Home Persoonlijke verhalen “Een bijna-doodervaring is een eenheidservaring”

“Een bijna-doodervaring is een eenheidservaring”

Door Tobias Reijngoud

Voor mijn boek Levenskracht & Levensvragen sprak ik met mensen die over meer levenservaring en levensjaren beschikken dan ik. Het ging om mensen zoals Jan Terlouw, prinses Irene, Lenny Kuhr en de biologische boer Asse Aukes. De centrale vraag in de gesprekken was: waar gaat het in het leven eigenlijk om?

De antwoorden op die vraag verschilden uiteraard nogal. Maar toen alle interviews achter de rug waren, bleek één gesprek een soort rode draad te vormen die alles met elkaar verbond. Dat was het gesprek met cardioloog Pim van Lommel, die jarenlang onderzoek deed naar bijna-doodervaringen en er een internationale bestseller over schreef: Eindeloos bewustzijn.

Eenheid en compassie

Van Lommel zei: “Een bijna-doodervaring is een eenheidservaring. Mensen die terugkomen na een bijna-doodervaring hebben het inzicht dat alles en iedereen verbonden is. Want alles bleek één, buiten tijd en ruimte om.”

“Die absolute verbinding is een overweldigende ervaring die hun leven en hun wereldbeeld volledig omdraait. Mensen die terugkomen hebben leren inzien dat het in het leven gaat om empathie, compassie en onvoorwaardelijk liefde. Die liefde geldt in eerste instantie voor henzelf. Het gaat om accepteren wie je bent, inclusief je eigen schaduwkanten. Maar de compassie geldt evengoed voor andere mensen, de natuur en de aarde. Al het andere – geld, status, een groot huis, een mooie auto, een aantrekkelijk en jong lichaam- blijkt niet van belang te zijn.”

Hier ben ik thuis

“Tijdens de bijna-doodervaring voelen mensen zich opgenomen in een alomvattende eenheid. Ze maken deel uit van een eenheidsbewustzijn. Ze worden opgenomen in een ruimte van licht waarvan ze weten: hier ben ik thuis, hier kom ik vandaan. Jonge moeders schamen zich achteraf vaak dat ze tijdens de bijna-doodervaring helemaal niet aan hun kinderen dachten, en zich alleen maar realiseerden dat ze wilden blijven waar ze op dat moment waren.”

Geen muziek maar stilte

Voor van Lommel betekenen de inzichten van de mensen met een bijna-doodervaring veel, vertelde hij. “Ik probeer er vorm aan te geven en er naar te leven. Bijvoorbeeld door veel stilte te creëren om me heen. Hier in ons huis is het daarom stil, we draaien nog maar zelden muziek. Ik probeer elke dag een uur in stilte in het bos te wandelen. Want juist daar in de natuur kun je de stilte ervaren. Daar is de verbinding met ‘het al’ soms tastbaar.”

Leven in verbinding

“Wij eten gezond en biologisch. Ook dat heeft te maken met streven naar een evenwichtige manier van leven en met een respectvolle omgang met de aarde. En in mijn relaties met mensen probeer ik – uiteraard met vallen en opstaan – vanuit verbinding en compassie te handelen. Want door de bijna-doodervaringen realiseer ik me dat dit essentieel is wanneer je wilt bijdragen aan het welzijn van mensen, van de samenleving, en van de aarde. Want het gaat in het leven sterk om de intenties waarmee je de dingen doet: het is belangrijk dat die goed zijn en voortkomen uit compassie.”

Boekentip van Inspirerend Leven:
Levenskracht & Levensvragen van Tobias Reijngoud

Waar gaat het om in het leven? Deze vraag hield Tobias Reijngoud bezig. In Levenskracht & Levensvragen gaat hij op zoek naar het antwoord. Binnenkort verschijnt het nieuwe boek van Tobias Reijngoud Levenskracht & Levensvragen: gesprekken met onder meer Jan Terlouw, prinses Irene, Herman Wijffels, Lenny Kuhr, Huub Oosterhuis, Awraham Soetendorp en Pim van Lommel.


 

1 comment

Avatar
P.R.V. 4 juni 2018 - 19:43

Jaren geleden heb ik een bijna-doodervaring gehad door en direct na, een zwaar ongeval. Daar maakte ik mee dat er puur licht en pure liefde dwars door mij heen ging, zo mooi en heerlijk, dat er niets op aarde is waar je dit mee kan vergelijken. Maar ik besefte toen alleen nog maar dat ik bij ‘het licht’ was geweest, en daar de onbegrensde en volmaakte liefde mocht ervaren. Buiten alle ellendige gevolgen van het ongeval om, was dit een zeer bijzondere en mooie ervaring.
Bijna zeven jaar later heb ik mij bekeerd en ging ik van af dat moment in eens veel meer begrijpen van mijn bijna-doodervaring. Het was niet zo maar het zuivere licht en de onbegrensde liefde die ik ervaren heb. Dit was het volmaakte licht en de volmaakte liefde van God.
De liefde en het licht die ik tijdens die bijna-doodervaring door mij heen zag en voelde gaan, is de volmaakte liefde waarmee God van ons houdt. Deze liefde was ook de liefde waarmee Jezus de zware weg voor ons ging, om zo de prijs te kunnen betalen waarmee Hij ons vrij koopt wanneer we ons tot Hem bekeren.
Nu weet ik echt waar ik toen geweest ben, daar waar God ons allemaal graag wil hebben aan het einde van ons aardse leven, in Zijn hemels Paradijs.
Ik mocht heel even proeven van het heerlijke, wat er voor ons binnen bereik ligt, als we ons hart aan Jezus geven. Als je echt aan het einde van je leven daar weer naar toe wil gaan, dan heb je nu Jezus nodig! Om het zo te zeggen, is die toegang alleen te krijgen als je nu Jezus aanneemt. Als het ware is de toegang gratis, maar alleen wel in de voorverkoop hier op aarde. Ik ben 1 van de mensen die het even mocht ervaren.
Vrijwillig je hart aan Jezus geven, is de grootste zegen die je als mens kan krijgen met alle het goede er op en er aan, inclusief de toegang tot het hemelse Paradijs.

Reply

Leave a Comment