Pleisterplaats Villa Nova Milfontes 1

Queeste dag 36

Regen                                                                                                                                           

Vannacht kletterende regen! Dat hoor je als je dicht onder het dak ligt! De lucht is ‘s morgens grijs met jagende wolken. De mussen hebben, net als gisteren, heftige discussies. Een man gooit armen vol lege wijnflessen in tonnen naast de weg. Even later komt hij voor de tweede ronde dit keer met armen vol rum flessen.
We rijden via binnenweggetjes richting het zuiden. De huisjes zijn hier laag en wit met rode ronde pannen daken. In een helling rechtsonder de weg loopt een kleiachtige trap tree voor tree naar beneden naar een oude bron met verweerd tegeltableau. Twee oude mannen wieden met hak tussen de geel bloeiende pompoenen. In de verte blauwe bergen met punttoppen (oude vulkaantjes?) .
Villa Nova Milfontes is een wit, oosters aandoend stadje aan de monding van de Rio Mira. Nieuwbouw in stijl van de oude huisjes. Kozijnen en ‘plintstreep’ in blauw, rose,lila, oker, donkerrood. Kleurig en wonderlijk in harmonie. Aan het eind van de boulevard staat een groen-ijzeren Icarus, in zijn opgeheven handen een druipende wereldbol.

Markt                                                                                                                                                   

In de overdekte markthal kopen we groente, aardbeien en kersen. De bakker heeft in zijn miniwinkel lekker grof brood en aparte koeken, maar er is geen bakker te zien die het verkoopt. Mensen lopen in en uit,maar geen verkoper… Op de fiets verkennen we het oude gedeelte, zien het kasteel, de oude haven , de kronkelstraatjes.
 

Vrouwe van het licht                                                                                               

Bij een kerkje stap ik naar binnen. Ik wil X herdenken die morgen begraven wordt. In de kerk zitten een paar mensen. Als ik binnen ben, komen uit een zijdeur een vrouw en een man. Zij gaat voorin zitten en begint hardop een gebed. De mensen in de kerk antwoorden. Het is even stil , dan roept ze Maria aan. De mensen in de kerk antwoorden. Het is een lang gesprek. Ik denk aan de groep waar X vorig jaar mee op Bali was. Samen hebben we, per mail, een kleed van ervaringen en herinneringen geweven . Voor onszelf , voor hem. In aandacht geef ik , terwijl het gesprek door de kerk zoemt , X in handen van de Vrouwe van het Licht.