Portret Marc Brookhuis

Marc Brookhuis is trainer, coach en auteur. Van zijn hand verscheen eind 2009 bij Ankh-Hermes: Mindfulness - aandacht voor nu

Hoe sta je op dit moment in het leven?
Het gaat best goed eigenlijk. Zowel privé als zakelijk. Ik geef cursussen, waar ik echt van geniet. Mijn praktijk als personal coach gaat goed, dus, ik ben best tevreden.

Wie zijn je helden?
Poe... ik weet eigenlijk niet of ik nog wel helden heb.

Ik had ze natuurlijk wel. Helden, idolen... Prince, daar was ik vroeger nogal fan van. Maar in het ouder worden verandert dat natuurlijk. Nu zijn het meer schrijvers, twee mensen die mij erg inspireren: Janwillem van de Wetering, helaas overleden zo'n 1,5 jaar geleden en Robert Pirsig, niet geheel toevallig schrijvers van bekende zen-boeken. Maar ik zou hen geen helden willen noemen. Eerder boeiende mensen die mooie boeken hebben geschreven.

Wat zijn je bronnen?
Ik denk eigenlijk het voorgaande antwoord. De boeken van Van de Wetering en Pirsig die mij op het zen-pad hebben gebracht.

Waar droom je van?
Susan Smit...Da's een mannengrapje. Nee hoor, ik droom eigenlijk niet zoveel. Althans geen dagdromen of fantasieen over de toekomst. Ik heb nog wel ambities natuurlijk maar die zijn vrij algemeen. Meer boeken schrijven, misschien een roman. Misschien nog wat dingen in het theater gaan doen, daar was ik vroeger veel mee bezig maar dat is wat weg gezakt.

Wat is/zijn jouw talent(en)?
Poe... moeilijke vraag. Kun je dat van jezelf zeggen? Maar goed, laat ik lekker onbescheiden doen. Ik ben best intelligent, heb humor... Maar dat zijn misschien meer eigenschappen hè?.Maar goed, daarop door gaand. Humor is misschien wel het belangrijkste. Ik ben vrij direkt en open en humor helpt enorm in het voeren van gesprekken. Je ontwapent de situatie, andere mensen laten sneller hun 'defence' (hoe zeg je dat op zijn Nederlands?) varen en worden daardoor zelf ook opener en eerlijker met als resultaat leukere omgang met mensen.

Welke gebeurtenis in je leven heeft je het meest gevormd?
Hmmm, dat zijn toch wel de zwaardere gebeurtenissen. In mijn geval het overlijden van mijn moeder toen ik 11 was, en daarna het overlijden van mijn vader op mijn 26e. Beide waren behoorlijke klappen en hebben wel degelijk hun invloed gehad.
De dood van mijn moeder vertelde me vooral dat 'normaalheid' niet bestaat. Ik bedoel.. het hoort niet zo te zijn dat je moeder zo vroeg overlijd. Maar ik heb dat vooral, oorspronkelijk vrij onbewust waarschijnlijk, vertaald als er bestaat geen 1 manier. Niemand weet hoe het hoort.. zoiets. Daarna heb ik trouwens een geweldige jeugd gehad hoor. Mijn vader was fantastisch en we hadden echt een warm thuis. Zijn overlijden was vooral het verlies van een heel goede vriend, en een thuis. Het heeft wel even geduurd voor ik weer een thuisgevoel had.

Wat wil je in ieder geval gedaan hebben voor je dood bent?
Goh, ehm... ik hoop dat ik de mensen om mij heen meer kan geven. En tegen die tijd dus meer gegeven heb. Dat klinkt wat zweverig maar ik bedoel de directe mensen om mij heen die voor mij belangrijk zijn. Dat is geen al te grote groep. Maar soms wil je gewoon wat meer tijd hebben om er voor hen te zijn. Ook letterlijk, weg kunnen geven. Dat lijkt me het leuke van rijk zijn. Wat ik niet ben, maar mocht het ooit zover komen, ga ik dat toch echt doen. Lekker materialistisch ook, leuke cadeaus geven en zo.

Wat zijn je drijfveren?
Hmmm. Goh.. ook geen makkelijke vraag. Ik weet niet of ik daar zo heel bewust van ben. Ik word wel blij van dingen, als dat hetzelfde is. Maar dan kom ik toch o.a. weer op zen uit, waar ik nog steeds veel mooie dingen in vindt. En opnieuw humor natuurlijk. Humor houdt het leven draaglijk. Gezonde zelfspot ook. Rare dansjes doen tussen de dingen door... rare liedjes. Niets te serieus nemen. Dat houdt mij in ieder geval fris.

Waar zet je je voor in?
Niet een heel specifiek iets zoals het Wereldnatuurfonds of iets dergelijks. Het zit eigenlijk in de dingen die ik voor mijn werk doe. Daar zit ook mijn motivatie. Het coachen van mensen, mensen iets kunnen geven tijdens bijv. mijn zen-cursussen. Soms hoor je terug dat je mensen echt iets gegeven hebt. Dat is voor mij meer dan de moeite waard.

Waar ben je trots op?
Poe, zover ben ik denk ik nog niet. Ik heb geen grote dingen waar ik trots op ben. Ik heb in ieder geval nog niet het geval dat ik echt iets gepresteerd heb. Iets waarvan ik denk… zo zo. Dat hej knap doan jong! (op zijn Twents dan he)

Hoe kom je tot rust? Hoe tank je bij?
Heel eenvoudig. Door daadwerkelijk te rusten. En dan letterlijk op bed te gaan liggen. En dat doe ik best vaak. Dat is het voordeel van je eigen baas zijn. Dat je zelf enigszins je eigen tijd kunt indelen. En dus ook af en toe een half uur kan rusten om daarna uitgerust weer verder te gaan.

Hoe wil je herinnerd worden?
Nooit over nagedacht eigenlijk. Ik hou me daar ook niet echt mee bezig. Maar nu je de vraag stelt... Ik hoop dat ik die paar mensen die ik belangrijk vind, genoeg leuke herinneringen heb meegegeven. Genoeg leuke dingen mee gedaan heb, waar zij dan later met een glimlach aan terug kunnen denken en dan wat vrolijker hun dag door komen.

Wat is je levensmotto?
Hmm... dat zou dan over bescheidenheid gaan denk ik. Ik vind veel mensen vaak nogal bangig. Iets als:
'Doe niet zo bescheiden en gooi vooral de schaamte weg; nergens voor nodig!'