Genieten: hoe doe je dat?

De uitdaging voor deze week was helder: genieten! Dat lijkt misschien een open deur met het mooie weer en de Pinksterdagen, maar dan toch alleen voor mensen die enig benul hebben hoe dat moet. Wat ik niet heb. En dus zat ik in de zon op mijn balkon. Het plaatje klopte. Maar het bijbehorende gevoel nog niet. Genieten: hoe doe je dat?

Een cursus genieten. Volgens mij is het een gat in de markt. Er zijn best cursussen die zichzelf aanprijzen met ‘leer genieten…’ Maar dan is het altijd gekoppeld aan een concrete activiteit. Leer genieten van massage. Geniet van je eigen schilderkunst. Laat vrienden genieten van je kookkunst…. Allemaal afgeleiden. Terwijl ik op zoek ben naar ‘the real stuff’’. Het meest basale wat je maar kunt verzinnen: niks ‘genieten van…’ Gewoon: genieten! ZIJN in het moment.

Het is voor veel mensen waarschijnlijk moeilijk voor te stellen dat dat een probleem kan zijn. Als je opgegroeid bent in een min of meer normaal (bestaan die eigenlijk wel?) gezin met aandacht voor een gezonde balans, en als je geleerd hebt om te luisteren naar de behoeften van je lichaam, je geest, je hart en je ziel, dan zal het waarschijnlijk min of meer vanzelf gaan. Maar als je niet over die bagage beschikt, is het nog een hele kluif.

Ontheemd
Daar zat ik dan, op mijn balkon. Twee dagen in de zon. Heerlijk te lezen in plaats van te werken. Niet dat het niet lekker was. Dat was het absoluut. En ik heb ook zeker genoten. En was een duidelijk besef van wat ik de afgelopen jaren heb gemist door elke dag van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat inclusief weekenden achter mijn toetsenbord te kruipen als modus operandi. Maar dat was wel wat ik gewend was. En dus voelde ik me redelijk ontheemd bij de gedachte dat ik 2 verdiepingen lager zat dan mijn computer, die ook nog eens demonstratief uitstond, zodat ik niet in de verleiding kon komen om even snel mijn e-mail te checken… Als je iets doet, moet je het ook goed doen! Maar echt meevallen deed het niet.

Schuldig

Het voelde onwennig. En ik voelde me schuldig. Omdat ik niks ‘nuttigs’ deed. Omdat ik iets deed wat alleen maar ‘leuk’ was. Waar ik een fijn gevoel bij had – als ik dat tenminste toe kon laten.
En terwijl ik daar zat op mijn balkon, in de zon, met mijn boek en mijn derde kopje koffie, bedacht ik dat het eigenlijk heel treurig was. Dat je zo geprogrammeerd bent dat je objectief gezien het juiste gedrag kunt vertonen, terwijl er van binnen iets aan je knaagt waardoor je moeite hebt om echt te genieten. Genieten valt niet mee. Ik vrees dat ik nog een lange weg heb te gaan....

Wie helpt? Tips voor genieten? Ik hoor ze graag!