Werken en vertrouwen

Achteroverleunen of actie? Of anders gezegd: vertrouwen of toch maar op safe spelen? Dat was de afgelopen maanden het dilemma. Baan die op de tocht stond. Wat doe je dan? Werken EN vertrouwen!

Het was best lastig de afgelopen maanden. De wetenschap dat je jaarcontract afloopt. De onzekerheid of het verlengd wordt. Moet je gaan solliciteren of niet? In dit geval was het ratio versus gevoel. En die spraken elkaar nogal tegen. En voor wie de soap gevolgd heeft: ze mag blijven!

Als je niet meer piepjong bent, ben je vermoedelijk nog van de generatie die zich prettig voelt bij vaste banen en die niet heel goed om kan gaan met de onzekerheid van flexibele contracten of jaarcontracten. Ik had voor de 2e keer een jaarcontract bij het bedrijf waar ik met stip voor gekozen had. Heel bewust. En waar ik nog steeds met stip heel bewust wilde blijven werken omdat mijn hart er ligt.. Probleem was alleen dat het werk wat ik deed een beetje ‘op’ was. Dat stelde mij de afgelopen maanden voor een lastig dilemma.

Dilemma
Twee zielen die in 1 borst leefden. De ene zat op het spoor ‘veiligheid en overleven’. Die fluisterde mij voortdurend in: ga solliciteren! Stel dat ze je niet willen houden! Kies voor veiligheid! Wees verstandig! Je moet straks wel je hypotheek betalen – en anders moet je dat leuke huis uit!
De andere stem zei heel wat anders. De fluisterde: Wees trouw aan jezelf! Heb vertrouwen in het universum! Je hebt ooit heel bewust voor dit bedrijf gekozen en dit is de organisatie die je met hart en ziel bent toegedaan, dus ga je energie vooral niet versnipperen en je focus niet verstrooien door je op iets anders te concentreren wat je eigenlijk niet echt wilt.

Tweede stem
Eigenlijk wilde ik naar die tweede stem luisteren. Die zei wat ik tot in mijn tenen voelde. En bevestigde ook mijn angst dat als ik serieus bij voorbaat de vluchtroute zou kiezen, mijn energie niet meer sterk genoeg zou zijn om voor elkaar te boksen wat ik graag wilde, nl. blijven. Dus deed ik een beetje halfhartig. Ik keek wel naar andere banen, voor de zekerheid, maar zag niks waar ik echt warm voor liep. En dat was ook niet zo gek, want ik wist heel goed wat ik wilde, nl. blijven!

Pro-actief optreden
En uiteindelijk koos ik toch voor het vertrouwen en liet ik het erop aankomen tot een maand voordat mijn contract afliep. Intussen wel heel hard werkend om wegen te zoeken waarlangs ik mezelf nuttig zou kunnen maken voor de organisatie. Plannen opgezet, voorstellen gedaan, pro-actief opgetreden. God helpt hen die zichzelf helpen. Achterover leunen hoort niet beloond te worden. En ik denk: dankzij die mix van zelf doen wat je kunt en vertrouwen dat het universum jouw duidelijk uitgesproken wens heeft gehoord, kreeg ik vandaag groen licht: ik mag blijven!
Niet op de functie van mijn dromen, maar wel op eentje waarvan ik denk dat ik erin kan groeien qua enthousiasme en deskundigheid. Blij dat ik me niet heb laten verleiden door de veiligheid.