Recept voor geluk

In de jaren zeventig waren vrouwen gelukkiger dan mannen. Nu is dat omgekeerd, zo blijkt uit Amerikaans onderzoek. De reden? Onrealistische idealen en streven naar wat je niet hebt. Tijd voor de economie van het genoeg!

De reden voor de daling in geluk bij vrouwen is volgens de Britse journaliste Lorna Martin "een combinatie van onrealistische idealen en de idee dat geluk een na te streven doel is. Geluk wordt voorgeschoteld als iets groot en overweldigends, en in werkelijkheid valt dat fors tegen. Bovendien wordt ons voorgeschoteld dat we geluk wel kunnen bereiken ‘als we dit of als we dat...’ Als we de echte liefde vinden, eruitzien als Angelina Jolie, als je partner even knap is als Brad Pitt, als je rijk was, als je allemaal leuke schoenen had. Als, als als... als we nu eens eerlijk zouden zijn, dan, misschien, waren we minder ongelukkig." 

Hollywood als ijkpunt

Hoewel iedereen weet dat geluk niet in uiterlijke dingen zit, laten we ons volgens Martin toch onbewust beïnvloeden door de ‘Hollywood-beelden’ die daardoor een soort ijkpunt worden. Maar niemand is altijd overal helemaal gelukkig en ook niemand is perfect. Als we dit nu eens zouden accepteren en met minder genoegen nemen, in plaats van te streven naar perfectie en meer en beter, zouden we dan niet gelukkiger zijn? 

Echte geluksfactoren

Uiterlijk, leeftijd, geld en succes behoren niet tot de dingen die ons gelukkig maken. Een goede band met vrienden en familie wel. Net als merken dat het leven zin heeft, geloven in iets dat jezelf overstijgt en naar een doel toewerken. Ook de manier waarop we omgaan met conflicten en problemen is belangrijk. Humor en altruïsme zijn daarbij onontbeerlijk. Wie zijn problemen aan iemand anders wijt, of wie ze vermijdt, wordt alleen maar ongelukkiger. 
Last but not least: beseffen wat we hebben en daar dankbaar voor zijn. Wie dat beseft en zijn leven aanpast en zich niet langer focust op meer, meer méér, is vaker gelukkig. Tevredenheid is een betere weg naar geluk dan het nastreven van een onmogelijke droom.

Bron: Lorna Martin