Weerspiegeling

Weerwoorden

Beelden zeggen vaak meer dan woorden. Om die reden maak ik graag gebruik van beeldspraak. Het weer is daarbij een dankbare inspiratiebron. Ten eerste omdat het steeds dichtbij is - groot en klein kan er zich er een voorstelling van maken - , ten tweede omdat onze taal doordrenkt is van metaforen die betrekking hebben op het weer.

Het weer is een neutrale aangelegenheid. Elke situatie is dat in beginsel ook, tot het moment dat wij er betekenis aan geven. We kleuren een gebeurtenis in met gedachten en gevoelens. Dat is goed noch slecht, het is onze menselijke natuur: Probeer maar eens niet te denken (aan een regenboog, ik wed dat je hem al ‘ziet’) en niets te voelen (bij de aanblik van een wolk van een baby).

Weerstand

Positieve, prettige associaties laten we meestal gemakkelijk toe. Met indrukken die weerstand oproepen ligt dat vaak lastiger. Toch heeft het weinig zin om opkomende gedachten en gevoelens van laatstgenoemde aard te ontkennen of onderdrukken, om de simpele reden dat ze er nu eenmaal zijn. Je kunt ze (tijdelijk) negeren waardoor ze onzichtbaar blijven, maar daarmee zijn ze niet verdwenen. Onderhuids sluimeren ze verder, manifesteren zich als zeurende pijntjes of schreeuwen om aandacht: ‘Waarom wil je onze boodschap niet horen?!’

Weerklank

Negatieve storingen zijn er niet om je het leven zuur te maken, maar kunnen je juist van dienst zijn. Je raakt namelijk pas ontstemd als iets geen weerklank vindt, niet in overeenstemming is met je authentieke zelf. Vraag jezelf in geval van dreigende depressie dus af: Wat klopt er niet? Wat past niet (meer) bij me. Wat is onwaar voor mij? In plaats van verder van jezelf af te dwalen krijg je de kans om je koers bij te stellen, opnieuw richting te bepalen. En dat allemaal dankzij een tegenslag of rotbui.

p.s.
Ik lees net voorgaande blogs over een luchtkasteel en een roze wolk
- over het weer en beeldspraak gesproken...