Meedenken hoeft niet

In mijn eerste baan als redacteur werkte ik bij een tekstbureau. Gezellige sfeer, gemoedelijke mensen. Misschien iets TE gemoedelijk, want qua afspraken, planning en management was het een behoorlijke chaos. Wat af en toe leidde tot paniek. Dan stampte de joviale baas woedend door de gang, en rende de gezellige directrice als een kip zonder kop langs kasten en bureaus op zoek naar dingen die er niet waren, maar er wel hadden MOETEN zijn. Hun grootste fout: ze stelden geen prijs op meedenken.

In zo’n sfeer van blinde paniek stampte de joviale baas op een dag gestressd bij mij binnen. Waarom ik dit en dit niet had gedaan voor dat interview?
Heel eenvoudig: omdat dat niet de afspraak was!
Hij keek enigszins beteuterd, maar schoot meteen weer terug in de vechtlustige modus. Dat kan wel zijn, maar nu hebben we een Gigantische Probleem in een vorm van een ontevreden klant. En woedend beende hij weg.

Het was eigenlijk niet mijn probleem, maar ik voelde me toch verantwoordelijk. Dus besloot ik mee te denken. Trots liep ik binnen bij de boze baas en reikte hem de oplossing aan. Waarop hij tot mijn verbijstering woedend uitviel: ‘’Ik betaal je niet om na te denken!”

Meedenken? Nee dank u!
Die legendarische woorden, uitgesproken door iemand die in het gewone leven helemaal geen beroerde baas was, zijn exemplarisch voor de heersende moraal in veel bedrijven. Ondanks alle mooie woorden over inspraak en meedenken, zijn er toch maar heel weinig organisaties die dat ECHT op prijs stellen als mensen meer doen dan in hun functieomschrijving staat en meedenken.

Een ongebruikte schat
In de meeste gevallen blijft het volle potentieel van de medewerkers onaangeroerd. Een schat aan kennis, ervaring en creatieve ideeën ligt ongebruikt aan de kant omdat het niet in managers opkomt dat hun mensen meer bij kunnen dragen dan ze doen. En dat is nog in het beste geval. In het slechtste geval zijn ze er gewoon niet van gediend, omdat het lastig of bedreigend is. Zoals Henry Ford ooit verzuchtte: ‘’Waarom krijg ik altijd de hele mens, als ik alleen maar hun handen wil hebben?”

Kapitaalvernietiging

Genoegen nemen met een stel handen, terwijl je voor hetzelfde geld ook een hoofd, hart en ziel kunnen krijgen… Dat is pas echt kapitaalvernietiging.

Ken jij ook zo'n baas?

Of ben je er zelf misschien 1...?