Tag: balans
Benjamin Zander, dirigent van het Boston Philarmonic, is een leider met een ongewone, inspirerende stijl van leidinggeven. Terwijl de traditionele dirigent het orkest in bedwang houdt met zijn stokje, laat Zander ze juist volkomen vrij. Zijn aanpak: geef jezelf een 10!
Wat doe je als je merkt dat je studenten niet het beste uit zichzelf halen omdat ze bang zijn om te experimenteren met hun stijl? Dat ze kiezen voor veiligheid, omdat ze niet het risico willen lopen een onvoldoende te krijgen? Dan geef je ze bij voorbaat allemaal een 10. Hoeven ze daar niet meer over na te denken, en kunnen ze hun creativiteit de vrije loop laten.
De kosmos, onze planeet, de jaargetijden, water, wind, vuur en aarde... alles in het universum is perfect in balans, of zelf in staat een verstoorde balans te herstellen. Nu wij mensen nog!
Dr. Wayne W. Dyer beschrijft in Leef in balans 9 stappen op weg naar een rijk, liefdevol en bevredigend leven, 9 manieren om je gewoontes in evenwicht te brengen met je verlangens.
Net wat voor mij nu ik (naast mijn baan) voor mezelf ga beginnen als haptotherapeut en mijn verlangens mijn kunnen ver te boven gaan. Ben benieuwd wat ik hieruit kan leren!
Klagen en anderen de schuld geven. Daar zijn wij in Nederland heel goed in. Het is altijd ’de baas’ of ’die irritante collega’. Maar niet volgens managementgoeroe Stephen Covey. Weg met de afschuifcultuur! Lees ‘De 7 eigenschappen van effectief leiderschap’.
Kenmerkend voor Stephen Covey is dat hij zijn theorie begint met een blik op paradigma's. Verandering begint in zijn optiek met het onder de loep nemen van je referentiekader, de manier waarop je de wereld bekijkt. Je basisovertuigingen zijn bepalend voor hoe je in de wereld staat, en zullen dus ook het vertrekpunt moeten zijn voor het werken aan verandering. De paradigma's vormen het fundament onder de 7 eigenschappen die bepalend zijn voor succes.
Lees meer over De 7 eigenschappen van Covey in vogelvlucht »
Balans creëren. Hoe doe je dat? De theorie is mij inmiddels wel duidelijk. Nu de praktijk nog. De eerste kans die ik krijg om de theorie in praktijk te brengen is als de NS het weer eens dramatisch af laat weten. Wat betekent het als ik mijn aansluiting mis door vertraging: stress of rustpunt?
De NS is een eindeloze bron van stress. Vertragingen om onbekende redenen, geen informatie, geen conducteur te zien als je er een nodig hebt. En jouw overstap waarvoor je door vertraging net een minuut te laat arriveert, vertrekt natuurlijk stipt op tijd… Kortom: een grote bron van ergernis en dus een punt waar veel wist te behalen valt als het gaat om het tackelen van stress en het creëren van rust in je hoofd.
Balans. Ik worstel er al een poosje mee. Het besef dat de balans tussen inspanning en ontspanning ontbreekt is er wel, maar daarmee is het nog niet opgelost. Hoe kom je van bewustzijn naar actie? Van weten naar doen?
Onlangs kreeg ik een 360 graden feedback: mensen uit de werkkring die hun mening geven over jou op allerlei fronten. Zelfkennis nooit weg. In grote lijnen wist ik de uitslag bij voorbaat: presteert bovengemiddeld maar heeft geen idee hoe ze moet ontspannen. What’ new? Daar leef ik al jaren mee. Maar omdat het nu zwart op wit stond werd het ineens iets waar ik iets mee moest.
Eigenlijk heeft niemand er last van als jij niet goed in balans bent, behalve jijzelf. En dan ook nog pas na een hele poos. Je kunt uitstekend functioneren als je een poosje te hard holt. Maar je kunt er donder op zeggen dat het op een gegeven moment misgaat. Dan breek je als een snaar die te strak gespannen is. Dus is het toch belangrijk om dat moment van breken te voorkomen.
Ik had het al eerder opgebiecht: vakantie vieren is een kunst die ik als onverbeterlijke workhoholic niet beheers. De gedachte aan een week geen e-mail was goed voor een vlaag van paniek. Redelijk confronterend en volkomen onacceptabel, dus daar moest iets aan gebeuren. Manmoedig besloot ik de laptop thuis te laten. Even een weekje e-vrij…
We lijden onder een informatiebombardement. Voortdurende bereikbaarheid of de behoefte daaraan schijnen ons leven te larderen met een hoop stress. Iets wat verzonnen was om het leven te veraangenamen is inmiddels veranderd in een bron van stress. De neiging om voortdurend je mail te checken doet een aanslag op ons concentratievermogen en is dodelijk voor het creatieve proces. Het klinkt allemaal behoorlijk ongezond, en helaas is het redelijk herkenbaar. Dus besloot ik de uitdaging aan te gaan en mezelf te bewijzen dat ik heus wel zonder kon. Laptop bleef thuis en werk ging niet mee. Nou ja, stiekem toch wel. Paar paginaatjes lees- en correctiewerk uitgedraaid mee in de tas. Voor als ik me verveelde…
Vakantie. Een dubbel gevoel. Hoewel ik er aan de ene kant heel erg naar verlang, even een weekje niks, zie ik er ook tegenop. Om precies dezelfde reden: even een weekje helemaal niks. Ontspannen, het is nog steeds moeilijk.
OK, even een kleine bekentenis: als ik alleen was zou ik gewoon thuisblijven. Gewoon doorwerken. Net doen of het geen vakantie was. Ik weet het, het is not done. En daarnaast is het buitengewoon onverstandig in het kader van ontspanning, uitrusten en balans. Ik weet het allemaal, en toch is dat wat ik stiekem het liefste zou doen. Lekker doorwerken. ’s Nachts slapen in mijn eigen lekkere bedje, in plaats van in een krakend afgeragd exemplaar. Gewoon ‘s avonds op mijn eigen comfortabele bank, in plaats van op een onduidelijk Ikea-exemplaar dat tien jaar geleden ook al niet lekker zat…
Kun je leven op verschillende niveaus? Of anders gezegd: kun je op verschillende niveaus verschillende dingen voelen? De vraag stellen is hem beantwoorden. Twee zielen in 1 borst. Heel vermoeiend. Ik hoop dat er op een dag eentje wint. Liefst de positieve van de twee.
Er zijn tijdens dat je je enorm verscheurd kunt voelen. Sterker nog, jezelf afvraagt of je niet stiekem een beetje schizofreen bent. Omdat je op het ene niveau voelt dat je goed bezig bent, aan het groeien bent en daarom positief en gelukkig in het leven staat. Terwijl je op een ander (dieper?) niveau een constante onderstroom hebt van geworstel, verdriet en eenzaamheid. Hoe kan het dat die twee geestesgesteldheden naast elkaar lijken te kunnen bestaan? Dat ze allebei even werkelijk zijn. Evenveel bestaansrecht hebben. Even zwaar lijken te wegen.
Al een paar jaar ben ik redelijk stevig bezig op het spirituele pad. De echte klassiekers gelezen, de grote modernen ook. En de theorie intussen aardig in praktijk gebracht. Je zou verwachten dat je dan ook redelijk goed in staat bent om tegenslagen op te vangen. Maar dat valt tegen. Wat gelijkmatigheid betreft wordt het beslist nog een beetje oefenen.
Soms plan je afspraken met dikke pech. Niet te voorzien. Op de heetste dag van het jaar heb ik afspraak in Belgie met Bisschop Bar voor een boek dat ik aan het schrijven ben over wijsheid van oude mensen. Leuke klus. Leuke bisschop. Ik had er dan ook veel zin in. Jammer dat het 3 uur rijden was, maar dat had ik er graag voor over…. Dacht ik toen ik de afspraak plande. Toen ik nog niet wist dat het 30-plus graden zou worden en een heleboel file. Flinke aanslag op je incasseringsvermogen.
De heenreis verliep naar verhouding nog redelijk voorspoedig. Met anderhalf uur vertraging rolde ik gebakken en gebraden door de hitte in een auto zonder airco het klooster in Chevetogne in. Waar een jonge broeder mij ijverig terugdirigeerde naar buiten ‘omdat de bisschop aan de lunch zat’.
Zojuist een prachtige Japanse film gezien: Megane. Het thema is iets dat mij al een poosje bezighoudt: de kunst van het ontspannen. Rust, trage beelden en een minimum aan conversatie. Een film over het talent om ‘hier’ te zijn.
De film gaat over een vrouw die belandt in een afgelegen hotel aan zee waar zij de enige gast is. Gereserveerd, stijf, formeel, niet in contact met haar lijf en volkomen op zichzelf is ze daar totaal niet op haar plaats. Ze wijst alle invitaties tot contact consequent af, ook al merkt ze dat ze zich daarmee buiten de gemeenschap plaatst. Ze verkiest aanvankelijk haar zelfgekozen eenzaamheid. Maar die is moeilijk vast te houden…
Inspiratie voor vandaag
Scheppen wij of vernietigen wij?
Leestip
Life safari
Prijs: € 14,50
In 'Life safari' vertelt John Strelecky op meeslepende wijze het verhaal van Jack, een jongeman die op zoek is naar geluk en de zin van...
Workshop Debbie Ford
Inschrijven voor de nieuwsbrief
Schijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang:
- Laatste blog artikelen
- Komende evenementen
- Nieuwste ontwikkelingen
Waarom aanmelden?
- Blijf op de hoogte van inspirerend nieuws
- Ontvang aanbiedingen
- Deel ervaringen met andere leden
Maak een profiel aanHeeft u al een profiel? Log hier in
Laura op Workshop Het Schaduw Effect van Debbie Ford
Hoi Calaos, Deze workshop is in het Engels, en wordt niet vertaald. Hartelijke...
wo 1 sep '10 om 16:14
calaos op Workshop Het Schaduw Effect van Debbie Ford
Is deze workshop in het Engels? wordt het ook vertaald? Beste groet, manuela
zo 29 aug '10 om 10:55
Tatjana op Zelfvoorzienend leven: een rijke manier van leven
Het is de vraag of bovenstaande blog in het leven blijft. Voor degene die toch...
vr 27 aug '10 om 8:55
willem op Van stress naar rustpunt
Beste petra. Ik wil je bedanken voor jouw stukjes. Het zijn de enigste die ik...
wo 25 aug '10 om 16:08
Tatjana op Zelfvoorzienend leven: een rijke manier van leven
Klopt uiteraard wel dat internet veel tijd opslokt die je buiten ook had kunnen...
di 24 aug '10 om 10:23