Portret: Annemarie Postma
Annemarie Postma (40) is auteur van ondermeer de bestsellers Ik hou van mij, Liefde maken en The deeper secret en The deeper secret of love, en is een van de weinige Nederlandse spirituele auteurs die ook in het buitenland gelezen wordt. Haar nieuwste boek heet Ziels Eigenwijs en gaat over de kracht van no nonsense spiritualiteit.
Hoe sta je op dit moment in het leven?
Helder, krachtig, betrokken, dankbaar en op een serene manier héél blij!
Wie zijn je helden?
Dat zijn alle mensen die ondanks de hobbels en kuilen op hun pad niet bitter of teleurgesteld zijn geraakt
en ze niet als excuus hebben gebruikt om het leven niet te leven en niet gelukkig te hoeven zijn, maar juist de soms grillige of onbegrijpelijke wendingen van het leven zien als uitnodiging om zichzelf op een dieper niveau te ontmoeten en zich juist meer voor het leven te ópenen. Ik bewonder iedereen die niet wegkruipt voor de donkere nachten van de ziel. Niet in woede, of in slachtofferschap, apathie of juist teveel controledrang. Maar in staat is ze te gebruiken om hun hart te openen en de discussies te laten varen met de realiteit. Mijn helden zijn alle moedige mensen die het menszijn en het aardse leven écht aangaan en die de moed hebben om betrokken en dankbaar te leven. En daardoor ook hun persoonlijke verantwoordelijkheid nemen in het bijdragen aan het welzijn van de natuur, de dieren en de aarde. Ik heb moeite met vrijblijvendheid.
Wat zijn je bronnen?
Mijn basisbron is uiteraard – en zo hoort het ook - het leven en mijn levensweg zelf. Voor interessante goeroes hoef je niet naar Tibet of India. Het leven zelf is verreweg de grootste leraar: de partner die elke avond bij je in bed ligt, je broer, zus, vriend of vijand. Je leraren komen vermomd en presenteren zich meestal in volstrekt alledaagse settings. Ik ben geen echte lezer maar een schrijver, dus auteurs als voorbeeld op het gebied van de spiritualiteit heb ik eigenlijk niet. Wel ben ik heel erg sterk beïnvloed door de theosofie. Ik kwam daar als puber mee in aanraking en bracht menig weekend door bij de theosofische loge. Ik volgde met rode oortjes van enthousiasme de lessen over predestinatie, karma en reïncarnatie. Ik verslond bijna 23 jaar lang het theosofische blad SUNRISE – theosofische perspectieven dat nu helaas niet meer bestaat. Alle informatie waar ik behoefte aan had kreeg ik via de theosofie omdat het zo’n complete, volstrekt niet dogmatische maar mystieke filosofische wereldbeschouwing is. De theosofie heeft ontegenzeggelijk mijn kijk op het leven, zelfontwikkeling en spiritualiteit gevormd.
Van een wereld waarin we ons echt bewust worden van de fundamentele eenheid der dingen, daardoor dieren niet meer als producten zien en de aarde niet meer als ‘ding’ dat maar moet voorzien in onze hebzucht en gulzigheid maar als bezield lichaam. Vanuit een spirituele levenshouding bezien, zijn er geen scheidslijnen meer tussen jou en de ander. We zijn allemaal onderdeel van een heel subtiel kosmisch systeem. Er zijn geen gescheiden werelden; alles is in feite één. Er is geen verschil tussen de natuur en ons; wij zijn immers onderdeel van die natuur. Er is geen ‘wij’ en de dieren. Wij zijn geen opperwezens en alleenheersers in dit universum – al denken velen van ons van wel. De dieren zijn geen ‘producten’ en zijn er niet voor ons; wij zijn er – juist door ons vermogen tot bewust zijn - voor de dieren. Het is onze taak om ze te beschermen en respectvol met ze om te gaan. Het is onze plicht om zuinig te zijn op een aarde die we zelf niet gemaakt hebben maar waarop wij slechts te gast zijn.
Helderheid brengen. Afrekenen met onzin en complexe onderwerpen (soms op radicale wijze) terugbrengen tot de kern (soms tot schrik van anderen haha). Spiritualiteit terugbrengen tot de essentie en toegankelijk maken voor een groot publiek. Niet als messias of alweter, maar als iemand die reisverslagen schrijft, haar eigen transformatiefases beschrijft voor degene die zichzelf door spiegeling willen leren kennen. Ik schrijf niet om te informeren of te overtuigen. Ik schrijf om te inspireren tot meer zelfkennis, zelfcompassie en meer zelfverantwoording.
Welke gebeurtenis in je leven heeft je het meest gevormd?
Pfff, jeetje, het leven heeft zo’n haast met mij, dat ik er van kleins af aan al zoveel ingrijpende gebeurtenissen zijn geweest. Nou laat ik niet het krijgen van mijn handicap op mijn elfde zeggen, ook niet de dood van mijn moeder (ze overleed toen ze 43 was) maar mijn burn out rond mijn dertigste. Ik kreeg door dat ik hier helemaal niet wilde zijn, niet geland was in het aardse leven, me er niet in thuis voelde als ‘engelmens’( heb me laten vertellen dat ik dat ben, en dat wil ik graag geloven). Ik kon alleen maar slapen, had moeite met ademen en voelde me echt verloren want ik had werkelijk geen idee wat ik hier deed. Dat vond ik een ondraaglijke pijn. Alsof je door je moeder te vondeling bent gelegd in een mandje op de trap van een kerk. ‘Zo, nou fijn leven verder hoor’. Die crisis heeft zo’n 3 jaar geduurd. In heb onder andere intensieve regressietherapie gedaan in die tijd en ontdekte wat mijn levensthema was: ‘moeten leren leven’. Ik scheen al meer levens voor dit leven een ernstige beschadigd lichaam te hebben gehad en jong te zijn overleden. Misschien dat ik daardoor nu zo goed weet hoe ik daar mee om moet gaan. Eigenlijk droegen de afgelopen 25 jaar alle heftige gebeurtenissen steeds dezelfde uitnodiging in zich. Want allemaal ontnamen ze mij mijn veiligheid en zekerheid. Dus de uitdaging was: innerlijk vrij en zelfstandig worden, echt ‘hier’ willen zijn, en – hoe gek dat in mijn geval misschien ook klinkt - echt op eigen benen leren staan. Dat is inmiddels allemaal prima gelukt.
Het leven dat het mijne is volledig geleefd hebben.
Wat zijn je drijfveren?
Nieuwsgierigheid, leergierigheid. Willen begrijpen, op een heel diep niveau. En daarvoor elke uitnodiging van het leven aannemen.
Waar zet je je voor in?
Waar ben je trots op?
Dat ik – wat er ook op het spel staat – dwars door alles heen altijd weer mijzelf trouw durf te zijn. Dat ik altijd zielseigenwijs het pad volg dat ik voel dat ik moet gaan en daardoor in de ogen van anderen misschien soms ‘lastig’ durf te zijn. Ik hecht niet aan schijnacceptatie of schijnveiligheid, en ben elk moment bereid alles op te geven voor dat wat ik voel dat voor mij waar is en gedaan moet worden. Als het gaat om de meeste dingen in mijn leven kijk ik eigenlijk uitsluitend met de ogen van mijn hart. Dat maakt me tot een tamelijk vrij mens. Het heeft er ook voor gezorgd dat ik in mijn leven van jongs af aan al vaak ogenschijnlijk onmogelijke wegen heb bewandeld, die niet altijd ven makkelijk waren maar me veel hebben gebracht.
Door naar een bronbad te gaan, te koken, en vooral door in de natuur te zijn in de ontroerende en troostrijke schoonheid van het Zuid-Oost Friese landschap waar we sinds kort wonen.
Als iemand die haar menszijn en het leven niet uit de weg ging, maar het aardse leven in al zijn grilligheid en volmaakte imperfectie liefhad, én die liefde voor de werkelijkheid ook wist over te brengen op anderen.
Wat is je levensmotto?
Interessant artikel? Aanbevolen boeken:
Twitter dit bericht naar al je vrienden »
Relevante blog artikelen of agenda items
Leestip
Verder zonder jou
Prijs: € 19,90
In ‘Verder zonder jou’ vertellen 28 jongeren over hun leven na de dood van hun broer,zus,vader,moeder of grootouder. Ze vertellen hoe...
Inschrijven voor de nieuwsbrief
Schijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang:
- Laatste blog artikelen
- Komende evenementen
- Nieuwste ontwikkelingen
Waarom aanmelden?
- Blijf op de hoogte van inspirerend nieuws
- Ontvang aanbiedingen
- Deel ervaringen met andere leden
Maak een profiel aanHeeft u al een profiel? Log hier in
Inspiratie voor vandaag
Moed - dat is het enige waar het om gaat.
Thema's
Laatste reacties
-
Ritazet op Wees buitengewoon goed!
Tja, mijn motto voor 2010 luidt: 'kom uit je comfortzone'. Dan kan ik zo'n...
wo 10 mrt '10 om 13:14
-

Harald op Wees buitengewoon goed!
Ik ben buitengewoon goed in het coachend aansturen van mensen, met name binnen...
wo 10 mrt '10 om 13:13
-

Rita Zeelenberg op Wees buitengewoon goed!
Nou, voila dan: het concept van mijn elevator pitch! Mijn naam is Rita...
wo 10 mrt '10 om 10:50

Reacties van lezers (0)
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Reageer