Voltooid leven zelf voltooien a.u.b.

‘’Mij, Heere, laet vrij gaen;
Mijn’ roll is afgespeelt, en all wat kan gebeuren
Van lacchen en van treuren
Is mij te beurt geweest, en all wat beuren sal
Sal ‘tselve niet met all,
En d’oude schaduw zijn van dingen die wat schijnen
En komende verdwijnen.
Wat wacht ick meer op aerd, waerom en scheid’ ick niet?
‘k Wacht, Heer, dat ghij ‘tgebiedt,’’

Deze regels uit een gedicht van Constantijn Huygens vertellen duidelijk dat hij zijn leven ‘voltooid’ achtte en er wel mee wilde stoppen. Hij was 69 toen hij het schreef, op zijn verjaardag, 4 september, op reis in de buurt van Freiburg.
God meende kennelijk dat hij nog een tijdje moest, want Huygens werd 91. In de jaren tussen die twee leeftijden heeft hij nog heel wat zinnige dingen gedaan. Ik weet niet of hij dat allemaal met tegenzin deed, ik kan het me nauwelijks voorstellen. In elk geval schreef hij nog veel goede poëzie.

Wanneer is een leven voltooid?

Het maakt het begrip ‘voltooid leven’ een beetje vaag: wanneer is een leven voltooid? Of ook weer niet: een leven is ‘voltooid’ als degene wiens leven het is, het voltooid acht. Wat God ervan vindt, is voor velen van ons niet ter zake, omdat wij niet geloven in een God die iets vindt of iets beheert of die wij moeten gehoorzamen. Verder heeft niemand recht er iets van te vinden, want niemand weet precies wat er in je hoofd omgaat.

Toch is het soms moeilijk er niets van te vinden.
Onlang zag ik een documentaire op tv over een 93-jarige mevrouw met een zo te zien behoorlijke gezondheid, helder van geest, zeer wel in staat zichzelf te vermaken, bepaald niet eenzaam, mooi woonachtig maar met het onwrikbare besluit haar bestaan te beëindigen omdat ze het voltooid achtte. Ik was blij dat zij mijn moeder niet was want ik zou het er behoorlijk moeilijk mee hebben gehad. 

Rotklus 

Ondanks het oordeel dat in mij opkomt, respecteer ik haar gevoel en haar besluit om niet langer te leven, dat zij, blijkens het naschrift van de documentaire heeft uitgevoerd. Zelf!
En daar gaat het mij om: zelf. Wie het eigen leven voltooid acht doet daarmee een zelfbepalende uitspraak. Die uitspraak gaat eigenlijk niemand wat aan. Er is geen ander wiens oordeel wordt gevraagd of als dwingend kan worden ervaren. Niemand vraagt: vind jij mijn leven voltooid?
Ik vind dat juist, ik ben er een groot voorstander van dat een mens zelf een project maakt van zijn leven en dat op een zelfgekozen ogenblik afsluit als hij, na langdurige en diepgaande overweging, meent dat dat het beste is voor hem. Zelf!

Ik ben ook een groot voorstander van euthanasie. Maar het blijft een feit dat de artsen die dat uitvoeren het er vaak niet gemakkelijk mee hebben. Zelfs Bert Keyzer, die ik in dat opzicht toch een verlichte geest acht, vind het altijd weer ‘een rotklus’. Ik wil daar niemand mee opschepen als ik ook nog maar enigszins in staat ben mijn probleem zelf op te lossen.
Als de mevrouw waar ik hierboven over schreef geen arts zo ver zou krijgen dat hij haar zou willen helpen – ook al stond de wet dat toe - dan zou ik mij dat kunnen voorstellen.  

Pillen op tijd kopen 

Dus: wie zijn leven ‘voltooid’ acht, moet het gewoon zelf voltooien en zorgen voor zijn eigen dood. De pillen ervoor zijn op het moment redelijk gemakkelijk te krijgen. Wie als lid op de site van de NVVE kijkt, vindt daar een aantal medicijnen die gemakkelijk via internet zijn te bestellen. Als je van mening bent - en ik ben dat – dat een mens in een situatie kan komen waarin hij zijn leven ‘’voltooid’’ vindt, dan is het goed om zulke medicijnen op tijd in huis te halen.
Je kunt ze het beste nu maar vast kopen, vind ik. Dan heb je je 'Pil van Drion'.

Uit Vrije Wil?

Ik zie dus niets in het burgerinitiatief Uit Vrije Wil, dat pleit voor legalisatie van stervenshulp aan ouderen die hun leven voltooid achten. Ik acht het initiatief bovendien, ook al wordt het door de Tweede Kamer aan de orde gesteld, toch vrijwel kansloos.
Ten eerste omdat Nederland vrijwel altijd zal worden geregeerd door een regering die een belangrijke christelijke inbreng heeft. En van die kant valt (begrijpelijk) een veto te verwachten. Bovendien: de Nederlandse euthanasiewet staat vanuit Europa onder druk. Nederland is op dit gebied toch al de bonte hond in de wereld. Ik denk niet dat enige regering zin heeft in gesteggel met Europa over dit onderwerp.

Kortom: laat degene die zelf wil beslissen over eigen leven en dood er op tijd voor zorgen dat hij dat ook kán en dat hij ‘op het juiste tijdstip de kabel loslaat’, om het met Seneca te zeggen.