Leef je eigen leven

Je eigen leven leiden. Dat lijkt een open deur, maar dat is het niet. Hoeveel mensen leven niet het leven van iemand anders? Proberen de dromen te realiseren die hun ouders voor hen hadden? En geven hun eigen dromen op uit angst? Niet je eigen leven leiden. Dat is de grootste tragedie die je kan overkomen.

Er op je sterfbed achterkomen dat je niet het leven geleefd hebt dat je had willen leven. Niet eruit hebt gehaald wat erin zat. Niet jouw naam voluit hebt geschreven. Het is een van onze ergste angsten, juist omdat de implicaties ervan zo enorm zijn. Want waarom heb je dan geleefd?

Sterfbedscene

Een van de mensen met wie ik momenteel een boek schrijf was getuige van zo'n drama. Zijn oma zei op haar sterfbed tegen hem: 'Wat heb ik eigenlijk voor een leven gehad?' Dat was de ultieme overgave. Het volle besef dat ze niet gelukkig was geweest. Het enorme drama dat daarachter lag, was voor deze man een sleutelmoment in zijn leven. Wat er ook gebeurde, hij zou zorgen dat dit hem niet overkwam. Hij zou dichtbij zichzelf blijven en zijn uiterste best doen om eruit te halen wat erin zat. Trouw aan zichzelf te zijn. En hoewel het nog veel omwegen kostte voor hij die kunst eindelijk een beetje onder de knie had, die sterfbedscene is altijd een lichtend voorbeeld gebleven van hoe het NIET moest.

Je eigen routekaart

Hoe het dan wel moet? Dat kan iedereen alleen voor zichzelf uitmaken. Juist omdat je eigen weg gaan zo;n volstrekt individuele belevenis is, heb je weinig aan de routekaart van iemand anders.

Toch zijn er wel algemene dingen die helpen. Stel jezelf bijvoorbeeld geregeld deze drie vragen:

1 volg ik mijn hart en ben ik trouw aan mezelf?

2 is mijn leven gericht op de dingen die werkelijk belangrijk voor mij zijn?

3 ben ik de persoon die ik in deze wereld wil zijn?

Is het antwoord ja, dan zit je op de goede weg.

Is het nee, dan is het zaak je koers zo snel mogelijk te verleggen.