Pleisterplaats Nazaré

Queeste dag 24

Landschap

Er ligt een dikke dampdeken over de heuvels. Langs de weg loopt een vrouwtje in donkere kleding . Om haar hoofd een zwarte doek en daarop een hoed. Links en rechts zijn grote afgravingen voor cement of baksteen. Beboste bergen veranderen in hopen wegwerpgrond en roodgrijs stof. Op landjes bloeien de pompoenen geel. In een dorp staat een grote Chinese supermarkt. Herkenbaar aan de rode lampionnen en Chinese lettertekens. De Lidl is hier ook door gedrongen en heeft afbakbroodjes. Beide supermarkten komen we in vrijwel elke stad of dorp tegen.

Fatima

Cederbomen begeleiden je naar Fatima. Zij wijzen de weg naar het bedevaartsoord. De weg stijgt en kronkelt door een smal dal. De huizen hebben een rood pannendak met vier kanten die samen komen in een punt. Er op een ornament. De ramen zijn boogvormig en smal. Moors ? Uit een zijweg komt een begrafenisstoet. Vooraan een dicht busje met als achterklep een groot panoramaraam. Kijkend door het raam naar de met bloemen bedekte kist loopt een lange rij mensen. Fatima is een stad met veel hotels en nog meer souvenir winkeltjes. De plek waar een engel drie keer verscheen aan herderskinderen is omgevormd tot een gigantisch groot plein met aan de ene kant de oude kerk en aan de andere kant een modern gebouw. Daartussen een plek waar kaarsen gebrand kunnen worden en wassen lichaamsdelen geofferd als dank voor een genezing. In het midden een, deels open, glazen ruimte waar voortdurend diensten zijn die je op het hele plein hoort.
Het is rustig op het plein als we aan komen fietsen.In de verte op het plein loopt een groep witte nonnen. We gaan naar het moderne gebouw. Het is indrukwekkend groot en rond met koperen platen tegen de voorwand met bijbelse voorstellingen. De minstens 6 meters hoge deuren, bedekt met bewerkt koperplaat, staan open. Ik loop naar binnen en kom in een zaal waar een bijna 9000 mensen kunnen zitten. Recht voor me een altaar met een achterwand van goud mozaïek . Het is stil in deze zaal, een stilte die zacht is en mij omvat. Ik zit , kijk naar de gouden voorstelling, denk aan mijn vraag en laat deze los in de ruimte.
Daarna gaan we ‘ondergronds’. Met trappen voor het ronde gebouw daal je af in een ruimte waar verschillende kapellen zijn, die je een voor een kunt bezoeken in een soort queeste. Ik ga de laatste kapel binnen. Het altaar bestaat uit een zilveren cirkel die door een zilveren baan verbonden is tussen hemel en aarde. In een kast kun je je wens , samen met geld, doneren. Ik kies ervoor om niet met een voor gedrukt papier te gaan, maar mijn eigen weg te vinden.
Na de kapel lopen we door de brede gang die de kapellen met elkaar verbindt. We horen stromend water. In een vijver is een rots waar water over stroomt, een spreuk op de muur. Ik ben stil, hoor het water. De zon breekt door de grijze wolken en licht de muntjes op die onder water liggen.
 

Branden

Bij de offerplaats staat een rij van mensen met kaarsen. Een lang gerekt vuur brandt stevig onder roosters. De mensen steken, beducht voor het vuur, hun kaars aan en plaatsen ze. In een vuur verderop liggen wassen, vleeskleurige lichaamsdelen te smelten…
 

De oude kerk

Dit is de plaats waar de graven zijn van de herderskinderen. Honderden mensen, alleen of met een groep, lopen de trappen op naar de kerk, in de kerk en fotograferen en filmen. In de banken mensen die geknield liggen te bidden. Sommigen mensen lopen tussen de banken door om een stuk van hun wandeling te bekorten..
Langs een rij cederbomen lopen we terug. De zijwegen met aparte wandelingen slaan we over. Vlak bij onze fietsen loopt een pater (Capucijn?) richting oude kerk.