Vertrouwen tot het tegendeel bewezen is

Wat zou jij doen als je in het donker met je fiets tegen een auto aanreed waardoor die over de hele lengte een flinke kras opliep? Niemand heeft het gezien, dus je kunt zo doorrijden. Maar als je een beetje geweten hebt, gaat dat knagen. Gelukkig zijn er mensen die maken dat je weer vertrouwen in de wereld krijgt. Vertrouwen tot het tegendeel bewezen is.

Ik heb een vriend die het leven altijd van de sombere kant bekijkt. Hij is er hevig van overtuigd dat de wereld in principe niet deugt en wantrouwt dus iedereen tot het tegendeel bewezen is. Die vriend heeft mij er vaak van beschuldigd dat ik de wereld te positief bekijk. De laatste tijd ben ik geneigd dat met hem eens te zijn. Nadat diverse mensen mij enorm teleurgesteld hadden omdat mijn vertrouwen in hen niet terecht bleek, ben ik voorzichtiger geworden en wat argwanender. Ik moest toegeven dat mijn sombere vriend in bepaalde gevallen het beter had gezien dan ik: sommige mensen deugen gewoon niet en als je te naief bent, stoot je je neus.

Schade

Met die mindset bekeek ik op een ochtend de schade aan mijn geparkeerde auto. Een of andere onverlaat had er een sleutel langs gehaald, want over de hele lengte liep een bijna kaarsrechte kras. Ruit, deur, en nog een ruit waren de pineut. En helemaal tegen mijn principes in begon ik te schelden. Hoe asociaal dat was. En dat ik natuurlijk weer pech had. En dat de dader op het kerkhof lag. En waarom mensen daar toch plezier aan beleefden…. De kinderen zweven beduusd. Zo kenden ze mama niet. Nog steeds woedend stapten we in de auto, maar vlak voor ik weg wilde scheuren zei mijn dochter: ‘mama, er zit een briefje onder je ruitenwisser…’

Schuldbekentenis

Het briefje was doorweekt van de regen en stond op het punt om weg te waaien. Ik stoof naar buiten, en daar zat inderdaad een schuldbekentenis: ‘Sorry, ik ben tegen je auto aangereden. Bel voor afwikkeling van de schade met ….’ Enigszins beteuterd stapte ik weer in. Dat vergde weer even een reset van de harde schijf. Weg met het ‘er deugt ook niemand’-paradigma. Deze meneer of mevrouw deugde wel degelijk. En wat jammer dat ik onder invloed van die recente negatieve ervaringen met mensen mijn mensbeeld inmiddels zo neerwaarts had bijgesteld dat ik nu ook per definitie uitging van het slechte in de mens.

Vertrouwen

Ondanks de kras en het gedoe dat die meebracht en de tijd die het koste, was ik bijna vrolijk. Ik had weer iets positiefs te melden aan mijn sombere vriend. Iets aardigs wat gewicht in de schaal legde. En iets wat mij opnieuw op het spoor zette dat ik toch het liefst behandel: vertrouwen in de wereld tot het tegendeel bewezen is.