Een mens IS niet ziek. Een strijd tegen stigma's

Een mens IS niet zijn gedrag, ziekte, klacht of (gedrags)probleem, maar een mens HEEFT een aandoening. Dit maakt het verschil tussen een probleem kunnen overwinnen en weer autonoom worden, of blijvend ‘slachtoffer’ zijn van een disbalans die ergens op de rit is ontstaan. De krachtige, zelfhelende Ziel die iedereen in zich heeft, kan deze disbalansen voorkomen of overwinnen. 

Labels

Het effect van het opgeplakt krijgen van een label is enorm. Door het label ‘depressief’ bijvoorbeeld, verandert een mens van: ‘Ik ben Piet’, naar: ‘Ik ben Depressief’. De identiteit van Piet raakt verloren, doordat deze bedekt wordt onder de sticker.
In onze taal zeggen wij: ‘Ik ben boos’. Door de focus die ontstaat op de boosheid, zal die boosheid alleen maar groter worden. Iemand IS niet boos, maar iemand VOELT zich boos. Ditzelfde met alle emoties: ‘ik ben jaloers, ik ben verdrietig, ik ben eenzaam, ik ben bang’. Dit is natuurlijk helemaal niet zo. Wat je in je kern bent is een persoon, met allerlei kwaliteiten en mogelijkheden. Door gebeurtenissen kan het zijn dat ‘wat je bent’, bedekt raakt onder emoties en overtuigingen, waardoor allerlei ‘negatieve’ gevoelens kunnen ontstaan. Die gevoelens zeggen niets over jouw Zijn, maar zeggen alleen iets over wat je voelt of hoe je gedrag is.

Wat is er gebeurd? 

Als je in verbinding kunt blijven met wie je in je wezen bent, en je jezelf los kunt zien van de klacht, dan richt je je bij de heling op de persoon zelf en niet op de klacht. Er is namelijk iets gebeurd met de persoon, waardoor een klacht is ontstaan. De klacht kan alleen verdwijnen, als de persoon zichzelf weer weet te ont-dekken en ont-wikkelen.
Als je last hebt van depressies, een alcohol- of drugsprobleem hebt, als je overactief gedrag vertoont of een overmatig libido hebt, ben je dan ziek? En zou je deze klachten nooit kunnen overwinnen? Onzin! Elk mens heeft de mogelijkheid zichzelf te ‘ont-wikkelen’ en te ‘ont-dekken’, elk mens heeft een oorspronkelijke, krachtige kern in zich. De vraag die gesteld moet worden is de volgende: ‘Wat is er gebeurd met die persoon in haar of zijn verleden, waardoor deze emoties, angsten en negatieve overtuigingen zijn ontstaan en waardoor zij of hij niet meer vanuit kracht in het leven kan staan? Het niet meer kunnen gebruiken van die kracht, wil niet zeggen dat die kracht er ook niet meer is.

In een hangjongere zit ook gewoon een speels kind

Een hangjongere IS niet vervelend, asocial of wat voor sticker hij dan ook opgeplakt krijgt. Het gedrag van een hangjongere komt ergens uit voort. Wat is er gebeurd met het kind, waardoor hij zich is gaan gedragen als een ‘hangjongen’?
Een kind dat bestempeld wordt als ‘autist’ mist misschien simpelweg een stuk veiligheid in deze wereld, of heeft iets meegemaakt, waardoor hij niet ‘weet’ hoe hij de wereld moet zien. Het klopt dat ‘een autist’ op zijn wolk zit, niet helemaal op aarde is of vanuit de zijlijn meedoet, maar onder de autistische klacht zit een mens met een kwaliteit. Wat is er gebeurd, waardoor de persoon deels uit zijn lichaam blijft en met een deel van zijn energie ‘in de hemel blijft hangen’?

Waarom vertoont een ‘Borderliner’ grensoverschrijdend gedrag?

Dat moet ergens uit voortkomen. Misschien heeft de persoon in de jeugd het gevoel gehad dat hij niet serieus werd genomen, dat hij onterecht werd behandeld, of dat hij zijn stem niet mocht laten horen. In de kern was er niets mis met de persoon, maar die kern heeft iets ervaren in de jeugd, waardoor het gedrag is veranderd en hij steeds meer over grenzen ging. Omdat elk mens van binnen ‘weet’ welke kracht en passie hij bezit, zal het in weerstand komen als die kracht wordt tegengewerkt, of beperkt.
Door stigmatisering verliezen veel kinderen en (jong)volwassenen hun autonomiteit of zelfs hun plek in de maatschappij.

Stigma maakt niet beter 

Het stigma begint zodra mensen gedragsproblemen krijgen of een psychische klacht ontwikkelen. De reguliere medische wereld bestempelt de mens onder de klacht als ‘ziek’ en de persoon wordt ineens een ‘patiënt’. Veel ‘ziektes’ zijn ongeneeslijk volgens de reguliere zorg en door een klacht als een ziekte te bestempelen, verliest de persoon zijn autonomie en verandert zijn identiteit van: “ik ben Piet, naar “Ik ben ‘een klacht’. Een tunnelvisie, waardoor duizenden ‘patiënten’ afhankelijk worden van medicatie en soms jarenlang met een klacht blijven rondlopen. Een medicatie die in veel gevallen te lang en onnodig wordt ingezet.
Onze reguliere zorg is veelal gericht op de klacht en te weinig op de persoon eronder en de oorzaak van het ontstaan van de klacht. Vanuit de (alternatieve), holistische zorg bestaan al lang methodieken die een oplossing kunnen bieden voor veel klachten en gedragsproblemen. Acupunctuur, homeopathie, Innerlijk Kind werk, familieopstellingen, meditaties, Cranio Sacraal zijn hier voorbeelden van. Helaas staat de reguliere zorg hier nog maar beperkt voor open en de kosten worden door zorgverzekeraars steeds minder vergoed. Tal van mensen lopen zodoende rond met klachten waar ze eigenlijk al lang van af hadden kunnen zijn.

“Als de holistische zorg meer geïntegreerd zou zijn, zouden er bovendien miljoenen euro’s bespaard kunnen worden”.

Kinderen en jongeren vallen vaak buiten de boot als zij een ‘afwijkend’ gedrag vertonen. Hooggevoelige kinderen die niet begrepen worden, kunnen psychische klachten ontwikkelen die kunnen leiden tot autisme, depressie of borderline. Steeds meer kinderen worden ‘gedwongen’ medicatie te slikken als Ritalin en Concerta, omdat ze onhandelbaar zouden zijn. Laten deze kinderen ons niet ‘gewoon’ zien dat het onderwijs niet meer is afgestemd op hun wensen en behoeftes? Als wij als volwassenen meer aandacht zouden hebben voor wat de ‘klacht’ van het kind ons vertelt, zouden veel meer kinderen bij hun kern blijven en veel minder klachten ontwikkelen. Hoe meer het kind wordt beperkt, hoe meer kwaliteiten er verloren gaan en hoe sterker een disbalans zal ontstaan, met alle gevolgen die dat kan hebben in het volwassen worden.

Ga uit van de zielskracht

Als je uitgaat van de oorspronkelijke Zielskracht, de ‘Goddelijke’ kern van een mens die geen klacht had en die een verbluffend zelfhelend vermogen heeft, dan is medicatie vaak overbodig. Want wat is er gebeurd in de jeugd waardoor die Ziel bedekt is geraakt en de mens een verslaving, een depressie of andere psychische klacht heeft ontwikkeld? Als je de oorspronkelijke Zielskracht weer naar boven weet te halen, door het werkelijk verwerken van gebeurtenissen uit het verleden (iets anders dan het een plekje geven), dan kunnen gedragsproblemen, verslavingen en psychische klachten voorkomen worden of verdwijnen zonder dat daar bij voorbaat medicijnen aan te pas komen. Iemand die inzicht heeft in zijn Zielskwaliteiten leeft vanuit zijn hart en zal een veel autonomer, vitaler en gelukkiger mens laten zien aan de wereld.

Bekijk ze eens als mensen

Met het boek Bekijk ze eens als mensen hoop ik een bewustwording op gang te brengen, zodat er anders wordt gekeken naar mensen met gedragsproblemen en psychische disbalansen. In zijn boek geeft hij zijn visie op het ontstaan en de mogelijke aanpak ervan, door zijn eigen, beladen jeugd als voorbeeld te nemen. Veel mensen zullen zich door dit boek gaan realiseren, dat zij veel meer zijn dat dat ‘men’ aan de buitenkant kan zien. Ook zullen zij mogelijk weer in contact komen met hun innerlijke, krachtige kern; de Ziel.
www.bekijkzeeensalsmensen.nl

Wie is Rob Derksen? 

Ik coach en begeleid mensen in zelfontwikkeling, bewustwording en ‘traumaverwerking’. Ik ben initiatiefnemer van Stichting De Zuil Vitalisering, een organisatie die zich richt op het weer vitaal en autonoom maken van jongeren en jongvolwassenen. Daarnaast ben ik betrokken bij twee initiatieven die een wending willen geven aan het huidige onderwijs: HartverwarmendWijs en de Democratische School.