Het universum aan het werk

Dit weekend de zolder van mijn huis geisoleerd. Dat was de laatste actie na ruim een jaar fulltime klussen. Vanmorgen zat ik voor het eerst in een huis dat nu echt officieel Af is. De grote schoonmaak die volgde om het laatste stof eruit te vegen, was ook een grote schoonmaak in mijn hoofd. En ik dacht automatisch terug aan de wonderlijke manier waarop ik aan dit huis gekomen was. Afgedwongen met The Secret: het universum aan het werk.

Anderhalf jaar geleden moest ik wegens mijn scheiding met spoed op huizenjacht. Dat viel niet mee, want mijn budget was buitengewoon beperkt. Maar tegen alle logica in besloot ik de wijsheid van The Secret erop los te laten en het universum aan het werk te zetten: maak een gedetailleerde voorstelling van wat je wilt bereiken, zonder je daarbij druk te maken om de haalbaarheid. Dus maakte ik een lijstje met wensen voor een huis. Een bovenwoning, licht, ruim, veel kamers, hoge plafonds, een buitenruimte, uitzicht over de oude binnenstad, midden in het centrum, en dan liefst aan de linkerzijde van de markt…
Specifieker kon het haast niet.

Weinig realistisch
Toen het lijstje af was moest ik inwendig lachen. Dat was het wensenlijstje dat ik op had kunnen stellen als ik getrouwd was gebleven. Het lijstje dat correspondeerde met het herenhuis waar ik graag zou willen wonen. Weinig realistisch in mijn financiële positie, en de huidige crisis op de huizenmarkt. Om van de afwezigheid van een baan nog maar te zwijgen.
Maar geheel in stijl met The Secret ging ik op huizenjacht in een segment dat voldeed aan mijn wensenlijstje, ook al had ik geen flauw idee hoe ik dat financieel rond zou moeten breien. Intussen proberend de paniek vanwege dat irreële plaatje te bezweren.
Want het geheim van The Secret was drieledig:
1 Vraag: formuleer je wens ongeacht de haalbaarheid…
2 Geloof hartstochtelijk in de vervulling ervan…
3 Laat je wens vervolgens los in het vertrouwen dat het universum ermee aan de slag gaat…

Niet vrolijk
De bezichtigingen stemden inmiddels niet vrolijk. Ik kwam in heel veel kleine donkere huizen in buurten waar ik echt niet wilde wonen. Kreeg na 4 weken het vermoeden dat ik me door The Secret in de luren had laten leggen. Ik begon net te geloven dat ik me dan in vredesnaam maar neer moest leggen bij de harde realiteit en het minst erge huis uit moest kiezen, toen iets in me zei dat ik toch nog eens door mijn selectie heen moest lopen en huizen moest bekijken die het in eerste instantie niet gehaald hadden omdat ze er niet gezellig uitzagen.

Tegen beter weten in
Tegen beter weten in maakte ik een afspraak voor bezichtiging voor een driedubbel bovenhuis aan de oude markt. Foeilelijke jaren vijftig bouw aan de buitenkant. Het was puur om mijn eigen gemoed te sussen. Zodat ik later als ik knus in mijn donkere kleine dertigerjaren woninkje zat in elk geval kon zeggen dat er echt niks beters te krijgen was geweest….

Op een zonnige dag trof ik de makelaar op de oude markt, geheel voorbereid op de zoveelste teleurstelling. Maar zo gauw ze de deur opende en ik 1 blik naar binnenwierp in de hoge ruime hal, wist ik het al: dit was mijn huis!
Het universum had zijn werk toch gedaan…