Jongeren en afscheid

Vanuit mijn opleiding heb ik veel aandacht besteed aan jongeren, groepen van jongeren, fases in het leven van jongeren, en beïnvloeding daarop vanuit de “grote boze buitenwereld”. Helaas is er niet veel aandacht geweest voor verlieservaringen van jongeren, en hoe hiermee om te gaan. Met het boek “verder zonder jou” maakt schrijfster Daan Westerink een prachtige stap op weg naar luisteren naar jongeren. In het boek zijn enkel de jongeren zelf aan het woord, Daan heeft duidelijk de woorden van de jongeren neergezet, in elk verhaal zit een eigen emotie, een eigen ondertoon.

Verhalen van verlies

De 28 jongeren vertellen allemaal hun eigen verhaal, het verhaal van een verlies van een naaste, iemand die hen lief is. Een ouder, een broer, zus of oma. De leeftijden van de jongeren ten tijde van het verlies verschillen, de leeftijd van nu, tijdens het gesprek met Daan ook. Wat gelijk is, is de openheid in vertellen, en dat we als buitenstaanders uit deze verhalen tips kunnen halen. De meeste jongeren eindigen hun verhaal ook met tips, tips voor familie, voor school, voor werkgevers en vrienden.

Zilveren tips

Ik vond het zelf een prettig te lezen boek, en op een mooie manier weergegeven, hoewel het onderwerp een zeer emotionele gebeurtenis is. Het is een boek dat in elk geval op elke school zou moeten liggen, de “zilveren tips” op het einde van het boek mogen vrij uitgegeven worden! Daarnaast zou er in elke opleiding waarbij mensen met kinderen of jongeren gaan werken, aandacht moeten zijn voor verlieservaringen, en dit boek is voor elk niveau prima leesbaar. En, ook voor buren, kennissen, collega’s en medeleerlingen (dus voor iedereen) is het een boek waar je tips uithaalt voor het moment dat je te maken krijgt met een kind of jongere met een verlieservaring.

Zwijgen is fout

Beginnen in “verder zonder jou” betekent ook wat tijd achterelkaar moeten kunnen vrijmaken, elk persoonlijk verhaal wacht om direct gelezen te worden. Je hoort als het ware de stem van de jongere door het verhaal heen, wat dat betreft mijn complimenten aan Daan. Zij geeft op het einde een prachtige nieuwe versie van een spreekwoord, deze nieuwe versie geldt rondom verlies:
“Spreken is zilver, zwijgen is fout”.