Verdriet als leerschool

Verdriet biedt de mogelijkheid tot transformatie. De kans om iets af te sluiten en opnieuw te beginnen. Een sprong te maken en verder te komen. Dat besef kan helpen om het vol te houden als zich crises in het leven aandienen. Het verdriet als leerschool.

Periodes van groot verdriet zijn in potentie periodes van grote transformatie. Maar om de transformatie mogelijk te maken moeten we diep gaan. Tot op de wortels van onze pijn, en haar ervaren zoals ze in, zonder beschuldiging of zelfmedelijden.

Deze tekst van Osho fungeert als hart onder de riem in periodes dat het even wat minder gaat. Of soms zelfs: flink wat minder. Je kunt het gevoel hebben dat je gevangen bent in een wolk van verdriet of van zorgen. Volkomen ingesponnen. En geen enkellichtje aan de horizon. Je weet dat het er is, en dat je het op een dag weer zult zien, maar daar kun je je voorlopig niets bij voorstellen.

Groter plaatje
Dan kan het helpen om je verdriet, je somberheid, de negatieve ervaring, in een helder licht te plaatsen, in een groter plaatje te zien. Als iets dat jou op weg helpt om verder te komen. Om een sprong te maken van waar je stond naar waar je zou willen staan: een stukje verder op de weg. Een stukje wijzer. Een stukje bewuster. Met meer inzicht en meer bagage. Gegroeid. Soms is dat de enige gedachte die je overeind houdt: dat het NU behoorlijk miserabel is, maar dat het een hoger doel dient. Dat je er sterker en wijzer uit zult komen. Als een ander mens.

Bewustwording
Huilen in je eenzaamheid is een gelegenheid om je bewust te worden, zegt Osho. Je wordt getroffen door een scherpe pijl. Dat doet pijn. Maar je kunt er gebruik van maken. De pijn dient niet om je ongelukkig te maken, maar om je bewust te maken. En als je bewust bent, verdwijnt de misère.