In het zonnetje

Onderstaande column won in 2009 de schrijfwedstrijd tijdens de Maand van de Spiritualiteit.

In het zonnetje

Wat heb ik dit lijfje lang niet aangeraakt!
Van mijn bijna dertienjarige dochter. Ik spuit zonnebrand op haar rug en begin haar in te smeren. Haar knokige schouders, haar droge ruggetje.
Wat is ze prachtig. Haar lange rechte, gespierde benen, haar perfecte billen. Geen spoortje cellulitis. Geen striae.
Ik probeer me te herinneren wanneer ik haar voor het laatst zo heb gestreeld als nu, het is zeker drie jaar geleden.
Teder strijk ik haar lange haren van haar schouders en masseer haar nek. Ik kijk naar haar gezicht, zie de donshaartjes bij haar slapen, de mee-etertjes op haar neus.

Iedereen zegt dat ze op mij lijkt en ineens zie ik het ook. Maar vooral voel ik het.
‘Ik wil zo graag naar Los Angeles.’
‘Komt dat door het boek dat je aan het lezen bent?’
‘Nee, ik wil er gewoon naar toe. Ik wil er wonen en naar school.’
Ik hoor mijn eigen dromen van toen ik dertien was. Toen droomde ik van een leven als Brooke Shields en Christie Brinkley. Ik keek naar Charlie’s Angels en speelde de scènes na met mijn vriendinnen. Dertig jaar later zijn alleen de namen anders. Ik kriebel door mijn dochter’s haar. Ze zucht van genot. Haar boek valt op de grond. Beroemd! heet het. Ik glimlach en voel me dichter bij haar dan ooit. Deze heerlijke leeftijd net tussen meisje en jonge vrouw, deze jaren waarin het leven zo maakbaar lijkt en de mogelijkheden zo eindeloos, het komt ineens allemaal bij me terug. En ik voel me hier, in het zonnetje, rijk en dankbaar dat ik dat spannende gevoel via mijn dochter nog een keer mag gaan meemaken.
Ik leg mijn hand op haar feloranje bikinibroekje. ‘Klaar!’
Mijn dochter draait zich op haar linkerwang en kijkt me door haar harengordijn aan.
‘Mmmm..dat was lekker. Zal ik jou nu doen?’
Ik knik blij, draai me op mijn buik en sluit mijn ogen.

Uit: Zonneglitters, veertig feel-good verhalen voor vrije vrouwen. www.nannet.net