj..en ık kan geeen nee zeggen.dat ıs voor mıj een drempel.zal nıet gauw mıjn menıg geven,omdat we totaal anders denken ık ben lıever stıl…al krıjg ık commenaar kom ık nıet op voor me zelf.zo was ık nıet toen ık nog nıet getrouwd was.ık weet nıet waarom ık zo ben geworden…zoals hıerboven staat..angst dat ze mıj onaardıg vınden, dan maar doen wat zıj zeggen,waar ık ontzettend depressıef van word..nou volg ık de stappenplan.en hep al ıets heel belangrıjks bereıkt.ze weten ın ıeder gevl dat ık depressıef ben geworden door mıjn passıeve houdıng tegen hun toe…

deze ınformatıe heeft er voor gezorgd dat ık nıet meer passıef wıl zıjn.elke keer lees ık dıt weer om mıjn moed te behouden…

heeel erg bedankt voor de tıps..

veel succes

Reply
Avatar
Rita Zeelenberg 9 april 2010 - 12:04

Ik zou iedereen willen aanmoedigen dit stappenplan eens te volgen …. volgens mij geldt: het doen overtuigt!

Reply
Avatar
Petra Pronk 10 april 2010 - 12:08

Applaus voor jou, Yasmina! Heel goed dat je eindelijk voor jezelf opkomt. Wat jij met je schoonfamilie hebt, heb ik met mijn eigen vader. Jouw verhaal geeft mij ook weer moed.
groet,
petra

Reply
Avatar
sevenforest 31 maart 2012 - 09:08

Het kan best nuttig zijn om een van je ouders een tijd niet meer te zien. alleen heeft dat niet veel te maken met het stellen van een grens. Het is meer een stopzetten van het jezelf continue verliezen in contact met je ouder.

Dat vermogen om jezelf te verliezen in contact met een ander zal daardoor niet zijn opgelost.

Die issues blijven op je pad komen, in de vorm van een baas, kennis, vriend, oom, tante, buurman, zelfs je eigen kind.

Dealen met die issues en ontdekken hoe je overeind kunt blijven staan in contact met die ander dat is de kern waar je aan moet werken.

een ouder blijft altijd een flinke impact op je hebben. Of je ze nu ziet of niet. Ze zijn de grootste leermeester als het gaat om te ontdekken wie jezelf bent.

Ik reageer vanuit de veronderstelling dat je je ouder helemaal niet meer wil zien Wat in mijn opinie op de lange termijn nooit goed uitpakt. Drastisch minder zien om los te komen van oude patronen, en en vrijgekomen energie te gebruiken om je eigen leven in te richten zoals jij dat wilt is meer een natuurlijke beweging.
Ik zeg altijd: Je mag gewoon je eigen feestje creëeren. En iedereen is welkom (ook je ouders) om te komen of niet.

Alleen Partycrashers worden er direct uit gezet.

Liefs.

B.

Reply
Avatar
DCR 6 mei 2012 - 16:29

Herkenbaar! Door het hebben van een gezin waarin ik dagelijks grenzen moet trekken (en soms laten vieren) en de zoektocht naar mezelf en hoe ik dat het beste kan vormgeven, heb ik uiteindelijk zelf ook een zekere grens getrokken. Het was een overwinning op mezelf, omdat ik normaal gesproken nóóit zoiets zou doen bij mensen die me zo dicht bij me staan. Maar ik heb vooral ontdekt dat trouw zijn aan mezelf mij de meeste kracht heeft gegeven, ondanks de twijfels in het begin of ik er wel goed aan had gedaan enzo. Ik hoop dat je uiteindelijk een manier vind om trots te zijn op jezelf, omdat je voor jezelf bent opgekomen, ongeacht wat het verloop is en zal zijn in de toekomst. Zolang je trouw blijft aan jezelf, maakt het niet uit welke (pijnlijke) stappen je neemt. Succes!

Reply
Avatar
Terry Rose 11 mei 2012 - 14:27

Het is zo belangrijk om jezelf lief te hebben. Als je van jezelf houdt, houd je ook van anderen. Doorgaans zoeken we liefde bij iemand anders, we hopen dat iemand anders ons die liefde gaat geven. Maar draai het eens om; begin met je zelf lief te hebben. Daardoor leer je liefde kennen en door in liefde met jezelf te leven zul je het automatisch aantrekken in de buitenwereld. Vaak hebben we het gevoel dat we niet van onszelf mogen houden, dat dat egoistisch is. Maar dat is niet zo.
http://www.foryou.nl/spiritualiteit-voor-jou/alles-is-liefde

Reply
Avatar
Jultsje 21 augustus 2014 - 11:35

Op een zinvolle manier grenzen stellen is een wederkerig proces.
http://www.opvoeden.biz

Reply
Avatar
Henriëtte v Gemert 10 oktober 2014 - 22:13

Heel goed.

Reply

Leave a Comment