Hetbinnenstebuitenondersteboven Servirefeest

Tijdens het Servirefestival in Bergen aan Zee grapte Geertje Couwenbergh tijdens haar workshop ‘Zin, lust in je leven door schrijven‘, dat zij het ook wel Wroga noemt. Writing Yoga. Mediteren door schrijven. Dat brengt mij op de yogavorm die vanaf de eerste minuten daar op het strand mijn belangstelling heeft. Het is nieuw in Nederland en heet Aerial Yoga. Dat vraagt natuurlijk om uitleg.

Stoute schoenen

Sterker nog, dat vraagt om doen. Ik heb er de hele dag op een afstandje naar zitten kijken, en loop er wat twijfelend met een boogje omheen. Ik ga toch niet in een hangmat Yoga-oefeningen doen? Of toch wel?

Aan het eind van de dag, als de meeste mensen voorzichtig aanstalten maken om het duin weer te beklimmen richting huis, trek ik de stoute schoenen aan. Ik meld mij aan bij Mieke Veurink en mag meteen mijn schoenen weer uittrekken. Ik neem plaats in de witte hangmat van stof die zo dun is dat ik het nauwelijks voel. Eerst maar even voelen hoe dat zit, ligt en schommelt, is de suggestie van Mieke. Nou dat lukt prima. Thuis in de tuin hebben wij ook zo’n ding en daar kan ik zonder schuldgevoel heel wat tijd in doorbrengen met niks doen. Heerlijk!

Zweven

Volgens haar flyer ga ik ervaren hoe het is te zweven tussen hemel en aarde, los van de zwaartekracht. Aerial Yoga is ‘tegen-de-zwaartekracht-in-yoga’ met ondersteuning van een hangmat.
Als Mieke klaar is met twee andere ‘zwevers’, ben ik aan de beurt. Ondersteboven op mijn kop hangen met mijn benen verstrengeld in de touwen is nu de oefening. Het voelt een beetje zoals vroeger in de ringen tijdens de gymles, en de hele klas kijkt naar je. Ik ben blij dat het strand al lekker leegloopt. Toch is het gewoon een kwestie van je overgeven, en vertrouwen. Ik trek mij niks aan van al het bloed dat naar mijn hoofd stroomt en mijn lange haren die door het zand slepen. Op tijd kom ik weer overeind door de touwtjes in eigen handen te nemen. Figuurlijk en ook letterlijk, want er hangen touwen waaraan je je weer kunt optrekken. Dus dat is wat ik doe. Wat is dit eigenlijk leuk.

Anders kijken

Ik krijg de smaak te pakken. Doe mij de volgende oefening maar. Ik maak een holle rug waarbij ik benen en armen mag laten hangen. Ontspannen. Weer overgeven. Het valt mij niet mee. Door deze oefening in stapjes te doen gaat het beter. Mieke ziet het ook: ,,Zo, jij hebt de smaak te pakken!" En dat is wat het is.

Aan mijn buikspieren kon ik de dagen na het festival goed voelen dat ik weer nieuwe ervaringen heb op gedaan. Binnenstebuiten gekeerd door ondersteboven te gaan hangen. Het gaf mij een fantastische nieuwe kijk op het strand, de zee, de mensen en bovenal mijzelf.