Ontmoeting met een engel
Calvinisme zit ons in de genen. Zelfs als je er rationeel afscheid van genomen hebt, kan het je nog wel eens bespringen, heel onverwacht. Soms is er een vreemdeling voor nodig om het bloot te leggen. Of een engel…

Lief zijn voor jezelf… Dat zit bij veel mensen niet echt in hun systeem. Voor anderen, ja, dat wel. Je kinderen, je ouders, je zieke buurvrouw. Dat valt allemaal in de categorie: ‘Heb uw naaste lief...’. Die boodschap hebben we op allerlei manieren meegekregen en dat maakt ons vermoedelijk redelijk sociaal.
Iemand die zich inzet voor zijn omgeving, dichtbij en ver weg, daar is niks op tegen. Sterker nog, dat is goed en belangrijk. Maar hoe zit het met het tweede stukje van die Bijbeltekst? ‘…zoals jezelf…’ Over dat staartje hoorde je eigenlijk nooit. Het stond er wel, maar het stond volkomen in de schaduw van dat eerste en Grote Gebod. Je naaste liefhebben is algemeen geaccepteerd. Maar van jezelf houden is een stuk lastiger, zo blijkt.
Kerstcadeautje
Op een druilerige dag loop ik binnen bij een nogal duister winkeltje. De man achter de toonbank besteedt geen aandacht aan mij. Ik snuffel rond. Allerlei spulletjes in de new age sfeer. Opvallend veel beeldjes, schilderijtjes en kaarten van engelachtige wezentjes. Ik koop twee dingetjes voor Kerst. Voor mezelf. Want dit jaar is er voor het eerst niemand om voor mij een kerstcadeautje te kopen. Net gescheiden zie ik als een berg tegen de feestdagen op. Niet echt de vrolijkste aanschaf ooit…
“U hoeft het niet in te pakken”
De winkelier valt nogal uit de toon in dit engelachtige winkeltje. Het is een bonk van een man, type werkman. Je zou hem eerder in een smoezelige overall onder de gootsteen verwachten, dan achter een toonbank die volstaat met frêle wezentjes met vleugeltjes. Hij kijkt niet op als hij de kerstlichtjes en de kaarsen van mij aanpakt, maar begint ze rustig in te pakken.
Ik probeer hem te stoppen. “U hoeft het niet in te pakken hoor.”
Geconcentreerd werkt hij verder. Vouwt het gekleurde papiertje zorgvuldig om, en plakt het met aandacht vast. Dan begint hij aan het volgende pakketje. Ik denk dat hij mij niet goed gehoord heeft, en zeg het nog een keer. “U hoeft het niet in te pakken, want het is voor mezelf.”
Je best doen
Dan komen zijn handen even tot rust. Hij legt de schaar neer, waarmee hij net een vrolijke krul stond te maken in de lange uiteinden van een strikje dat op het papier zit. Dan kijkt hij mij aan. Niet zomaar even, maar echt - alsof hij recht in mijn ziel kijkt. Dan zegt hij rustig: “Als je dit voor iemand anders zou kopen, zou je het heel normaal vinden dat ik mijn best doe om het er leuk uit te laten zien. Waarom zou ik het wel inpakken voor iemand die ik niet ken, en niet voor jou?” Dan pakt hij zijn schaar weer op en gaat rustig verder met zijn krul.
Drie cadeautjes
Ik sta doodstil. Moet even heel hard slikken. Zijn woorden resoneren diep van binnen en raken aan een heel essentieel gevoel. Hoog tijd om eens werk te maken van dat staartje van het Tweede Gebod en meer van mezelf te gaan houden. Ik neem de twee pakjes in ontvangst, maar loop eigenlijk met drie cadeautjes naar buiten. En de derde is de mooiste: een boodschap van een engel in een onwaarschijnlijke gedaante.
Heb jij ook wel eens een engel ontmoet? Vertel het ons!
Twitter dit bericht naar al je vrienden »
Relevante blog artikelen of agenda items
Inspiratie voor vandaag
De natuur doet niets zonder doel
Leestip
De zeven spirituele wetten van superhelden
Prijs: € 14,95
Deepak Chopra ontrafelt de zeven wetten van de wereld van superhelden. Hij legt de waarde ervan uit en laat zien hoe je ze kunt toepassen...
Inschrijven voor de nieuwsbrief
Schijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang:
- Laatste blog artikelen
- Komende evenementen
- Nieuwste ontwikkelingen
Thema's
Waarom aanmelden?
- Blijf op de hoogte van inspirerend nieuws
- Ontvang aanbiedingen
- Deel ervaringen met andere leden
Maak een profiel aanHeeft u al een profiel? Log hier in
Laatste reacties
-
Iemand zei ooit: 'Ik hou van mij en het is wederzijds'
ma 6 feb '12 om 0:51
-
Geert Kimpen op Red de Bibliotheca Philosophica Hermetica
Wat goed om te horen Annick; dank om te laten weten!
zo 29 jan '12 om 12:52

Reacties van lezers (10)
3 reacties
Jacksixtieone zegt:
Op wo 25 nov '09 om 9:20
Lieve Petra,
Wat een mooi en ontroerend stukje. En heel herkenbaar voor me. Ook ik loop nog weleens met mijn ziel onder mijn arm en soms met een hoed op mijn hoofd. Laatst, in de lokale Appie, was dat het geval. Een klein meisje van 3 jaar keek omhoog naar me en zei :"jij lijkt net een cowboy (zij sprak het uit als kobooi)". Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Ja, dit was absoluut een ontmoeting met een engel.
Het is fijn je stukjes te lezen. Het zijn steeds kleine reminders van hoe het leven echt in elkaar steekt.
Dank je en zet het goede werk voort!!!
Jack
28 reacties
Petra Pronk zegt:
Op wo 25 nov '09 om 9:47
dag Jack,
bedankt voor je reactie. HEt is leuk om te horen dat de wereld nog meer engelen bevat.
Ook fijn dat mijn stukjes je inspireren. Je bent als schrijver natuurlijk altijd benieuwd hoe dingen landen, en dit is precies wat de bedoeling is. We hopen nog HEEEEELLLLLLLL lang door te gaan met de site, dus kom vooral terug voor je dagelijkse portie inspiratie! En vertel het door!
Kleine gedachtenkronkel: jij ontmoette dus een kleine engel. Maar iedereen kan zelf natuurlijk ook voor anderen een engel zijn. Jij bent er met je boodschap bijvoorbeeld eentje voor mij ;-). Een kleine lichtflonkering bij het begin van de dag.
Petra
Kim Vermeer zegt:
Op wo 25 nov '09 om 9:58
Jazeker! Een heel mooie. En laat ik er nou net vorige week een stuk over geschreven hebben:
http://jewarezelf.web-log.nl/kimminita/2009/11/mijn-engelen-er.html
2 reacties
treskeheere zegt:
Op wo 25 nov '09 om 10:28
Wow Petra, wat een mooi verhaal van een mooie man en een mooie vrouw. Ben geraakt en zal proberen het deze dag mee te nemen.
Lisa zegt:
Op wo 25 nov '09 om 11:07
Dag Petra,
Dat moet een wijze man zijn die je hebt ontmoet. en hij heeft gelijk; wees maar lief voor jezelf.
Iemand die goed voor zichzelf zorgt, komt beter tot zijn recht en heeft op zijn beurt weer meer oog voor anderen.
wees zuinig op jezelf en vergeet niet; wherever you go, you have to take yourself with you.
Willem Dijkstra zegt:
Op wo 25 nov '09 om 11:51
Hoi Petra,
Wat een ontzettend lief gebaar van iemand die zag wat jij nodig had nog voor dat je het zelf zag.
Je verhaal is een mooie illustratie van liefde. Liefde is in mijn ogen een primitief begrip. Het is onmogelijk te definiëren. Je gebruikt concrete dingen om iets te beschrijven, zonder dat je het kunt definiëren op een filosofisch bevredigende manier.
Je verhaal illustreert voor mij een van de essenties van liefde. Het is fijn om te zien (wat iemand nodig heeft) en het is minstens zo fijn dat iemand anders dat ziet voor dat je het zelf gezien hebt.
Uiteindelijk koesteren wij mensen allemaal een diep verlangen om gezien te worden!
Groet,
Willem
Laura zegt:
Op wo 25 nov '09 om 11:51
Wow Petra, goed stuk! Dat iemand daar zo de tijd voor neemt, erg inspirerend.
Ruud zegt:
Op wo 25 nov '09 om 12:10
Ja lieve Petra, mooi en herkenbaar verhaal.
Engelen bestaan weet ook ik inmiddels uit ervaring. Heb wel vaker gevoeld dat mij "toevallig" iets of iemand werd aangereikt net op het moment dat dit mij van pas kwam of goed. Heb ook wel vaker gevoeld dat ik in iemands leven kwam, zelfs het gevoel gehad dat ik "gestuurd" werd, omdat dit op dat moment de ander goed van pas kwam.
Is het niet prachtig te weten dat er een "grote regisseur" is die je alles kunt vragen en die altijd over ons waakt...
Harry Couvert zegt:
Op wo 25 nov '09 om 17:36
Hallo Petra, Leuk geschreven en belangrijker: goed het moment opgepikt en voor nu 'vertaald'. Ik neem dit soort viva/libelle moment verhaaltjes nooit zo erg serieus. Behalve nu dan een beetje, want ik herken mij wel in die norse bouwvakker met z'n logge handen die op zijn manier iets liefs doet voor een ander. Niet bewust,maar gewoon omdat dat zo in hem opkomt. Omdat hij vindt dat het zo is (hoort). Bij jou valt dit goed en sta je met een traan buiten. Ik zou (spiegelend) me er misschien aan kunnen ergeren omdat ik na twee keer vragen of hij even wil opschieten, mijn bus sta te missen omdat hij zo nodig zijn punt wil maken. Of zoiets. Want ik had de boodschap toch al begrepen. Maar daarom ben ik misschien met Kerstmis ook alleen... Maak er wat moois van!
Monique zegt:
Op wo 2 dec '09 om 17:53
De tekst en de bijhorende reacties hebben mij niet onberoerd gelaten.
Ook ik heb geleerd: "bemin de naaste zoals jezelf"; maar idd dat laatste stukje hing er maar wat bij te bengelen;het hoorde er precies niet echt bij; er werd daar ook géén aandacht aan besteed.
Ik heb jaren nodig gehad om te geloven dat het goed is jezelf graag te zien, en belangrijk om een gezond evenwicht te creëren.
Af en toe koop ik op de markt een boeketje bloemen,of eens een boek.Als men mij vraagt:"Is het voor een cadeautje",dan zeg ik nu meestal: ja, eentje voor mezelf.
En het blije gevoel waarmee ik dan met die mooie bloementuil,of dat mooi verpakte boek naar huis ga is onbeschrijfelijk heerlijk !
Daar kan ik nog uren van nagenieten!
Reageer