Tag: Judas

God wil genade, geen offeranden; en zelfkennis, geen brandoffers.

Bovenstaande is een uitspraak van Jezus in de ‘Agrapha: Jezus-woorden’ uit Het Grote Boek der Apokriefen door Jacob Slavenburg (redactie).
Ik vond deze uitspraak zo van toepassing op het christendom dat ik me afvroeg: waarom staat deze uitspraak niet in de ‘gewone’ bijbel? Dat geldt niet alleen voor deze uitspraak, maar ook voor andere uitspraken van Jezus en apokriefe boeken.

Een andere kijk op Judas

Misschien is het recent ontdekte Evangelie van Judas, ook opgenomen in de bundel, wel de grootste schok voor mensen die het boek van Jacob Slavenburg lezen. Judas, die altijd wordt afgeschilderd als de hebzuchtige verrader die na zijn daad wroeging kreeg en zich verhing, blijkt een ingewijde te zijn die zijn daad deed in opdracht van Jezus zelf.
Persoonlijk gaf het mij antwoord op een vraag waar ik van kinds af aan al mee worstelde. Volgens de christelijke leer was Jezus gekomen om zijn leer te verkondigen en daarna te lijden en te sterven voor ons. Hoe kon hij dan verraden worden, want het moest gebeuren; hij moest toch lijden en sterven. Als hij niet verraden was, hoe had hij dan kunnen lijden en sterven. Uit het Evangelie van Judas blijkt nu, dat Jezus de opdracht om hem te verraden alleen kon geven aan iemand die hij volkomen vertrouwde, waarbij beiden zich er kennelijk wel van bewust waren, wat de consequentie voor hen zou zijn. 

2 reacties Lees meer over God wil zelfkennis - lezersrecensie »