Eetdagboeken, ja of nee?

Hebben eetdagboeken nog zin als je juist af wilt van diëten, lijstjes en punten? Reageer!

Veel diëten maken gebruik van een eetdagboek waarin je punten bijhoudt of caloriën telt. Degenen die genoeg hebben van het jojo-en en hun obsessie voor eten en gewicht, willen juist graag loskomen van tellen, lijstjes en regels. Maar kan een (eet)dagboek ook niet juist zinnig zijn als je patronen wilt doorbreken, en inzicht in het waarom van je eetgedrag wilt krijgen, zelfs als je meer mindful wilt eten?

Mindful eating tool op je iPhone
 

Deze week ontdekte ik de Mindful eating app voor de iPhone. Deze tool is: ‘designed to be a daily food experience journal that helps build mindful habits over time.’ De reclametekst gaat verder met: ‘Food journaling simply works. It’s a very powerful tool to build awareness. Journaling encourages focus and builds habits. Focus and awareness are the heart of the mindful eating approach.’

Inzichten uit eetdagboeken

Op zich heb ik zelf goede ervaringen met dagboeken, ook nadat ik definitief ben gestopt met diëten. Het eetdagboek dat ik bijhield tijdens mijn cursus Nooitmeeropdieet bracht me al het verpletterende inzicht dat ik overdag veel te weinig at. Twee crackers als lunch was een gewoonte geworden uit mijn dieetperiode, maar elke dag aan het eind van de middag ‘brak ik’ en stortte ik me op al het eetbaars dat los en vast zat. Ik kon al een hoop aan mijn eetgedrag verbeteren door simpelweg overdag meer te eten.
Ook de mindful eten training die die daarna volgde bevatte dagboekelementen. De opdracht was bijvoorbeeld om prettige en onprettige (eet) momenten te beschrijven. Maar dan compleet met lichamelijke gewaarwordingen, gedachten en gevoelens. De aandacht werd daarmee verlegd van wat eet ik, naar hoe, hoeveel eet ik, en wat ervaar ik rondom eten. Daarmee leerde ik bijvoorbeeld meer mijn gevoel van verzadiging ervaren en respecteren.

Van eetdagboek naar emotiedagboek

Naderhand heb ik weleens gedacht dat het een goed idee zou zijn geweest om een tijdje een emotiedagboek bij te houden. De werkelijke aanleiding, het waarom van mijn eetaanvallen was bij mij enorm goed verstopt, en niet direct gekoppeld aan eetmomenten. Daardoor heeft het me enorm veel tijd en moeite gekost om te achterhalen welke momenten op een dag nu de trigger vormden voor een latere eetbui. (zie eerder blog: ‘ Ik ben een emotie-eter, maar niet als ik eet’ ). In een emotiedagboek zou je al je emotionele bewegingen kunnen aantekenen: het soort emotie, positief of negatief, sterkte en duur. Zo’n emotiedagboek had me misschien sneller op het spoor kunnen brengen dat ergernissen van de ochtend de vermoeidheid veroorzaken die ‘s avonds de weerstand tegen overeten afbreekt. Of dieper: dat achter de boosheid op iemand vanwege iets onbenulligs, wel een grotere frustratie in de relatie met die persoon schuil kan gaan.

Geloof jij in (eet)dagboeken?

Ik geloof dus wel in de kracht van dagboeken. Maar dan mag het ietsje dieper gaan dan in zo’n tool als de Mindful eating app, die voor zover ik zie vooral blijft steken in het vastleggen wat je eet, ‘verbeteringen’ daarin en het gewichtsverloop.
Ook denk ik dat een dagboek altijd iets tijdelijks moet zijn, als hulpmiddel voor bewustwording. Ga je er te lang mee door, dan loop je het gevaar dat het dagboek je nieuwe obsessie gaat worden ;-)

Wat zijn jullie ervaringen met dagboeken, en dan niet dieetdagboeken maar dagboeken om van een eetprobleem af te komen? Moet je er niet meer aan denken en heb je patronen op andere manieren kunnen doorbreken? Of denk je dat het toch zin heeft? En zo ja, in wat voor vorm dan? Ik hoor heel graag jullie mening of ervaringen!

Meer over mindful eten weten?
Volg het blog www.mindful-eten.nl of volg mij op Twitter.