Sterk als de dood is de liefde

Sterk als de dood is de liefde. Deze zin, uit het Hooglied, zoemt door mijn hoofd na het lezen van het boek De passie van leven, liefde en dood van Ari van Buuren. Het is een bijzonder boek, een boek over een zoektocht. Een tocht vol verdriet, vreugde, warmte, geborgenheid en verlatenheid, maar vooral een boek over de liefde tussen twee mensenkinderen en hun relatie met God. Ari en zijn vrouw Yvonne hebben te horen gekregen, dat Yvonne kanker heeft en dat de kans op genezing zeer klein is. Dat gooit je leven overhoop, dat zet je relatie op het spel, dat doet je ineen schrompelen en zoeken naar elkaar, naar geborgenheid, naar een plaats om te kunnen leven en ademen. Het boek geeft hiervan een getuigenis.

Hoe ga je als pastor, die dagelijks te maken heeft met ziekte en dood, om met deze boodschap als het je geliefde betreft. Hoe ga je om met deze vraag als je nog volop in het leven staat en creatief bent? Wat betekent dit voor elkaar? Verstop je het, wil je de ander sparen, doe je je sterk voor, terwijl je misschien weg zou willen kruipen in de armen van hem of haar van wie je houdt. Ari en Yvonne besluiten een dagboek bij te houden, eerst apart, later geven ze elkaar inzicht in wat hen bezig houdt.

Een boodschap die je raakt

Als je gevraagd wordt een boek te recenseren, dan lees je dat met een potlood in je hand. Je onderstreept, plaatst uitroep- of vraagtekens. Dat helpt om later het boek na lezing nog eens door te werken. Dat heb ik ook bij dit boek gedaan. Natuurlijk ben ik me bewust dat u getroffen zult zijn door heel andere gedeelten of teksten. Zelf ben ik het meest getroffen door de spirituele zoektocht: Wat betekent dit alles voor mijn geloofsleven, voor mijn band met God? Hoe durven ze het samen aan om de kruiswoorden van Jezus te doorleven en dan te schrijven 'Vergeef de kanker, zij weet niet wat ze doet'. Aan het eind van het boek is deze zin uitgewerkt in een kruisweg, opgedragen aan Yvonne. Maar ik ben ook getroffen door de liefde, die deze twee mensenkinderen voor elkaar hebben. Ze hebben het ervaren, met vallen en opstaan:

Sterk als de dood is de liefde. In de Bijbel in perspectief staat in de kanttekening: “verwijzing naar de immense kracht van de liefde en naar het feit dat ze, net als de dood, degene die van haar vervuld is niet meer loslaat “(blz. 845). Van de kracht van de liefde geeft dit boek getuigenis.

Dagboeken
 

Het boek is samengesteld uit de dagboeken die zijn bijgehouden, beginnend in november 2004 en eindigend in de maand maart 2006. Iedere maand heeft een titel gekregen, voorin het boek te vinden. De titels en kleine kopjes in de hoofdstukjes zeggen veel. Zoals het bij een echt dagboek hoort, zijn er ook tekeningen van Yvonne opgenomen, gedichten die geholpen hebben om het onoverkomelijke onder woorden te brengen. Maar ook eigen gedichten.
Terugbladerend is me voor mezelf opgevallen, dat die me zelf nog het meest hebben geraakt. In het boek treft u ook verslagen aan van Imaginatiesessies. Yvonne gaat in gesprek met Jan Taal (School voor Imaginatie). In deze verslagen lezen we van de zoektocht, de dromen, de hoop en het leven en de dood. Jan Taal zal dan ook aan het eind van het boek een nabeschouwing schrijven. Hierin verwoordt hij o.a. dat troost het belangrijkste geneesmiddel is dat bestaat.

Boek voor ons
 

Natuurlijk kunt u zich afvragen, of dit een boek is voor uzelf. Kerngezond wellicht. Zou ik een boek ter hand moeten nemen over ziekte en doodgaan? Zelf dacht ik dit eerst ook! Kom ik niet te dicht bij de mensen die ik zelf ken? Ari in ieder geval meer dan dertig jaar. De geloofsgenoten van de Nicolaïkerk zullen zich deze vraag ook ongetwijfeld stellen.
Toch maar ter hand nemen is mijn suggestie. De zoektocht naar geborgenheid, de tocht van de liefde tussen twee mensen, de vraag naar lijden en geleid worden is immers een vraag die ons allemaal treft. Kijkt u ook eens goed naar de omslag en draait u dan het boek eens om en u zult iets begrijpen van het verlangen naar de eeuwige vrede.

Arie Moolenaar
Deze bespreking is eerder geplaatst in Kerk in de Stad, 17de jaargang nummer 16, 2 april 2010, het Paasnummer van het blad van de Protestantse Gemeente Utrecht.