Jij! Wie anders?

Een gat scheuren in het net waarin de mensheid verstrikt is – niet door te preken, nee: door zelf aan de ketenen te ontsnappen – dat wil ik.
                                                                                                            
                                                                                                       Gustav Meyerink

Wij zien het in organisaties gebeuren: ineens beginnen groepen mensen zich anders te gedragen. Wat heel lang gedrag is van een paar vreemdelingen aan de rand van de cultuur, is ineens gemeengoed geworden.
Dat is ‘resonantie’, hetzelfde principe waardoor toeval vaak niet als toevallig wordt beleefd. Omdat wij mensen via ons bewustzijn op de een of andere manier met elkaar en het ons omringende verbonden zijn, kan één iemand die zichzelf tot in de diepte hervormt, voldoende zijn om iets in beweging te brengen.
Die ene, dat zou jij kunnen zijn…
Ja, jij! Wie anders?
 

Bron: Het licht en de korenmaat
           Hans Wopereis