Reacties op: Ben jij een geïncarneerde engel? Dit zijn de 6 kenmerken

Door: Daniël van der Keur

Daniël van der Keur — Mon, 14 Oct 2024 17:40:41 +0000

Ik heb meerdere totaal onverwachte ontmoetingen gehad met engelen. Twee daarvan waren heel bijzonder omdat de engelen precies op elkaar leken. De eerste keer was toen ik nog jong was een jaar of tien. Ik stond in gedachten ergens te wachten toen ik me bedacht dat ik nog wat in het winkelcentrum aan de overkant van de weg wat moest kopen. Net op het moment dat ik de weg over wilde steken greep iemand mij van achteren vast aan mijn jas. Amper 1 seconde later raasde de bus op amper 10 cm voor mijn neus langs. Ik was morsdood geweest als die man mij niet had vastgepakt.
Later in mijn leven op mijn 30ste was ik onderweg naar Singapore op mijn eigen motor. Na Europa ben ik met de ferry naar Israël gevaren en via Egypte, Jordanië, Syrië en Turkije naar Singapore gereden. Onderweg in de woestijn van Iran naar Pakistan was ik verdwaald geraakt en bijna zonder benzine komen te staan. De verkeerde kant oprijden zou een gewisse dood betekend hebben. Ik moest dus iemand hebben die mij de weg wees. En ineens alsof er iemand letterlijk uit de lucht was komen vallen stond er iemand naast mij die met zijn hand de juiste kant op wees. Toen ik weer om mij heen keek was die persoon verdwenen middenin de vlakke zandwoestijn. Hoe dan???
Ik heb ook waanzinnig goede beschermengeltjes want na een zwaar motorongeluk lag ik bewusteloos op straat toen ik plotseling wakker werd. Precies op dat moment wilden twee ambulancebroeders mij optillen en op de hoge verrijdbare brancard tillen. Ik kreunde dat ik pijn in mijn rug had en direct lieten ze mij los om een schepbrancard te pakken. Toen ik in het LUMC arriveerde zei de neurochirurg dat ik een instabiele wervelbreuk van L(endewervel)3 had en dat als die twee ambulancebroeders mij aan mijn schouders en onderbenen opgetild hadden ze mij een dwarslaesie hadden getild en ik voor de rest van mijn leven dus in een rolstoel had moeten doorbrengen. Hoeveel geluk kan een mens hebben??? Weer een jaar 15 later reed ik op mijn motor op de A44 waar iedere Leidse motorrijder altijd zijn motor even opentrekt tot 200+ km/u en dan de afrit bij Holiday Inn pakt. Dit keer stond er echter een flitsauto die ik te laat gezien had. Ik kneep met volle kracht in mijn voorrem maar omdat ik geen ABS had schoof ik met 180+ km/u onderuit en vloog op minder dan 30 cm, als een menselijke torpedo met mijn hoofd vooruit, langs de vangrail. Ik heb de vangrail niet geraakt want dan was ik hartstikke dood geweest! Ik kan nog steeds niet geloven dat ik niets heb geraakt, zoveel geluk kan toch niemand hebben.

Door: LoveGod

LoveGod — Sat, 09 Sep 2023 05:39:28 +0000

@anne…….als dat zo is, dan ben je het nog steeds.

Gedachten dat je dat niet mag zeggen, en gevoelens van angst en schaamte is het machtigste wapen wat er tegen je gebruikt kan worden, om je klein te houden.

Als je bent wat je denkt, dan weet je dat diep van binnen ook. Ga het leven en je vermogens zullen evenredig beter worden.

En onthoudt: sprekers van de waarheid krijgen nou eenmaal klappen, soms hard ook…..zelfs van je eigen bloed.
De waarheid doet pijn, letterlijk bij mensen die ‘vastzitten’. Hoe meer haat je krijgt, hoe gelukkiger je jezelf mag prijzen.

Als je het moeilijk hebt omdat je je onvoorwaardelijke liefde deelt is dat een hele grote daad, zeker als je je bewust hiervan wordt en gewoon lekker doorgaat je eigen dingetje te doen.

En wees wat liever voor jezelf in het proces, je bent echt dapper en sterk, die betere wereld komt er echt……..we zijn dr bijna.

Door: LoveGod

LoveGod — Sat, 09 Sep 2023 05:25:40 +0000

Als bewust geincarneerde engel moet ik toch iets tegenspreken.
Dualiteit heeft geen invloed, dat maakt de communicatie extra moeilijk omdat we geen werkelijk zelf hebben en daarom alleen de gevoelens van anderen waarnemen en als je dit nog niet vaak gedaan hebt dan ga je die gevoelens van anderen nemen als je eigen gevoelens, waardoor je inderdaad zou kunnen gaan denken dat dualiteit aan het werk is in je leven. Als je geincarneerd engel bent ken je geen angst en ook geen self blaming mechanismen…….merk je die wel, ga op zoek naar de bron…..wie heb je geholpen die zo denkt…..en als je het ziet laat je het automatisch los.

Om je te verplaatsen in je opdrachten heb je het vermogen om iemands gehele denkwijze te downloaden…..ga er niet mee stoeien want voor je het weet ben je tegen demonen aan het strijden die werkelijk geen invloed hebben op je kern.

Het is leuk als je moeilijke vraagstukken van de ander oplost en zo een kant en klare richting kan geven bij het sturen.
Maar het gevaar van denken dat het jouw gevoel is is altijd aanwezig, en dan kun je….zelfs als engel jezelf verliezen en dat is HEFTIG maar er staat dan ook weer een nieuw niveau van zijn tegenover, and remember…..goed en fout zijn slechts 2 woorden…..ook al gelden voor ons andere (zelfopgelegde) regels……je bent een perfect wezen in een perfect wordende wereld…..dat botst en is niet jouw verantwoordelijkheid.

Dat moest allemaal even gezegd worden, het denken dat dualiteit van toepassing is op jezelf is een recept voor een zwaar en moeizaam leven……remember? Its not about us….now enjoy playing.

Door: Blanche Van Poucke

Blanche Van Poucke — Sun, 21 Feb 2021 17:51:26 +0000

hallo kan het boek niet bestellen licht werkers ?lukt niet als ik er op klik grt

Door: Anne

Anne — Wed, 05 Aug 2020 18:35:53 +0000

Bedankt voor dit artikel. Hoewel niet álles aansluit bij hoe ik het voel, helpt het me een stapje verder in de richting van het zelf geloven. Zelfs hier, toch aardig anoniem, opschrijven voelt eng, wat, zelfs in mijn eigen hoofd vind ik het lastig te verwoorden en geloven. En waarom, precies wat jij schrijft, het gevoel dat als je gaat beweren dat je beelden/gevoelens hebt van dat je een engel bent (geweest) dat er dan aan vastkleeft dat je beweert dat je een soort heilige bent, en als ik mezelf daar al niet in kan vinden wat moet een ander dan wel niet denken??? Maar tegelijk, ja ook ik heb enkele bijzondere ervaringen waardoor ergens iets in mij toch het gevoel heeft. En jouw artikel laat me zien hoe dat kan, hoe je én engel én menselijk kunt zijn. Hoe ik die bijzondere beelden kan hebben, en me tegelijk bepaald niet heilig of spiritueler dan andere mensen voel, ik heb minstens zoveel last van allerlei menselijke gevoelens en valkuilen. Dus bedankt voor dat stukje meer acceptatie van mezelf, voor dat stukje gevoel dat het misschien toch wel kan, dat het helemaal niet zo belachelijk is. En vooral ook dat het samen kan bestaan. En ik realiseer me dat ik deze hele reactie heb geschreven zonder het daadwerkelijk te benoemen, dus: -diepe ademhaling- ik denk dat ik een engel ben geweest.