Pleisterplaats Coïmbra 2

Queeste dag 23

We praten geregeld over Portugal ,over rijk en arm,over het geloof (95 % is hier RK) en over onze Nederlandse ‘bril’. In Coïmbra bezoek ik niet de plekken die je ‘echt móet zien’. We wandelen en zien citrusbomen vol citroenen en sinaasappelen. Komen langs villa’s met een strak design. Ze staan op het terrein van een jamfabrikant (erfgenamen??) In een sportschool vlak bij spinnen tientallen studenten in rijen op dreunende muziek.
 

Huilen?

’s Nachts ‘praten’ de honden van het dal en de bergen met elkaar. Dat gaat over in huilen. Een begint, ver weg antwoordt een ander. Dan huilt een groep. In verschillende toonhoogten. Het golft over het dal als een mystiek a capella gezang. Ineens klinkt er een diepere, veel luidere klank. Het is even stil alsof iedereen vol aandacht luistert. De roep klinkt weer en dan antwoorden de honden in groepjes. Nog een keer klinkt de roep, een hond blaft een ander jankt, dan is het stil.