Positieve kijk op oud worden

De oude dame die ik interviewde en die zo;n moeite had met oud worden blijft door mijn hoofd spoken. Het carillon klinkelt het liedje ‘Will you still need me, will you still feed me, when I am sixtyfour’. En dan ben ik ook nog bezig met het schrijven van een boek over de wijsheid van oude mensen. Kennelijk is oud worden momenteel even een thema. Daardoor moet ik denken aan Dick de Zeeuw, een van de markantste ouderen die ik ooit ontmoet heb. Iemand met een positieve kijk op ouder worden.

De Zeeuw, oud-voorman van de KVP, was een typisch voorbeeld van iemand die een druk en zinvol leven leidde en voor wie de pensioenleeftijd helemaal niets betekende. Maar was ambtenaar, dus hij moest ophouden, tegen wil en dank. Maar hij was er de man niet naar om zich daar zomaar bij neer te leggen. Hij had nog lang niet het gevoel dat hij bereikt had wat hij wilde, dus was hij vastberaden om door te werken, maar dat viel niet mee in een wereld die vastberaden was mensen met hun 65e ‘oud’ te verklaren.

Uitstel van executie
Hij wist zijn pensioen nog een half jaar uit te stellen, maar dat was alleen maar uitstel van excutie. Na zijn verlate pensionering werd het alsnog stil. Hij wilde graag nuttig bezig blijven en schreef brieven naar zijn oude relaties bij Unesco, de Wereldbank en de FAO met de mededeling dat ze ook in de toekomst een beroep op zijn kennis en ervaring mochten doen, maar tot zijn verbazing reageerde er niemand. Aanvankelijk was hij uit het veld geslagen. Zonder werk tel je kennelijk ineens niet meer mee.

Achter de geraniums
Maar hij was er de man niet naar om erg lang bij de pakken neer te zitten. Als niemand zat te wachten op gratis advisering, dan hing hij er toch gewoon een prijskaartje aan? Dat leidde tot de oprichting van Dick de Zeeuw Consultancy BV. Als consultant bleef hij nog tien jaar lang met veel plezier aan de slag.
En ook daarna verdween hij niet achter de geraniums. Hij had dan wel geen werkweken meer van meer dan 40 uur, maar nog wel van vier dagen per week. En het kostte heel wat moeite om die ene dag ook echt vrij te houden! Tot aan zijn dood reisde hij voor de Werelbank nog de hele wereld over.

Onafhankelijkheid

Lichamelijk niet altijd makkelijk, maar De Zeeuw verkoos dat te negeren. Hij richtte zich liever op de inhoud. “Wat advisering betreft is dit de mooist periode van mijn leven”, zei hij daarover enthousiast in het boek De zilveren golf- een gouden kans. “Door je leeftijd heb je 2 dingen voor op jongeren: ervaring en onafhankelijkheid.”
Een positieve kijk op oud worden.