'Hoe lang moet je nog?'

Gisteren een gesprekje in de sportschool afgeluisterd. Nou ja, afgeluisterd… Sommige mensen praten zo hard dat je je er eigenlijk niet echt aan kunt onttrekken, zelfs al zou je dat willen. Niet dat ik het wilde, want de vraag die de vrouw aan de man stelde was zo heerlijk cliché: “Hoe lang moet je nog…?”

Ook al had ik de voorafgaande zinnen gemist, ik wist onmiddellijk waar het over ging: werk! De vraag van de vrouw impliceerde dat de man zijn laatste jaren met weinig plezier sleet en intens uitkeek naar de magische datum van zijn pensioen. En dat was ook inderdaad zo. Niet dat hij veel tijd kreeg om daarover uit te wijden, want de vrouw nam het gesprek volkomen over met een klaagzang over de Nederlandse politici die het hardwerkende mensen niet meer gunden om op hun 65e met pensioen te gaan. “”Je moet tegenwoordig door tot je 67e. Schande!”, vond de vrouw. De man bromde iets dat voor instemming door moest gaan, en toen vertrokken ze samen richting kleedkamer, mij achterlatend met een gevoel van verbijstering.

Het Grote Genieten

Ik ben nog altijd verbaasd als ik mensen die vraag hoor stellen: ‘’Hoe lang moet je nog…?” Omdat dat iets uitspreekt van weerzin tegen het werk dat gedaan wordt. Iets waar je het liefst zo snel mogelijk vanaf wilt zijn. Iets waar je je doorheen moet worstelen, een tijd die je uit moet zitten voordat je kunt beginnen aan het Grote Genieten.
Dat heeft iets treurigs, want het impliceert dat je de tijd die je doorbrengt op je werk niet geniet. Alsof je pas gaat leven wanneer je om 5 uur ’s middags de deur achter je dichttrekt.

Werken is leuk!

Natuurlijk zijn er mensen die ‘vastzitten’. Die in een baan gerold zijn waar ze niet echt voor gekozen hebben en de bagage missen om eruit te komen. Die ook na 100 sollicitatiebrieven niet wegkomen omdat ze bijvoorbeeld ‘te oud’ zijn. Dat is schrijnend, want je bent tegenwoordig al snel ‘te oud’. De officiële leeftijd die het ministerie hanteert voor ‘ouderen’ ligt nota bene op 45!
Maar er zijn ook heel veel mensen bij wie het gewoon tussen de oren zit dat werken niet leuk zou kunnen zijn en dat je pas echt leeft in je vrije tijd. Ik heb daarbij altijd het gevoel: wat ontzettend jammer! Wat een gemiste kans als je niet kunt genieten van je werk, als je niet doet wat je graag zou willen.

Zingeving
Werk is uit oogpunt van zingeving zo ontzettend belangrijk. Het is een manier om jezelf te realiseren en een zinvolle bijdrage te leveren aan de maatschappij. Je bent eigenlijk aan jezelf verplicht om net zo lang te zoeken, te leren, te proberen en te bewegen tot je wat dat betreft op je plek zit.

En voordat iemand zegt: ‘jij hebt makkelijk praten, want je doet wat leuks’: ik heb er wel 20 jaar over gedaan om zover te komen! Niet de juiste opleiding, werken onder m’n niveau, avondstudie… ik heb het allemaal gedaan, dus ik weet waar ik over praat. Daarom durf ik ook uit volle overtuiging te zeggen: als je het gevoel hebt dat werken ‘moet’, zit je niet op de juiste plek!