Mijn boekenkast

‘Indien een boek niet als een bijl is voor het bevroren meer binnen ons, waartoe dient het dan?’ 
                                                                                                                           Franz Kafka

Geraakt worden

‘Ik lees niet om me te vermaken of te ontspannen maar om te leren, om geraakt te worden tot in mijn ziel. Ik hou van boeken die aanzetten tot zelfreflectie, die inzicht geven in leven, gevoelens en gedrag. Boeken kunnen mij door moeilijke perioden heen trekken. Lezen doet me beseffen dat ik niet de enige ben die vragen stelt, vraagtekens zet, eenzaam is, gek is, die droomt, vreest en hoopt. Misschien wil ik door zelf te schrijven, iets terugdoen. 

Herkenning

Bij elke fase in mijn leven horen bepaalde boeken. Toen ik rond de twintig was, waren de boeken van Hermann Hesse voor mij geschenken. Siddhartha, De Steppewolf, Narziss en Goldmund; ik verslond ze en herkende mezelf erin. Ook De allegorie van de grot van Plato was voor mij een eyeopener, net als bepaalde delen - of soms maar een enkele zin – uit de evangeliën. Kierkegaard las ik een periode ook graag, al vond ik wel dat hij het leven te zwaar opnam. Zijn beschrijving van de ontwikkeling van de persoonlijkheid van ‘Exemplaar’ naar ‘Enkeling’, zoals hij dat noemde, sprak me erg aan. 

Goddelijke onschuld

Zo’n vier jaar geleden heb ik me ‘gestort’ op Een Cursus in Wonderen, een dikke pil met paranormaal doorgekregen teksten. Dit boek leerde mij de goddelijke onschuld van de mens weer te zien en hielp me te kiezen om me alleen daarop te richten. Schuld, angst en zonde zijn illusies die zichzelf steeds bevestigen en in stand houden. Liefde is de enige realiteit. De wereld van de tegenstellingen, van het denken, is niets dan een droom. 

Op reis durven gaan

Ik ben ook fan van Paulo Coelho. Het boek De Zahir heeft mij geholpen om voor het schrijven te kiezen. De hoofdpersoon in dit boek wordt door zijn vrouw op reis gestuurd om de confrontatie met zichzelf aan te gaan en eindelijk eens te kiezen wat hij echt wil: een boek schrijven. Hiervan heb ik geleerd dat je voor het verwezenlijken van je droom de moed moet hebben om alles op het spel te zetten. Om al je excuses en zogenaamde zekerheden los te laten. Als je echt durft te gaan voor wat je hart je ingeeft, zal dat wat je zoekt, jou vinden.”

Eerder gepubliceerd in Onkruid,
nov-dec 2008
 

Olette Luitwieler (1968) is sociaal pedagogisch hulpverlener. In november 2008 debuteerde ze met de spirituele roman Zielewind, een verhaal over een innerlijke zoektocht van een jonge vrouw naar zichzelf en het geluk. Haar tweede boek is Godenkind, een boek dat een nieuw licht werpt op hooggevoeligheid, hoogbegaafdheid, en nieuwetijdskinderen.
www.oletteluitwieler.nl