Natuur als inspiratiebron

Net terug uit de VS waar ik 5 dagen in een meditatieoord heb doorgebracht. Met 50 mensen van over de hele wereld op zoek naar jezelf en het hogere. Wat misschien wel hetzelfde is. Een perfect programma om de weg naar binnen te vinden. Belangrijke inspiratiebron: de natuur.

De beste tijd voor meditatie is ’s morgens om 4 uur, kregen we te horen. Dan komt de natuur langzaam tot leven en ligt de wereld nog te slapen. De perfecte tijd om je af te stemmen op het hogere en de weg naar binnen te gaan. Alle verbindingen staan dan open….
Dat zal best, maar 4 uur ’s ochtends vond ik toch wat te bar. Die heb ik dus lekker laten lopen. De volgende ronde om 7.30 uur zat ik braaf op mijn kleedje. Ook in spirituele zaken moet je je eigen koers volgen.

Natuur
Het programma zat perfect in elkaar. Alles werkte mee om een omgeving en een sfeer te creëren waarin je in staat werd gesteld om contact te maken met ‘het hogere’, wat dat dan ook is. De natuur bleek daarbij een belangrijke component. Het complex is gelegen in de Cat Skils, een heuvelgebied buiten New York. Middenin de wildernis. Herten, egels en beren in overvloed. Vanwege die laatste mocht je dus niet in je eentje wandelen, en werden er in groepsverband stiltewandelingen georganiseerd. In een rij over smalle bosbaadjes, tussen bomen door, en zwijgend aan een stroompje zitten. Aandacht voor wat je tegenkwam. Zacht verend mos. Klaterend water tussen stenen. Vlekken zonlicht op de bosgrond. Als iets een sleutel is voor de ontmoeting met het hogere, is het wel de natuur. Onmogelijk om je af te sluiten in zo’n omgeving. Je krijgt als vanzelf een gevoel van verbinding met een groter geheel en eenheid met de kosmos.

Meditatie
Verder heel veel tijd en ruimte voor jezelf. Twee middagen doorbrengen in stilte, alleen met je gedachten. Dat brengt je op steeds diepere lagen in jezelf en je bewustzijn. Je kunt weinig anders dan doordenken, steeds een stapje verder gaan, als je 5 uur alleen met jezelf bent. Dat is heel wat anders dan thuis gewoon lekker een middagje alleen met een boek op de bank doorbrengen. Hier was niks wat je afleidde. En dus werd je geconfronteerd met jezelf, jouw gedachten en gevoelens. En dat kan heel verhelderend zijn.

Toen de ervaringen later gedeeld werden was duidelijk wat de stilte met mensen gedaan had. Nieuwe gedachten, nieuwe ervaringen, contact met je gevoel en dingen toelaten waar je altijd voor wegliep. Het idee: ik ga een nieuwe start maken vanuit een versterkt fundament. Niet zo moeilijk als je daar met z’n allen in hoger sferen zit. Maar nu de praktijk.