Wees eens wat minder perfect!

Perfectionisme is een belangrijke stressfactor. Volgens Ulrike Zöllner is perfectionisme het psychologische antwoord van de mens op de economische optimalisering. In de westerse samenleving streven we voortdurend naar maximalisering en economische voorspoed, terwijl we vaak voorbijgaan aan de persoonlijke of sociale gevolgen die onze race naar hogere resultaten met zich meebrengt.

Ben je ook een perfectionist? Hieronder volgen enkele tips om minder perfect te zijn.

Vooraf: erken dat je een perfectionist bent
Erken ten volle: ik ben een perfectionist. Ga daarover niet in discussie, probeer niet jezelf te rechtvaardigen of eronderuit te praten.Vaak is je probleem dat je geen problemen bij jezelf zoekt, maar wel bij anderen meent te ontdekken. Probeer desondanks je eigen gedrag te veranderen.

1. Word menselijker
Concreet betekent dit: een gemaakte fout openlijk toegeven, je ongelijk bekennen, vergissingen niet wegmoffelen, toegeven dat je ook niet alles weet, onzekerheden en angsten niet verdoezelen of verloochenen.

Jouw grootste kracht is dat je door argumenteren, beredeneren en rationaliseren toch nog een onverwachte wending aan een discussie weet te geven die je maakt tot wat je wilt zijn: tot slachtoffer, opnschuldige verdachte of omniskenbare winnaar. Probeer eens het volgende te zeggen en verder niets:

- Nou heb ik me toch vergist!
- Wat weet ik niet!
- Nou deed ik het verkeerd!
- Daar ben ik niet zeker van / Dat maakt me onzeker.
- Dat kost me moeite!
- Daar ben ik bang voor.

En wacht dan maar eens de reactie van je medemensen af. Je zult ervaren dat ze anders reageren: met begrip en hulpvaardigheid reageren, in plaats van met afstandelijkheid en afwijzing.

2. Let op je taalgebruik
Schrap alle woorden uit het totalitaire alles-of-niets-denken als: nooit, altijd, elke, allemaal, geen enkele. Het zijn allemaal eendimensionale recht-voor-zijn-raapwoorden die een dialoog bij voorbaat uitsluiten.

3. Zet een punt
Perfectionisten kunnen vaak niet tot een einde komen. Dus ook niet in een geprek of discussie. Ze willen verklaren en toelichten en nemen de al bekende argumenten nog eens goed door. Ze praten lang door over zaken die hun gesprekspartners allang begrepen hebben, ja, zelfs al  afgehandeld en terzijde gelegd hebben. Zoals hun gedachten rondjes draaien, zo draaien ook hun woorden steeds om een zelfde vast punt. Dat kan hinderlijk en vermoeiend zijn en roept weerstand op.

Dus: geef je informatie, wensen, suggesties, stellingnamen etc. kort en krachtig weer. Doe afstand van het perfectionisctische recht om alles tot in het kleinste detail te verklaren en te beredeneren. Als het nodig is, vraagt men je daar wel om.

4. Trek duidelijke grenzen
Je bent perfectionist en dat leidt ertoe dat je in je gedragingen graag overdrijft. Dat levert meestal het tegendeel op van het beoogde effect. Je weet dat je meer dan anderen behoefte hebt aan grenzen, stel daarom een limiet voor je ergens aan begint. Je bent vast steeds op het uiterste, maximale gericht, daarom:
- bepaal de grens in tijd of inhoud ruim binnen het mogelijke maximum en
- stop direct als je die grens bereikt hebt, zonder na te denken over het resultaat.

 5. Omgaan met fouten en kritiek
Als perfectionist ben je gevoelig voor fouten. En je merkt fouten senller op dan anderen. Wat die eigenschap voor het intermenselijk verkeer betekent, is je genoegzaam bekend. Daarom deze adviezen:
- ga voor elke fout die je bij jezelf, een werkstuk of andere mensen ontdekt, op zoek naar een positieve tegenhanger. En praat liever niet over een fout zonder ook over positieve aspecten te spreken.
- als je in de toekomst ergens kritiek op hebt, doe dat dan uitsluitend in samenhang met aandacht voor iets positiefs.
- als je in de toekomst kritiek ontvangt, hoor het dan eens aan zonder direct te reageren, en besluit later hoe je reactie zal zijn.

bron: De kunst om niet perfect te zijn - Ulrike Zöllner

Tot slot: als je fouten maakt, valt er meet te lachen: